Neem me mee

Vergane gedachten,
omzeild door een koele blik,
snijden me de keel.

Zonder warmte
en pratend tegen mezelf
verlies ik het.

Onrust drijft voorbij
met als dank
niet-waardering.

Alleen en mezelf
met ogen gericht op
de kille verte.

En stilletjes
vraag ik de wolken;
neem me mee...

Schrijver: Leslie, 2 mei 2003

les_lie_kehotmail.com

eenzaamheid verdriet depressie

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

4.4 met 14 stemmen 1.210