Konen zo rood als appels Blonde krullen als een engel Iedereen smelt bij een enkele blik Je bent mijn kleine bengel Een klein meisje Waar, bij het openen van haar mond Een gekrijs door merg en been uitkomt Met jou ben ik toch zo´n bofkont Al delen we niet hetzelfde bloed Jij bent de reden van mijn bestaan Ik kan me geen leven zonder jou…

een man zoekt leven wikkelt woorden in zilverpapier spuugt tussen platgestreken vouwen er wonen geurende seringen in zijn hoed een vrouw ziet de man haar handen vouwen lelies de wind raakt verward wiegt alles om haar heen de vrouw schudt met losgeraakt haar zoete lippen lokken vogels alsof zij de aarde aantrekt buigen takken beleefd…

Jouw mooie naam had ik erin gekrast, en met pijl en hart omzoomd. Diep in de rimpeloude bruine bast, samen heerlijk erbij weggedroomd. Onze liefde zou nooit meer overgaan, nee, nooit zouden onze wegen scheiden Zolang deze boom zou blijven bestaan, zouden we er voor vechten...ja, wij beiden Ik kwam dat hart met je naam laatst tegen, en was…

zij kruipen dicht bij elkaar in een vertrouwd gebaar liefelijk ligt het gazon te genieten van de lage zon hoog in de kale bomen hangen nog de dromen leeg en onbeschut als zwarte nesten maar wie goed luistert hoort nog het gegons als zij zich behaaglijk naast elkander nestelen steeds als hij zijn been gaat strekken wil zij harder…

Ik wil je nog zoveel vertellen - wat ik heb gedaan vandaag Ik wil je nog zoveel vragen - wat heb jij gedaan vandaag Ik wil nog zoveel met je delen - verdriet en pijn Ik wil je troosten - heel dicht bij je zijn Ik wil weten wat jij voelde - toen jij mijn smsje las Ik wil weten wat jij dacht - of jij mij echt meteen vergaf Ik wil genezen…

sneeuw in je ogen smelt tot blauwgroene stilte lied zonder woorden in het kabbelend water glinstert bezwerend de maan…

Bestaan de juiste woorden, bestaan de juiste zinnen? Die zeggen je bent binnen in mijn hart, in mijn hoofd. Aangekomen op de plek waar jij gelooft dat ik het ben waarmee je verder wil. Te lang weggebleven, te lang te stil.…

zwijg maar, woorden zeggen toch niks meer leg je pen neer, het blad blijft onbeschreven als op een verlaten eiland aangespoeld, blijf ik zonder jou, alleen, kleuren vervagen, alles stil in een toekomst ongewis, is het bovenal deze allesoverheersende stilte die de leegte opvult met verlangen, passie, hoop en mij steeds laat hunkeren naar het…

ik wandel door Lysogory de behoefte altijd terug te keren naar jou op zoek te gaan waarom zou dat deel daar ooit geeindigd zijn? ik wandel door Lysogory waar stapt men uit en in? ik besluit dat ik eerst even je gezicht nodig heb net als toen…

ik hou van je loslippigheid als je mij je droom vertelt ik laat je dan met woorden fladderen om mij heen ooit pop nu vlinder als ik je maar vangen kan…

Wat kan men mensen wensen in de wereld van vandaag? Een handvol fijne mensen? Dat is nog maar de vraag. Een site vol goede voornemens, waaruit men uitzoeken mag? Een map bruikbare gegevens, in volgorde, van dag tot dag? Zou men voor liefde kiezen, indien men ze krijgen kon? Of koos men zich valiezen? Een ticket naar de zon? Mocht u…

Als ik kan dichten mijn lief en mijn gevoelens kan verwoorden in een liefdesbrief en het zou voordragen aan jou bij het zien van jouw gezicht dan ontstaat mijn lief vanzelf het allermooiste gedicht Als ik kan dichten mijn lief dan heb ik woorden die geruisloos door de stilte worden verdoofd zinnen die vloeien…

Kom laat het nieuwe jaar beginnen. Laat vuurwerk het heelal behangen, Met pijlen van passievol verlangen, Die zinnenprikkelend beminnen. Sterren, klokken, duizend bellen, Nemen je volkomen in hun macht. Voel het ritme steeds versnellen En geef je over aan deze nacht. Dan volgen fantastische fonteinen, Die, ongeremd ontploffend, fluitend…

Je bent een droom in het echt een streling zonder aanraking de zoen op afstand die raakt een blik die genoeg zegt... Je brengt warmte in de kou bent niet goed maar nog beter misschien niet perfect, wel bijzonder ik raak me zelf kwijt bij jou... Je zweeft steeds weer voorbij al het moois wat jij bezit wees een deel van mijn bestaan kom…

Stil stond ze daar bij het raam turend door de bomen vlogen haar gedachten met de vogels mee. De wind fluisterde zijn naam en schreef een gedicht die rolde op hoge golven in de zee. De kilte kleefde berustend tegen het glas en bevroor haar verleden met hem alsof het er nooit meer was. Hoe ze ook probeerde om de tijd even stil te…

soms lukt het me niet in je oor te fluisteren wat ik ook luidop niet met woorden zeggen kan zodat ik je stil omarm…

zusje, kleine, grote zusje met voetjes die niet verder willen groeien en die stampen als alles teveel geworden is zusje, kleine, grote zusje met een hart dat overstroomt van liefde en soms van wanhoop als je iets niet kunt zusje, kleine, grote zusje met handjes die de wereld niet kunnen omvatten en die je verstopt in je warme winterjas…

Uitgekotst door golven was jij het strand waar ik aanspoelde voelde de warmte waar op ik lag aanvaarde de dag een naam geboren sporen getrokken in het natte zand.…

Onder de witte lakens op een dag zonder zorgen vroeg in de zomermorgen... De zon schijnt door het slaapkamerraam warm en aangenaam als jouw lichaam dat deels om mij heen geslagen jouw warmte overdraagt mijn warmte ervoor terugvraagt Tijd om op te staan naar beneden te gaan en jou te verwennen met een ontbijt op bed en een bloemboeket…

Zwaar teisteren de zwarte zwepende golven mijn schip Dalend en steigend, honend en deinend, met het gevaar van een klip Met kommer en kwel door het donderdend geraas Er schijnt geen eind te komen aan dit helse relaas Maar wat valt er op mijn oog Licht sterker dan de zon doch het staat niet hoog Het is geen boze bliksem of duistere donder Wat…