Mist omkranst novemberlicht strooit amorfe schaduwen over jouw en mijn gezicht stemmen doorprikken de stilte tot ook de laatste klanken doven in het verre uur waarin wij zwijgen en onze nachthuid plooit in de diepdruk van het donker naar een nacht die ons bevrijdt van de demonen van de tijd.…

Synthetisch verpakt ego in pak Hapklare lariekoek op provisie Verleiden de missie Geïntrigeerd met mijn ogen wijd Gevallen al de eerste keer Onbewust tot de eerste meer Geobsedeerd roes van verleiding Bedwelmd de intoxicatie Ware kwakzalver en vaccinatie…

(Dit schreef ik voor mensen, die dit meegemaakt hebben) Mijn alles Het is niet eenvoudig om jou te moeten missen. In liefde maar ook in tegenspoed waren we er altijd voor elkaar. Jouw meeste levensjaren heb ik gelukkig meegemaakt, en daar ben ik zo trots op. Je was er altijd voor mij, wij waren een mooi koppel, maatjes,…

de dagen veranderen zolang corona niet verslagen kan worden ons tot een ongrijpbare vijand geworden die als de schaduw van een donkere wolk de hemel bedekt de dagen veranderen zolang corona niet verslagen kan worden als in een oorlog die niet is verklaard in gehoorzaamheid aan elk bevel…

Met de rode verf smeert hij het heelal tot één geheel Daarna spat hij er dikke klodders oranje tegenaan Vervolgens schildert hij gele vlakken met zijn mond En laat hij zich met groen helemaal gaan Met de zeemeerminstaarten tipt hij de sterren blauw Om uit te rusten in het indigo van amigo Boeddha die eeuwig verlicht fontein is in violet…

{Dit schreef ik voor mensen, die dit mee hebben gemaakt] Nooit meer... Nooit meer die mooie glimlach van jou. Nooit meer met elkaar kunnen praten. Nooit meer die knuffel van jou. Nooit meer die warme handen ineen. Nooit meer samen, er even opuit. Nooit meer die mooie liefde die we met elkaar deelden. Nooit meer die heerlijke…

DE ENGEL VAN ‘s-HEERENBERG Was het God de Vader Zijn zoon Jezus Christus Of de Heilige Geest, die me binnenliet Nog net op de valreep van de avond van de deursluiting van de R.K. Parochiekerk H. Gabriel te ‘s-Heerenberg Hij zag mijn gezicht Hij zag mijn verlangen Hij voelde dat ik wilde knielen Hij wist die moet ik binnenlaten Hij ging…

Blijdschap In verwachting Van jou Elisa Voel me Zo goed Met jouw zusje Van anderhalf jaar En jou Onzichtbaar In mijn buik Op de fiets Naar het strand Naar de zee Waar ik Mij zo thuis voel Mijn hart en ziel Liggen daar Verbonden En jou Onzichtbaar Vreugdevol In mijn buik Verwelkomend In mijn Hart en ziel Jouw weg…

ergens op een plaats tussen bomen en wat struiken spant een brug de oevers droog en laat de zon iets moois ontluiken spiegelingen op het water tonen de dingen in realiteit geen foutje te bespeuren tot wind speelt met die werkelijkheid de lijnen deinen verder open, verdwijnen in onzichtbaarheid... rimpelend, verlaat het beeld zijn vorm…

Wat als, ja twijfel Goed fout, nee een wijze les Een weg bewandeld badend in het licht Of een weg bewandeld omgeven door duister In beide richtingen een weg met één richting Want terug staat voor stagnatie Een leven zonder het heden Die ene richting, voor sommigen schrijnend Want schijnend oogt het dwingend en ondermijnend Wanneer de weg op…

Hij komt met veel weg “Grijp ze bij d’r poessie!” Hij gaat ook niet weg Nederlaag of niet Hij is gek op dictators Spiegelt zich daaraan Hij wil het worden Hij is al aardig op weg…

Lust, onbewust Zonde zijnde wat mijn gedachten sust Rondingen, afgewende ogen Gedachten van handelingen, wel overwogen Tegen het natuur deins ik in Golven van emotie sluit ik in Maatschappelijke dam dat niet mag breken Onverholpen natuur dat zich met geweld zal wreken…

Tot voor kort leek het alsof de wereld ons dorp was. Mensen werden wereldburger. Verlieten hun woningen om te gaan wandelen in Peru en Maleisië. Bezit was niet langer belangrijk. Beleving was het nieuwe bezit. Veel meemaken. Overal bij zijn. Alles gezien hebben. Plotseling bemoeilijkt het coronavirus dat perspectief. Sportwedstrijden…

Er was eens het ventje als een duimpje zo klein dat dacht dat hij gans de wereld kon dicteren; Echter verliezen, dát deed hem enorm veel pijn verliezen, ach nee, dat kon hij simpel niet leren Mensen dwingen, dat was zijn ware specialiteit opponenten moesten er doorgaans aan geloven; Onder druk gezet raakte zij gauw hun job kwijt; waarna hij…

Stilstaan bij een prachtig moment geeft maar weer eens aan, hoe stilte mooi en zalig kan zijn.…

Gedachten zoals emoties hebben ook krachten soms zijn ze mild, soms wild een omarming als troost zou fijn zijn in eenzame dagen als milde macht die het gevoel van warmte beheersen emotie van loslaten wat je dierbaar is geeft diep gevoel van onbehagen begint als wild, zelfs machteloos lijkt acceptatie maakt dat gedachte overwint wat niet…

Laat de dood maar in mijn leven komen want ik vrees hem echter warempel niet Waarom te strijden tegen wilde stromen, vanwege uitstel naar dat nieuwe gebied Laat de dood mij steeds dichter naderen we gaan elkaar aan de grens ontmoeten Ik zie hem volstrekt niet als een dader en ik ga hem lijkt mij, als vriend begroeten Laat de dood maar aan…

Ik wil geen vrouw met opgefokte tieten ik wil geen vrouw met bril of een hond ik wil geen vrouw om op te schieten ik wil geen vrouw met een praatzieke mond Ik wil geen vrouw met vlooien in haar huidplooien ik wil geen vrouw met vogeltrekjes, worteltenen, botoxlippen of spataderen benen ik wil geen vrouw met plaknagels, valse wimpers of futloos…

Mijn hart tikte door vol warme liefde. Een roos die ik kreeg raakte mij, werd nog meer verliefd op hem als dat ik al was. Het aanraken werd bezegeld met een kus, samen in de prachtige ondergaande zon in alle stilte. De liefde waarop ik gehoopt had, kwam heel dichtbij en werd echte liefde voor altijd.…

Ik weet dat ik je nu los moet laten Moet laten waar je bent Je niet moet prikken Mijn verlangen bij me houden moet op moet laten lossen moet stoppen onder het tapijt op moet laten branden uit moet laten doven af moet leiden met anderen moet overdekken verstand gebruiken moet Maar van waar komt toch dat onstuimige, intense Dat ik alleen…