Ik had het al zo vaak gezegd, maar luisterde maar matig. De eindstreep loopt niet over, loop je ook niet langs, mijn ik. Mijn ogen op de lippen, niet de woorden, niet de spiegeling van een of andere ziel. Oh ik, waarom wilde ik niet luisteren? Het gat waarin ik liep, niet viel maar liep, was donder, dender, duister. En de stank van vleermuis…

alsof je in de zevende hemel bent dat gevoel een soort peptalk hemels en zwoel als je problemen hebt of denkt het probleem te zijn verdrijft hij de pijn hij kan dat gevoel inbrengen als virus of medicijn het ligt maar aan hoe je het bekijkt als ik nou verliefd zou willen zijn maar dat is uitgeloten dat kan gewoon niet maar toch voel…

Hier lagen wij dan: dicht tegen elkaar aangedrukt, zorgeloos dwalend door het vlakke land van onze gedachteloosheid; opengeslagen, verlangend naar een sterk antwoord; niets was onmogelijk, wie kent zijn geheim niet; het leek erop, dat het zo gewild was, bij voorbaat alles geregeld, vaststond. Geheel in de war overtrof het al onze verwachtingen…

tot aan de rand van nacht heb ‘k je gewacht mij het verlangen in je geuren stil gefluisterd gedompeld brand ik verder al weet ik wel dat jij ook gloeit heet en als steeds mijn hunkeren nachtwaarts in je ogen donkerzwart verlokkend rood je mond zingt diep in mij je warme bloed zich hoog over de randen één pols, één woord, één…

Ik heb je laten weten wat ik voor je voelde toen maar ik wist het nog niet zeker tot onze eerste zoen Het was een hele mooie tijd met veel liefde en geluk tot er iets vreemds gebeurde en alles was opeens stuk Ik heb het nooit begrepen wat er gebeurde zo opeens en zelfs na een aantal weken weet ik de reden nog niet eens En ik zal het…

In de schemering sluimeren mijn gedachten die aarzelen op de tinnen van jouw droomkasteel... Maar één ervan schrijdt als een magische prins op zijn eenhoorn door de eindeloze gang van mateloos verlangen… van tomeloze hunkering… En aan het eind wordt de droom dan toch werkelijkheid wenkt de zalige verrukking in de troonzaal…

Mijn hersens zijn kromgebogen, Ik word wakker met wallen onder mijn ogen, Volgens mij ben ik gewoon dood, Omdat je naar mij floot... Nu zit ik alleen op straat, Te denken… Hoe jij eruit zag. Met je blonde haren Betoverde jij mij…, Maar boven alles hield ik van jou om wat je tegen mij zei, Als Klaas Vaak maar slaapzand…

Ik mis je schatje maar zie je weer Morgen kus ik jou met lippen zo teer Warm in je armen snuffel ik mij gek Geniet van de geur in je heerlijke nek Ik streel je gezicht kriebel teder zacht Sta bijna in brand als jij naar me lacht Ik eet je op vriendje en lust je wel rouw Hongerig van liefde zo verslaafd aan jou…

Ik wil een excursie door je hart en al je plekjes daar bezoeken Voelen en zien wat jij nu voelt waar kan ik een reisje boeken Ik wil eens kijken door jouw ogen kunnen zien hoe jij me echt bekijkt Even de scherpte en de diepte in of alles werkelijk is zoals het lijkt Ik wil eens voelen met jouw lichaam hoe het is mij steeds weer te beminnen…

zelfs nu begin ik weer te gloeien proef nog je warme zoete mond ik ben de stam en jij de bloesem het mos op humusrijke grond jij bent klimop en ik de boom twee en toch één en toch steeds twee omstrengeld in een liefdesdroom zo heb ik mij in jou gevonden in jou voel ik me aardverbonden en in mij maan en warme zon als levend water een genot…

als ik vandaag kon voelen over morgen en dan terug naar een jaar geleden zou ik eerst aftasten naar jouw liefde die ik gisteren niet heb gevonden na uren zou ik verlegen strelen tot jouw haren overeind staan en ik niet meer kan wachten hoe ons warmte spreekt vervolgens zou ik je geur pakken als het daglicht jou laat gaan waarna de nachten…

Ik kijk wat om me heen en zoek je ogen lief de helderheid staat mij aan en ook de kleur dat groen is mooi. Je haren in de wind net zo zacht als dat ik ze streel je lach zo intens geluk dat je graag deelt. Ik zoek je lippen die zacht en warm voelen en mij geven wat ook jij graag voelt liefde in je hart.…

Zie in mij    wat ik in jou zie Kijk tussen je vingers door    en zie mijn licht Doof het niet uit    maar laat het schijnen Houd je pijlen    op de liefde gericht…

jij was het, jij bent het jij zult het altijd zijn. zo dacht ik 'geestelijk en fysiek' het was leuk samen, het is leuk samen het zal altijd leuk zijn..'samen' zo dacht ik geestelijk en fysiek nu, is het anders jij bent er niet noch je lach jij bent niet meer degene, die voor het fundament van mijn leven zorgt. ik mis je ik verlang…

mijn liefste jij bent de enige waar ik van hou mijn liefste als ik wat heb weet ik dat ik bij jou terecht kan mijn liefste ik weet niet hoe ik het je moet zeggen mijn liefste het is heel moeilijk voor me om te zeggen hoeveel ik van je hou mijn liefste ik kan wel heel veel woorden opschrijven over jou mijn…

lief, mag ik? een brug bouwen naar jouw hart verdrinken in de smart mezelf verliezen in ons eigen land mag dat? je vastpakken even aan je vastplakken je nemen zoals je bent dan ben ik voor eeuwig jouw vent.…

Heel klein beetje. Zal jij ooit te weten komen wat een klein beetje magie met ons zou kunnen doen? Maar een heel klein beetje kan zoveel verschil maken. Ooit hoop ik dat jij te weten komt wat een heel klein beetje magie met ons had kunnen doen. Maar een heel klein beetje magie kan ons naar elkaar brengen en ons voor altijd verbinden…

Hoe ver ben ik gekomen? rennend door de duisternis met ergens voor mij vrijheid achter sluiers van witte vlammen Daar durf ik weer te ademen met open ogen, open armen ontsnapt aan een vergeten droom Of ben ik toch gestruikeld over diepgewortelde verwachtingen en viel ik al die tijd mijn granieten einde tegemoet Hoelang zou ik al vallen…

"Liefde"... Het is zo'n simpel woord maar het enige dat bij iedereen in het leven het hoogste scoort…

Kan het waar zijn? Zijn zoals het nu is Is het zoals het was? Of was het toen toch heel anders Geloof je net zoals ik? Zoals Ik geloof in ons Ons staat gelijk aan wij En Wij gaan het samen maken Blijf je hier bij mij? Bij mij voor altijd? Altijd is nog te kort beschreven Maar beschreven sta jij wel in mijn hart Had jij gedacht het…