Voor wie denkt ik kan mijn doel niet halen, Die heeft verloren voor de aanvang van de strijd. Voor wie denkt ik mag niet dralen, Gloort een overwinning mettertijd. Hoopvol geloof ik in een wonder, En laat mij niet lijden door mijn vrees. Hoopvol ga ik niet ten onder, En ben ik bereid te strijden in elke race. Voor wie denkt ik kan mijn…

allereerst begin ik met excuses voor de vele vertrapte slakken en kikkers van de afgelopen herfst ik kon er echt niets aan doen ik kon er echt niets aan doen als wel opgevoede man met fatsoen zette ik stap voor stap naar bestemmingen had soms wel last van remmingen zoals m'n zelf gewaande obstructies zag ik soms beren langs de levensweg…

Aardig, zei je toch? Je moet weten, hoewel, je moet, dat gaat vanzelf. Niet om hemel of hel, ik zei dan ook aardig, niet goed.…

Ik kijk om heen en hoor de mensen beoordeel en zie tendensen ze slaan de armen om elkaar 'k voel me veilig, en volg ze maar Mening en opinie in groepsverband ik volg ze maar, en hou zo stand mijn eigen norm slik ik door en volg zo het mensenkoor Heb ik zelf geen goed verhaal creëer ik voor mij dit ideaal; dat de wereld om mij draait…

Wat is realiteit tijd gaat zo snel voorbij Ik kijk links rechts Duizenden dingen passeren mij Niet stilstaan Geen gedachten Ik zijn en tegelijk mij De toekomst overkomt mij…

Laat me rennen, ik ben ziek van stil zijn moe van het stil staan. Laat me zijn, wie ik wil. Laat me kiezen, wat ik zal doen. Ik kan fouten maken ... Ik zou verkeerd kunnen zijn ... Maar uiteindelijk, ben ik toch ik?…

In het leven moet je leren Je krachtig te positioneren. Erop te letten De juiste zetten te zetten Je kunt het allicht proberen. Positioneren Niet laten koeioneren.…

Ongeduld staat op mijn voorhoofd, ik kan niet wachten, of dat nou om de post gaat, of wanneer ik de honden uitlaat, ik kan niet wachten tot ze " klaar" zijn. Wanneer het eten moet worden opgezet, kijk ik het bijna gaar het duurt te lang. Sta in de rij bij de kassa, al die vrouwen treuzelen zijn zo onlogisch bezig, ik sta…

Ondanks de TOMTOM, zoek ik me verloren, ondanks de route beschrijving rijd ik fout, de uitgestippelde route uit het hoofd geleerd, heeft zich in mijn kop omgekeerd. En wat ik ook doe, of wat ik ook nalaat, ik ben de weg kwijt, vandaar dat ik het blad maar omsla!…

Zit er al structuur In uw karakterstructuur? Of lijkt de laatste stand Meer op los zand. Is het prematuur ? Met een goede structuur Verlies je de macht niet over je stuur.…

In de zee van onze gedachten is het soms moeizaam om de hoge golven te trotseren…

Er wordt geklopt laat me toch met rust in mijn zelf verkozen isolement ze blijven kloppen graag respect voor het individu mijn god, het is mijn hart ik hoor mijn eigen hart ´t is fascinerend en ook beangstigend de ultieme zelfconfrontatie hoe lang houden we het vol elkaar te moeten aanhoren hoewel zomaar stoppen ook geen optie lijkt…

Het individu koning maken dat is wat hij doen wil niemand heeft hem nodig hij heeft niemand nodig heeft aan zichzelf genoeg zijn cocon is goed gevuld met een grote voorraad de deur sluit als vanzelf grendels worden verschoven voor een lange winterslaap…

Als ik kijk naar mijn spiegelbeeld, Is het in vakken verdeeld. Een klein deel, zoals ik ben, Een groot deel, zoals jij wil dat ik ben. De woorden die gezegd zijn, Maken mijn spiegelbeeld zo klein. Ik ben wie jij wilt dat ik ben, Het heeft ervoor gezorgd dat ik mezelf niet meer ken. De angst is te groot, Waardoor jouw deel vergroot. Mijn…

Hij sprak, over gewone dingen die een ieder toch begreep, hij zeurde niet over kleinigheden en daar zat 'm net de kneep. De gewone dingen die hij besprak, stelde een ieder op gemak maar hen, die zijn taal niet begrepen, hebben zich de armen blauw geknepen. Het is soms beter om te weten, waar een mens toch over praat, want jij…

Dichters moeten vaak nog leren Hun tekst te emenderen. Te vaak wordt dat vermeden Door dichterlijke vrijheden Of bij kris en kras te zweren. Het leerdicht Wordt weer verplicht.…

Ik heb moed om te leven ook moed om mezelf onvoorwaardelijk weg te geven. Ik heb moed om te proberen om verdriet te incasseren en om uiteindelijk te leren.…

Toen ik vergat zout in de pap te doen, wilde dat niet zeggen dat ik het zout vergeten was, dat stond namelijk klaar om te gebruiken. Dat het zout klaarstond wilde niet zeggen, dat het ook gebruikt werd en zo kwam het dat hij het zout in de pap niet kreeg, dit niet was, omdat hij dit niet verdiende, maar omdat het er nu nog steeds…

Ik ben dat kind dat overal buiten ging staan en ik keek: waar kwam die chaos, die onrust vandaan het was de stroom, die wervelwind van gevoelens waarmee God vanuit de hemel de aarde wakker kust.…

De vreugde voor het leven, meer heb ik niet mede te delen iets anders kan ik niet geven als mijn liefde voor velen.…