Jij bent die ene Die ene waarvan ik hou Jij bent die degene degene die ik vertrouw jij bent die persoon die persoon die ik ken jij bent die ene die ene die ik verwen jij bent de enige de enige die mij laat zweven zonder jou kan ik echt niet meer leven…

Carpe diem Pluk de dag Als dat niet wil Of kan Of mag Dan maar een hele mooie roos Want... I love you mateloos…

Maar nu, vandaag heb ik mezelf opgericht Ik lach om het duister en ik lach naar het licht want wat er ook speelde en wat er ook was het is niet belangrijk het is niet van waarde, er is maar één ding dat telt: jouw naam heb ik elke dag, elk uur, iedere minuut en seconde, heel zachtjes, voor mezelf gespeld…

Vijftien waren wij, ergens, daar in B een boom waarin gekerfd onze namen. Nooit uitgesproken toen, niet gezegd ik hou van je. Als jij tussendoor wel eens kwam in B was er altijd dat mystieke, een lachend kijken in elkaar, wij liepen onhandig gelukkig te zijn. Kom nog eens zo tussendoor, houden onze handen zich weer vast, en laten…

De zoete zucht van je woorden Zacht zingend langs bleke maankoralen Van liefde zwangere fluistertalen Ademkristallen die zich boorden Als nectar in de lotus van mijn hart Deed sneeuwrozen in mij ontluiken Geur van nachtbloemen, sterrenfuiken Het licht van minne in een nacht zo zwart Aan de blauwe einder van je warme ogen Wenkt de hartstocht…

Is er geen vertrouwen... dan is de basis weg. Je zegt van me te houden... luister dan naar wat ik zeg. Toen gaf je me gelijk... kwam er meteen op terug. De twijfel blijft... vergeten doe ik niet zo vlug. Maar we moeten verder... en kijken niet meer om. Want ondanks onze ruzies - overigens erg dom - ben je de moeite om van te houden... dus…

Gestapelde dromen ontwaken Mijn leven gaat weer beginnen Gedachtegoed vol van verlangen Om jou te koesteren te minnen Emoties kleuren in teerblauw Breken door elke barrière heen Steeds meer en meer voel ik jou Mijn lach smelt voor jou alleen Harten versmolten in tederheid Toen het lot… ons samenbracht Jij mijn ziel volpompte met liefde…

Ik zag je lach en de schoonheid in je ogen ze lieten me van je houden mijn hart openvouwen en al mijn ellende wegzuigen Ik kijk voor me uit voel het riet tussen mijn vingers sluit mijn ogen, laat me meenemen door de wind Twee vlinders dansen in de lucht de wind slaakt een laatste zucht Twee vlinders dansen onder de zon daar op het veld…

ALS IK NAAR JE KIJK. Als ik naar je kijk dan voel ik me sterk met jou aan mijn zij voel ik me pas goed jij geeft me vertrouwen dat voel ik, van binnen mijn maatje, mijn vriend, ik blijf het zeggen: Wat een geluk dat ik jou heb ontmoet. BITTER EN ZUUR. Je proeft nu het bitter en je voelt nu het zuur maar geloof het dit gaat over…

En dan op een dag Kom ik jou tegen Zomaar onverwachts Kruisen onze wegen Nooit had ik gedacht Dat jij me zou raken Van me kon houden Gelukkig zou maken Soms voel ik angst Om mezelf te geven Bang kwijt te raken Verdriet te herleven Zacht wenkt je hart Kruip stil dichterbij En stapje voor stapje Worden jij en ik..wij En vinden…

Als ik weer eens eindeloos verzonken zit in mijn tunnel van verdriet mijn geest verdoofd, mijn hart gebroken wil ik eigenlijk alleen maar dicht bij jou zijn en vluchtig een blik in jouw twinkelende ogen werpen en weer genieten van jouw lieve lach maar jij bent niet hier Als morgen de zon weer zal schijnen en de horizon net een golvende zee…

Grenzeloos groene velden en een net zo groenig bladerdak Het sneeuwt nu Gele regen en donker bruine vermoedens En als zometeen het groene vlak wit weggtrekt Is er weer een jaar voorbij En dan is het alweer bijna mei Wie weet schijnt dan de zon voor Jou en mij En wie weet Hoeveel regen nog we moeten trotseren Hoeveel…

en in omarming van wat leeft stilt zich de pijn en waar het bloed gestroomd is het dat 't harte beeft en elke wonde, snee ja elke kras wordt door jou slechts gedroomd ik ween de tranen die jij nooit huilt en draag je waar je voeten niet meer lopen alsof jij niet in het verleden hebt geschuild en nimmer voor een pijn bent weggekropen en…

Elke morgen zal ik vouwen mijn handen rond je lieve gezicht en zeggen, ik heb je lief mijn lieve lief. Zal nooit herhalen, nooit bevestigen. maar..... Elke morgen zal ik vouwen mijn handen rond je lieve gezicht en zeggen, ik heb je lief mijn lieve lief.…

Dag lieverd, Heb ik je vandaag al een keer vertelt dat ik van je hou heb ik je vandaag al een keer gezegd, wat ik nog zeggen wou? Zei ik gisteren misschien niet veel dan maak ik dat vandaag weer goed want het lijkt zo vanzelfsprekend dat we elkaar elke dag zien. Maar niets is zo gewoon dat dáchten we misschien dus heb ik je vandaag al…

Door de pergola heen zie ik nog de bougainville zo lila bloeien je leek er mee vergroeid bijna in omarming de baai keek op de open zee vanavond dacht ik kleed ik je turkoois ik maak van je iets moois ik toon je weer het rimpelen van de zee…

langzaam opent zich een hemel slordig zwellend in ’t grijzige bed aantrekkelijk gevormde motieven wijzen op zoetere diepten van de avond; honing druppelt zacht en geruisloos geeft zich het landschap over romantische overvloed breidt zich.…

We spraken over zielsverwant voelden ons als één Zaten stilletjes hand in hand stilte om ons heen Ik was vrij, jij dacht van niet en hield jezelf voor Dat hij je grote liefde was en zette je leven door Ik denk aan jou, best vaak en diep en mis je elke dag En hoop heel stiekem in het geniep dat het ooit gebeuren mag…

Schuil maar, schuil maar onder mijn vleugels, hou je bij mij maar stil. Hier ben je veilig voor de wereld ik maak ‘m wel minder kil Heus, er kan je nu niets gebeuren ik zorg wel voor jou Zoek een plekje warm, haast heilig met mijn arm om die schouders van jou.…

Wij lagen samen als lepeltjes streelde je rug en tepeltjes, wij lagen recht en in een rondje voelde je strakke buik je warme kontje. Wij stamelden malle woorden we lagen daar als of het zo hoorde. Maar wij waren voor het eerst zo samen, naakt gelukkig met gesloten ramen, warm verscholen in het dons, liefste alles was alleen…