In haar nacht valt de wereld stil en zacht, de tijd vertraagt verliest haar kracht is denken helder onverwacht niet zwaar niet door iets voortgebracht maar vrij, een stroom die rustig verder wacht zij ziet de kamer in gedempt licht een glas, een bord, een leeg gezicht van dingen die er gewoon nog zijn de tijd beweegt zich klein…

Als zij maar één voetafdruk achterlaat dan is dit geen spoor maar de aarzeling in de aarde één afdruk alsof de grond haar even droeg en daarna vergat alsof ze kwam zonder arriveren de tweede stap bleef uit, bleef hangen ergens tussen willen en verdwijnen wie kijkt ziet geen richting alleen een plaats waar iemand heel even…

Nieuwe momenten in het leven zijn vaak heel Spannend en onbekend, waarin onze comfortzone zonder het echt bewust door te hebben Schijnveiligheid geeft, met z’n onzichtbare muren en het ontnemen van de kans om echt te groeien, maar wie het onbekende Leert omarmen, zal een grotere ruimte aan zichzelf geven met onbegrensde…

ik ben een anomalie een stille afwijking in lijn geen buigpunt dat zich voegt geen scharnier zegt zo moet het zijn maar in mij keert iets om een trager innerlijk bestaan verdragen wordt hier Anders geen last die buiten blijft staan maar een dalen naar binnen waar elke stap zich herschrijft want voor zij wordt gezet lost de beweging…

uit hoge verwachtingen uit valse hoop uit een dode hoek uit te vroege veren uit bittere noodzaak uit overlevingsdrang uit de buik uit die handen uit de houdgreep uit verstikkende banden uit de onwaarachtigheid uit onvermogen uit de geïnduceerde schuld uit die ketenen gebroken uit puur zelfbehoud uit waardigheidsbelang…

Aan één stuk heb ik gehoopt aan één stuk gehuild aan één stuk was ik kapot aan één stuk voelde ik wanhoop aan één stuk diep verlaten, maar aan één stuk gingen de stukken door de nooduitgang.…

Wanneer het witte licht zwart raakt is er een zwartkijker gemaakt?…

In mijn leven waren de metamorfoses niet van de lucht ze vielen uit het heelal soms met 'Donner und Blitzen' het veranderde heel veel uiterlijk van jong naar ouder maar innerlijk bleef ik het kind, een kind van en bij mezelve een kind van de schrik, verbazing en ontzetting, maar ook van de liefste glimlach tot de meest gruwelijke afgrijselijke…

Misgrijpen, vreemd woord zul je vast denkend aan de trap plaatsen tegen mijn bank de greep glijdend er van af te kunnen steunen dan grip nietwaar?…

Duizend verhalen zou ik kunnen vertellen- en toch is er altijd nog 1 meer. Over de man met zijn winkelwagen die verzadigd door mijn straat reed. Op mijn hoge hakken verliet ik het gebouw, want bouwen schort tegenwoordig, het wankelt, het kraakt. Thuis vertelde ik het: bedrukte truien liepen de winkels uit, zij kon mij niet luider…

Neen. Zo'n oppervlakkig schijnbaar gat - gedicht met een water ballet zonder zicht volledig sprekend monddood gemaakt de snaren werden doorgesneden diep in mijn bestaan gekerfd verstrikt in smalle ruimten verstikkend de croton woekerde volledig doorgedraaid op zoek naar een plek veroordeeld tot niet verdiend liefhebben…

De tijd vliegt 'fime flies' ik hou zeker van de melodische zanglijsters maar niet van de kattenbelletjes, lijstjes ik ben zeker van de melodieuze vinken maar vinkjes, afvinken ho maar! maar de tijd vliegt en op 12-2-26 ga ik mijn 75ste levensjaar in dan gaan die vogeltjes fluiten omdat ik lijstjes ga maken van 'To do!' van te doen…

Na een veel bewogen en turbulent leven Waarin je zoveel moest overleven en geven Zoveel mensen om je heen Dingen meegemaakt en gezien Als arrogant macho en patser beschreven Maar als er één zijn eigen weg ging Altijd zichzelf is gebleven En zijn carrière zelf heeft opgebouwd Dan was het wel Danny van Strien Het leven van een kluizenaar…

Nee, ik zal niet liegen als je mij vraagt wat ik ervan vind, ik draai niet graag om de zaken heen om jou te besparen; als je mij vraagt, door je knieën gaat, mij smekend aankijkt, krijg je een antwoord, het eerlijke verhaal, wat ik ervan vind. Als je mij vraagt, wat ik verwacht, als ik dan luister, dan zou ik spreken, zonder…

De bewaker van paleis of streng gebouw vecht somtijds tegen aansluipend slapen. Zijn hand omklemt het dienstbare wapen, onwrikbaar, gelijk een roofvogelklauw. Werken alle zintuigen van de krijgsman nauw? 't Is verdwaalde gedachte bijeen rapen als stilte en verveling hem doen gapen. Wat mag daarbij helpen? Een sprookjesdouw! 's Wachters…

Het meest vervelende niet verachtelijke ze weten vaak niet wat ze doen wat ze je aandoen wat ze mij aandoen als ze je gaan verbeteren aansturen, begeleiden, controleren of nog erger helpen "Gooi toch weg, wat heb je eraan wie opruimt, ruimt z'n hoofd op je bent zo bewaarderig, je verzamelt zoveel!" of iets in een persoonlijk historisch…

ik zat aan een vaart in het buitengebied half verscholen tussen het oude riet met donkere gedachten even laat een baars zichzelf aan mij zien of keek hij mij voorbij naar wat er ongemerkt dreigend zat aan mijn zij mijn ademhaling misschien die even op zich liet wachten hoog in de lucht zie ik een vogel voor mij bidden of toch…

Ik heb met mijn handen Alles weer opgebouwd Veel fouten gemaakt Omdat ik teveel mensen had vertrouwd Veel moeten geven In de steek gelaten in het leven Het is ieder voor zich Maar een verleden dat allang achter me ligt Ik ben altijd geleefd Door schade en schande wijs geworden En ik heb het overleefd…

Ik heb maling aan wat ze zeggen Hoe ik wil leven Hoef ik niemand uit te leggen Dat zijn mijn levenszaken En daar heeft niemand iets mee te maken Achter gesloten deuren schuilen de grootste geheimen Ze hebben je eerder afgebroken dan opgebouwd Ik heb maling aan wat ze zeggen…

Achter de bocht Ligt een brug Waarom gaat hij Hier dan het water in? Spaar je adem Het heeft geen zin Bij kopje onder Keert hij wel weer Een brug te ver Ook deze keer…