Zachte klanken van muziek Bereiken langzaam mijn oren Liedjes over liefde en geluk Ik wil ze even niet meer horen Het maakt mij zo weemoedig Ik voel de tranen al branden Mijn hart vol liefde voor jou Maar ik sta met lege handen… Steeds weer zie ik jouw beeld Denk ik aan je heerlijke geur Ik wilde zoveel met je delen Maar jij sloot deur…

wie was toch dat meisje dat naïef naar de wereld keek als ‘liefdevol’ en ‘er toe doen’ tot in discotheek ze trouwde die ene stoere groot, lang en knap ze zag het joviale en niet de dronkenschap oh hij had een klein, lief hart het was geschonden in het verleden en zij herleefde met hem mee hoezeer hij had geleden na vele volle jaren…

een brief vol woorden die ik niet begrijp een zakdoek vol tranen is het enigste wat overblijft een verscheurde foto op de tafel een verscheurd gevoel in mijn hart alle blaadjes van de roos alleen de doorns nog over die me keer op keer in mijn hart prikken een gevoel dat geen gevoel is verdoofd van de pijn huilend door de gedachte…

Water, dat in wijn verandert Thuiskomen terwijl je dacht te zijn weggegaan. Dromen met je ogen open: samen zijn door alleen te staan. Nemen is geven Dood is leven, elke zwakheid wordt in kracht volbracht. In de paradox is elke tegenstelling opgeheven: Dag wordt nacht en nacht wordt dag.…

Dan giert weer afgunstig door het hoofd gevoel niet te verdragen niet te verduren als ik jou nu zo zie met die ander samen Wringend knijpt de strop rond gedachten steeds vaster tot alles eendimensionaal woedend gericht is op dat wanhopige Uitgewrongen gevoelens blijven achter duistere negatieven ingekrast met haat waarom kan het nu wel…

Het was wel anderhalf uur, dat je belde met je beste vriend en compleet de tijd vergat. Pratend, diepzinnig over het leven dat je met hem ooit leidde maar beide geen voldoening kon geven. Wijzer geworden, door wederzijds leed en levenslessen, goede en slechte… Wonderbaarlijk hoe snel je het slechte vergeet. Eén enkele conclusie zweeft…

Stil verstrijken al mijn dagen Nadat jij plots bent weggegaan En je hebt echt geen enkel idee Wat het met mij heeft gedaan Besef van tijd totaal verloren Geen dag geen nacht geen rust Ogen vol tranen “ik mis je zo” Ik voel me compleet uitgeblust Door emoties word ik overvallen Gewoon elk willekeurig moment Een gedachte aan jou heel even…

Ik heb mij laten ontvoeren door jouw woorden van trouw jarenlang wist jij mij te ontroeren ik was de allermooiste vrouw Ik leefde in een paradijs voor twee en wij waren de bewoners aldaar als in een droom ging ik met jou mee zo leefden wij intens met elkaar Jij bent de man van mijn dromen maar nu droom ik niet meer over jou want jij hebt…

En nog even tot niet meer want de nacht is geen omhulsel het is de kennisgeving van eenzaamheid en het vulsel dat wat toen was van nu scheidt het zijn maar woorden en de plek waar ons naar werd verbannen viel nergens te bekennen de ongeloof over hoe zoiets kan breken is een verhaal te lang voor leken Het onbegrip, de vrijheid en de ironie…

Toekomstmuziek wordt door hem reeds gedirigeerd in afgebakende strofes en refreinen huppel ik hem onderdanig achterna doch een vals akkoord tussen de lijnen door als ik op eigen vleugels wat verder vlieg wij kunnen niet eindigen in harmonie…

Ik gooi al mijn verdriet in een vergiet Maar zachtjes wegstromen, doet het niet De gaatjes verstopt met liefde en verlangen Zorgen dat mijn gevoelens blijven hangen Wat ik ook doe en wat ik ook onderneem Ik blijf je missen en voel me zo intens alleen Pijn laat het vergiet telkens weer overstromen Met druppels vol emoties en verloren dromen…

Het oude station ligt er verlaten bij een jaar geleden zeiden wij vaarwel ik zie nog hoe je zwaaide naar mij alles ging zo verschrikkelijk snel Jij nam de trein en liet mij alleen voor één keer volgde je jouw verstand ik liet je gaan maar merkte meteen dat ik in onzekerheid was geland Ik mis je nog steeds en wacht op de dag dat diezelfde…

Daar zat ik dan helemaal alleen met enkel jou nog in mijn hoofd steeds als ik aan je dacht, lief dan voelde ik me als verdoofd De woorden ben ik allang vergeten die ik je toen ooit nog zeggen wou ik had ze allemaal weg gedronken lief, alleen de drank bleef ik trouw De zon was anders gaan schijnen wilde ooit te dicht bij die…

De liefdes van mijn leven stuk voor stuk de moeite waard De een duurde langer dan de ander een enkeling in drama ontaard Toch ben ik dankbaar voor de ervaring en geniet als ik er terug aan denk Zoveel liefde te mogen hebben ontvangen is denk ik een waardevol geschenk Ooit zal ik het geluk gaan vinden en met één iemand verder kunnen gaan…

Mijn leven lijkt zo stil en leeg zonder jou Het gemis slaat steeds weer onverwachts toe Gewoon als ik maar heel even aan je denk Mijn hart is gebroken en zo vreselijk moe Ik heb intens veel van je gehouden mijn schat Nog nooit eerder had ik dat gevoel meegemaakt Wat je in mij losmaakte was zo overweldigend Nooit eerder heeft de liefde mij…

Ik heb al mijn reserves verspeeld Mijn geduld op de proef gesteld Tussen hoop en vrees gebalanceerd Op de rand van de wanhoop geheld Ik heb alles zomaar laten gebeuren Al het onacceptabele geaccepteerd Mijn grenzen te ver overschreden Nu weet ik dat was echt verkeerd Ik ben er niet beter van geworden Het heeft me niets goeds gebracht…

Ik strijk de kreukels uit mijn hart Hang mijn tranen nu te drogen Bleek elke donkere schaduw wit Strooi pretletters in mijn ogen Ik geef mijn mond een glimlach Laat me met energie doorstromen Gooi alle pijn en hoop overboord Samen met mijn verloren dromen Ik laat mijn ziel een tijdje rusten Veel meer nodig…….. heb ik niet Doe mezelf…

De gedachte is er telkens weer om jou stiekem binnen te laten verlangen gaat nog steeds tekeer ondanks dat ik jou wil haten In schimmen op elke muur jouw verschijning die lonkt en hoewel van korte duur voel ik hoe alles dan bonkt Mijn hart, mijn arme hoofd ik wil dat jij er uit verdwijnt ik wil dat jij het vuur dooft dat mijn toekomst…

Hoe had ik het ooit kunnen geloven met je: "Gelul ik wil je echt" welke plaats in je rijtje had ik toen vast niet alleen tegen mij gezegd Ik ben niet veel liever dan dat ík denk ik ben veel liever dan dat jíj denkt iedereen kan jou nu wel wat aandoen want je hebt mijn gevoelens gekrenkt Maar ik heb en hou mijn zelfrespect en houd je nieuwe…

Ver achter mij Ben jij gebleven Een stilstaand beeld In mijn geheugen Een gebroken droom In duizend stukjes Een vriendschap Niet toereikend Zo lang gewacht Op een glimp van jou Een zachte aanraking Vertrouwensvol Maar jij bleef weg Hoop en dromen Verdronken langzaam In tranen van stilte En koos jij ervoor Mij als wegwerpmens…