waar is die liefde nu, die waar je altijd over praat, de zoetgevooisde woorden in zijn oor waar zijn je dromen, je verlangens, het koude, lege bed kan je niet verwarmen vertel het me nu maar, ik weet hoe je snakt naar die uitgestoken hand schenk ons wat wijn, dan gaan we praten, daar, op de trappen van de ruïnes van je zelfgedroomde luchtkasteel…

In ‘t wolkenland woonden wij vredige stilte heerste over ons In mijn armen daar troonde zij op een deken van zachte dons Ons eiland in de wolkenlucht zweeft in eindloze eeuwigheid Sprak mijn lief met een zucht liefdevol tegen mij aan gevlijd Van liefde eindeloos vervuld wijl de eeuwigheid ons droeg Heeft ze mij ‘t schoon onthult wijl…

Alles probeert men te verklaren Maar de verklaringen doen pijn Want de woorden uit jouw mond Kunnen nooit meer zo puur en eerlijk zijn Misschien moet ik het proberen Maar het lot staat mij in de weg Heer, laat mij proeven Het is dichtbij en o zo ver weg En de paden die ik ga bewonderen, omarmen Met volle teugen ga beleven Brengen mij liefde…

Ver weg van de eerdere blijheid Alleen en hopeloos achtergelaten Wacht ik op jou en het wordt tijd Dat mijn mond nu eens leert praten Maar nooit te oud om kennis te vergaren Alles is mogelijk zolang je leeft Ik voel het, je blijft naar mij staren Zonder dat jij daarvan je mening geeft Toch zullen de bladeren ooit verleppen Die getuigen…

Het mooiste meisje van de klas Leek ongevoelig voor mijn blikken dus was het voor mij even schrikken toen ze me vroeg welk boek ik las. Of het misschien ook spannend was? Zo ja, of zij het dan mocht lenen? Natuurlijk zei ik met slappe benen, en dunne stem van gebarsten glas. Ze zit naast me en ik lees voor. Dat is wat ze het fijnste vindt…

Over het bospad komen en gaan de goden en de godinnen. Ze fluisteren: de hemel is luisteren naar elkaar. De raden waren: geheel te zijn die je bent en vrijheid leren. De oogjes sluiten voor woeste waanzinwereld en lief inslapen. Een kopje koffie, desnoods met jodenkoekje en café noirtje.…

Mijn hart zo vol van verdriet en pijn en van mateloos verlangen, nu in jouw sterke liefde gevangen waarvan het nooit meer vrij wil zijn. Mijn hart, onrustig en vermoeid en door de tijd steeds meer bezeerd, van jou opnieuw de liefde geleerd en in vrijheid geketend en geboeid. Mijn hart, zo arm en nooit ontloken en in de tijd zo zeer verhard…

De plattegrond van mijn hart ligt voor je klaar je loopt daarmee zo naar de ingang ik zie je daar laat je zin binnen niet bederven door het gerafelde behang dat is van een lang verleden ik zal je dan in mijn hart kerven wees niet bang het geluk ligt in het heden.…

Donder op Ik kan jij niet meer zien. Mijn liefde is dood Zonder reden Gewoon maar omdat ik niet anders kan. Blijf hier Ik hou toch zo veel van jou Mijn leven is niets zonder jou Jij bent mijn leven Zo is het dag voor dag maand voor maand jaar voor jaar honderd keer duizend keer het leven is niets zonder liefde maar met wie dat…

Mijn vlees was zwak, het innerlijke lichaam juichte weer in alle zaligheid Vergeef me, vergeef mijn menselijkheid ....o schone dame Ik ben een trotse dienaar van U, en ik buig voor niets, voor geen mens Voor uw woord zal ik knielen gaan Zuiver mijne zondige lippen ....o schone wijs me de weg in het dal!…

Denk terug aan die mooie zomerdag, die wij naast elkaar stonden, zwijgend en toch verbonden... Mijn lachen was die dag vlak bij huilen, maar ja, het leven is nu eens geen kinderspel. Die ene blik in je ogen, die was diep, tot de grond van je hart kon ik zien, en dat wat ik daar tegen kwam, was hartstochtelijke liefde, die mij nu pijn…

Het mooiste exemplaar Jouw 'zijn' Koester ik met heel mijn hart Dankbaar Voor wie jij bent…

Mijn hart in goud gehuld. Eindelijk de ruimte, die voor jou bestemd was, opgevuld. Zij is er in gekropen, met haar tranen van verdriet. Nu kan ik niet meer van je houden ... door dat mens, die parasiet.…

als ik een traan was... zou ik geboren willen worden in jouw ogen... willen leven op je wangen... en willen sterven op jouw lippen...…

Jarenlang heb ik getracht een gedicht voor jou te schrijven het zal nooit worden volbracht ik heb ze allemaal verscheurd want geen gedicht zal ooit kunnen vertellen wat er in mijn hart gebeurt…

Laat mij in je armen dromen min mij innig, kus mij zacht Laat het tederste toch komen laat mij bij jou, heel de nacht Laat mij op je liefde zweven min mij teder, kus mij zacht Ik heb jou mijn hart gegeven weet je dat ik naar je smacht Laat mij in je lief nu dwalen min mij innig, kus mij zacht Laat van jou ’t tederst dalen je hebt mij…

Waarom is er oorlog op de wereld? Waarom maken mensen ruzie? Waarom pesten mensen elkaar? Waarom worden mensen depressief? waarom lukken me sommige dingen niet? Waarom ben ik soms druk en soms rustig? Waarom raken sommige dingen mij niet? Waarom ben ik soms gevoelloos? Waarom, waarom, waarom, waarom Waarom is de wereld soms zo triest?…

Het aardige is, dat we weten van de tijd, dat die eeuwig is. Ieder moment is centrum van eeuwigheid en eindeloosheid. Hemelhoog juichen en mateloos bedroefd zijn omarmen elkaar. Ik moet zo huilen om je verdriet en lachen om je jubelen. Wellicht is dit nu de eeuwige verrukking van mij en ieder.…

Soms denk ik wel eens Zal ik je even smsen? Gewoon voor een borrel thuis? In jouw of mijn huis? Op de bank en schoenen uit Onze stemmen van verhalen en een lach van bevestiging Een blik die doet beseffen wat kan het toch gezellig zijn zo Soms denk ik wel eens Zal ik even langs je fietsen Met de ochtendkrant en verse jus Om de dag samen te…

De baskische muren luisterden nederig, bezadigd geworden door veel klanken Ze zwoegden, bedekt met mantel der hoop en onuitgesproken verlangen Hun onrust ontwaakte twee duivinnen Ze knepen de wilde bessen uit en delicieus vocht kleurde onbereikbare velden rood…