ha, daar ben je weer ik heb al op je gewacht dag citroenvlinder…

Perfect van kleur. Een wonder van schoonheid. Ervoor gemaakt om bewonderd te worden door de ogen van het algemeen. Enkel één zou ik graag bezitten. Maar die te plukken is ongevoelig; is een blind gaan van een mens met een hart van steen. Laat haar staan op haar plek op de aarde. Als die zeldzame orchidee. Haar waarde puttend uit haar kleuren schoonheid…

Trots droeg ze haar naam gracieus als een gazelle tot hij zijn hond riep…

De eerste vlinder dartelt door de voorjaarslucht neemt mijn bezwaarde gevoelens voor een onbezorgde vrije vlucht op haar smal ogende tengere rug ‘k laat haar begaan lijdzaam heel gedwee ze neemt ze met zich mee langs de schoonheid van de prille bloemenpracht ze worden met frisheid door gelucht die vrijheid blijheid vol van levenslust…

De onmetelijke werkelijkheid omsingelt de mens Zijn eigen beeld lijkt hem vast en gelijk De werkelijkheid is een immer bewegend en onbeschrijfelijk rijk Door de grenzen van de taal blijven we alleen Het beeld van mensen is een leger van duizenden personen Gelukkig waren we in de natuur Het bewustzijn versplinterde, de beschrijving lonkte Zij…

Ik voel me zo ontzettend blij. Ik voel me helemaal top. Ik zou het van de daken willen schreeuwen. Maar ik durf het dak niet op.…

Een vrolijk gemoed natuurlijk en ongedwongen. Niet kunstmatig of met het medicijn voor het moment gewonnen. Het kruid is soms bitter en een hart soms gewond. Maar elke dag klopt het vele slagen in het rond. Zulk een inspanning zo essentieel; vraagt om verstand en vertrouwen in de mens als geheel. Hart en geest; het ratio mag dagelijks aan het menszijn…

De merel hij zoekt tussen blad en bladeren ik tussen kranten.…

vandaag vieren wij jou de mens ook die jij bent in de dingen die je doet of liever ook juist laat met de keuzes die jij maakt vandaag vieren wij jou een fiere meid en vrouw die ooit achter moeders rug verlegen nog en schuchter onze kleine tante pollewop was vandaag vieren wij jou de glimlach ook en de tranen waarmee jij de dagen leeft…

De Heer is mijn hulp en sterkte Van Hem mag ik het verwachten Hij zal en wil mijn leed verzachten De Heer, die mijn heil bewerkte. De Heer is mijn beschermer, altijd Waar ik ook ga of sta, Hij is bij mij Hij is als een schaduw aan mijn zij Niet alleen nu, maar tot in eeuwigheid De Heer maakte de hemel en aarde En alles wat er leeft is…

Uitbundige zonnestralen daarvan kan ik vandaag verhalen. Zon, kietelend in mijn nek Koeien in de wei, lodderig kijkend vanachter het hek. Schittering op het water, eendengesnater Dit moet toch echt wel voorjaar zijn. Vol belofte voor wat ons staat te wachten: oorstrelend vogelgezang, zoemen…

Die lang verwachte brief waarin een antwoord werd verwacht. Het toch en niet zo gedacht. Het warmen van een hart aan het smeden van een betekenis aan lieve woorden. De verstoorde woordorde die niet spoorde met de ratio die iets anders verlangt. Wanneer de ontvanger blinde liefde niet aan de realiteit hangt.…

Leef je leven Blijf niet stil staan Je hebt zoveel te geven Om door te gaan Kom uit het diepe dal De zon zal voor je gaan schijnen Leugens komen ten val Problemen zullen verdwijnen De waarheid komt aan het licht Dit is voor jou, mijn gedicht…

dag (o)pa nu geniet je zeker welverdiend eeuwige rust daar aan de overkant maar liever weet je hadden wij jou hier even toch nog om jou weer te horen te voelen en te spreken om dág te zeggen o wij wisten het dat dit moment dat het komen zou zekerder ook toen de jaren ons ouderen lieten en toch weet je wat ons de tijd samen bracht…

Ik klim op naar de top van de heuvel. Daar boven waar geen verschillen zijn. Ik dromen mag als een bezitloze dat er ook een toekomst zonder pijn kan zijn. Grenzeloos en hoopvol gelijk eens Mozes had zijn droom. Van God eens leiding te mogen ervaren in mijn kleinheid zo gewoon. Ik klim op naar de top van de heuvel. Mijn doel kent geen menselijk verschil…

De tijd dat gedichten moesten rijmen is voorbij, zei hij, en hij rijmde rustig voort, totdat hij door die ene, andere rijmelaar met een houten priem werd doorboord.…

Wie denkt die ik dat z' is, een man of vrouw of dik ze is of dun, die denkt dat 't koud ze heeft berouwt en leeft en denkt alsof niet zelf beleeft alsof 't niet uitmaakt wat ze doet of wie haar vraagt ze opgaat in wat gedaan en moet en hoewel ze groet zich vraagt, wie is die ik?…

Laten we juichen laten we zingen laten we springen van geluk zonder drank drugs of gekke pillen laten we swingen aan een stuk Zo gelukkig zijn als we willen laten we alle angstspoken verjagen ze desnoods gewoon ontkennen ons er niet meer door laten belagen ‘t is moeilijk moet ik bekennen gemakkelijk gaat het niet maar leer je oog en…

De antieke spiegel uit Fontainebleau staat er nog steeds en iedere nacht kijk ik naar mijn sombere kop, terwijl ik met woorden jongleer en het luchtledige probeer te vullen. Na het nogmaals bekijken van de film 'The Illusionist' denk ik als ik maar hard genoeg mijn paranormale gaven gebruik, dat jij zomaar uit die spiegel naar mij toe kunt stappen…

De weg is lang de zee is diep de oceaan is groot waar ik jouw spiegeling in zie. Het souvenir bij schemering in dit bad met sterren omringt door jouw glinstering. Het intens gevoel dat routine bevrijd gesluierd door de nacht aan de horizon zonder eind. Richt mijn vizier waar het licht opkomt…