Hartenkreten

Laatst toegevoegde hartenkreet (nr. 59.720):

Ernst zonder voeten

een kamer kruipt te dicht
op je bestaan
alsof de ruimte niet meer
wil verstaan
de adem stokt waar lucht
ooit vanzelf was

stilte drukt zich vast
als helder glas
de klok herhaalt een scheur
in elke tel

geen tijd die stroomt
maar
stilstaat
een ogenblik dat weigert

te vergaan zich
herkent
in wat niet door
kan gaan handen
liggen vreemd en zonder
recht

alsof de oorsprong
is ontkend
ontzegd
ze dragen warmte zonder
dat ze weten
van

wie ze zijn of wat ze
zijn
vergeten
een stoel bewaart een
vorm die niet vervaagt

alsof hij iemands
aanwezigheid nog draagt
het zitten blijft
opstaan
is verloren

een leegte die zichzelf
blijft horen
een glas vol van wat
niet
overloopt

stilstand die nergens
meer op
hoopt
je kijkt erin
en ziet geen grens geen
lijn zo klein

dat je het
weet
groot genoeg dat niemand
het vergeet

geen val
geen vlucht
geen richting
die nog leidt

de breuk in wat
vanzelfsprekendheid
de deur staat open
zonder nergens
heen

een doorgang
die zich
sluit in zichzelf
alleen

hierachter ligt geen
nieuw begin
maar herhaling van wat al was
binnenin

in die druk die
alles
samendreef
begint iets zachts dat
niets meer
tegenstreeft

de ernst verliest
zijn rand
zijn vaste lijn
en zakt uiteen tot
stil
en open zijn