Hebt U het wonder wel aanschouwd? Hoe straks aan kale "dooie" takken. het prille groen zich weer ontvouwt. Hebt U dat wonder wel aanschouwd? Hebt U het wonder wel aanschouwd? Hoe straks de appelaar, zich in haar bloesem hult, hoe heel de natuur, zich met duizend geuren vult. Hebt U dat wonder wel aanschouwd? Hebt U het wonder wel aanschouwd…

Ik heb geen kennis van goed of kwaad of van liefde en haat Bij jou schaam ik mij niet al ben ik naakt Wij zijn het hoogste lied dat niet mag bestaan want ik weet wel ik mag niet van je eten Ik was het even vergeten…

Ik voel me zo geborgen bij jou want ik weet dat je nog steeds van me houdt. Ik kan niet zonder jou. Laat me niet alleen. Ik wil verder met jou in mijn leven En hoop met jou te beleven dat je nog lang bij me zult zijn. Want zonder jou, weet ik, lijd ik ondragelijke pijn!…

In mijn hoofd zie ik je stilletjes dansen op de muziek zonder woorden en tonen Je bewegingen en je voorkomen stralen uit naar een prachtig licht Je danst in mijn hoofd Ik voel het ritme zonder woorden en tonen Danseres in mijn hoofd…

Ik sluit de luiken van het denken en voel de speelsheid van het innerlijke Zijn, de bron van alle kracht, alles omvattend in wie ik ben en mag zijn. Ik kijk in de spiegel der spiegelingen en zeg "Ik hou van mij, ik hou van jou!"…

Ik zie haar naam in de sterren. Ik zie haar naam in mijn gedachten. Ik kan alleen maar denken aan haar. Haar sprankelende ogen, haar lieve lach, haar mooie gezicht en haar prachtige karakter. Ik droom. Ik droomde over haar. Wij waren bij elkaar. Ik zal voor haar vechten. Want die 'haar' is mijn alles. Mijn liefde!…

Herinneringen worden opgeslagen oproepen kunnen we ze om dit alles weer te beleven boeken overrompelen penselen schrijven boekdelen het linnen krijgt kleur achtergrondmuziek in variatie uitingen verdeeld met contrasten toegevoegd aan belevenissen herhaaldelijk teruggekaatst in het denken en ervaren raak ik mijzelf kwijt zijn mijn gedragingen…

Je kijkt me aan terloops En weer mis ik de sprankel in je ogen je hunkering de liefde We worden ouder zeker maar laat toch zien Wij kunnen toch nog minnen als waren wij zo jong als eens Ik wil opnieuw begin met mij m'n lief…

De dichte mist trekt eindelijk op nu tekenen beelden zich af flarden van het verhaal blijven hangen hierdoor kan ik verder redeneren nu maken ook emoties zich los het is nabootsing van mijn handelen dat nu weloverwogen geuit kan worden het is nu toch op het juiste moment waarop ik het wilde en plande jij past nu helemaal in het plaatje ik…

Jij bent de echo van mijn ziel mijn hartenklop en zo subtiel de spil van mijn gedachten. In alle dagen en de nachten de reden van mijn verlangen, jij houdt mijn innerlijk gevangen en diep voel ik de liefde stromen verankerd in mij, en in mijn dromen koester ik het zoet en het smaakt, naar jou die mijn hart heeft aangeraakt.…

Toen was ik eindelijk vrij om te gaan en te staan waar ik naar toe wilde maar nog steeds voelde ik een warme verbondenheid denk er aan terug in alle bescheidenheid toch was er vrijheid en blijheid in haar en mijn tijd, beider tijd.…

Love, love, love. Ik vind het soms wel een beetje maf Het lijkt net alsof ik steeds begin bij af. Zelfs als ik er alles voor gaf. Het ergste is het zoeken Naar de persoon in al die boeken. Ik kijk dan ook echt in alle hoeken En dan begin ik opeens te vloeken. Niemand is perfect voor mij Geen hij of zij Het enige wat ik wil is een wij…

Ik zie je Ik hoor je Soms praat je met mij ik weet weinig jij weet weinig ik ken je niet zo goed jij kent mij niet zo goed In stilte voel ik jou in mijn leven Ik weet niet of jij iets voelt Ik ben verliefd En jij…

Geeft antwoord Zonder woorden Speelt een akkoord Zonder akkoorden Je hoort geen muziek Er is geen publiek In deze enige taal Is het non-verbaal Je gevoel vertaalt Wat er in jou speelt Het hart verhaalt Je bent close in beeld… In liefde…

Geen kans voor ons vandaag, alle kippen zijn van de leg. De dames roken onheil, Oh oh wat een pech.…

Bezongen in de mooiste liederen, welke moeilijk tot hun recht komen. Ieder schuift het aan de kant, maar roept het in al z'n dromen. Het geloof erin is voorwaardelijk, eerst zien en voelen vanuit een ander. Om je omver te blazen van je troon, de mond snoeren, fragiele tegenstander. Ooit wist onze ziel, wat ware liefde is, we zijn allemaal…

Wanneer de nacht mij stil omarmt mijn gedachten verzacht mijn ziel verwarmt en woordeloos laat dromen. Als sterren langzaam komen, dan heb ik jou zo vreselijk lief zo ongelofelijk en intensief, oneindig en volkomen. Dan droom ik tot de morgenstond tot nachtelijke geluiden zijn verstomd, mijn hart begint te zingen. Mijn Lief, mijn Liefste…

Als ik mijn hart wijd open zet, als een raam of als een deur, niet gebonden aan tijd en intens van kleur raak ik die liefde dan kwijt? Vervliegt zij in de eeuwigheid of laat ik haar er dan juist in en is dat geen einde maar een begin? En als ik mijn handen in de jouwe leg, de woorden " ik hou van jou" zachtjes zeg en mij totaal aan jou overgeef…

Het was weer een nacht met zware donkere vleugels mijn slaap lijkt te zijn gestorven in het diepst van mijn ziel langzaam neemt het verleden afscheid het was een mengeling van schuld en verwijt mijn ogen zijn niet meer doorweekt van tranen jouw lach ontmaskert mijn diepe gevoelens - als jij weer stralend naast mij staat…

Jij kleurt mijn leven paars, blauw, purper, rood het is mij om het even jij kleurt mij tot mijn dood. Jij geurt mijn leven zwoel zoet, fluweel fris zonder jou een zwaar gemis.…