Verloren liefde

Een roos ligt op straat
haar schaduw houdt haar nog vast
wat blijft is een spoor


Op de grens van licht blijft stilte liggen,
op de plek waar iets zachts ooit heeft gestaan,
waar de lucht nog weet hoe nabijheid klinkt,
en waar elke schaduw een herinnering draagt.

Er is een beweging die niet meer gebeurt,
maar wel blijft hangen als een lichte trilling,
een restwarmte die niet vraagt om woorden,
alleen om het zachte erkennen van wat was.

Onder de brede adem van de dag vertraagt alles,
alsof de wereld even terugbladert in zichzelf,
alsof verlies geen einde is maar een contour
die pas zichtbaar wordt wanneer je stil blijft.

En ergens in dat stille midden van wat blijft,
waar niets meer moet en alles mag verzachten,
blijft een spoor dat niet verdwijnt maar rust,
een zachte echo van liefde die haar vorm verloor.

Biografie van deze schrijver

afscheid eenzaamheid liefde

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

2.6 met 18 stemmen 346