Zonde van al die jaren en het klassikale onderwijs betekent niets meer Bosnia est patria mea Dianthus Caryophyllus nimmer Zeno, Plato, Pythagoras lelies van Monet en het leer van Kierkegaard niemand kan mij nog redden noch Richard de derde noch cello concerto van Elgar betekent echt niets meer geboorte en val van dynastieën aardrijkskunde…

De katoenen velden tegen de hemel ruisten meest gelukkig zijn wij als wolken bloemenkoppen in afwachting van geluk wat er daarna gebeurt, wie zal het weten? daarom ,mijn lief geef mij mijn wolkenbloem terug het moment, die ene zoete zucht klokkenluider van onze eerste kus.…

Geachte Mijnheer van De Courant Het moet mij van het hart Mijn vrouw is een fladderbeest Nu is het wel genoeg geweest…

Zomerochtend en ik word wakker gewekt door het warme zonlicht ik kijk je aan en zie de weerkaatsing van mijn liefde een schouwspel spelen op jouw gezicht Je beweegt en zucht een beetje haren glinsteren op jouw gebruinde huid je buik lijkt een golf in de zee mijn ademhaling gaat ritmisch mee erotiek, doch zonder geluid De broeierige warmte…

Door diep donkere ogen kijken zij naar elkaar gevederd strelen zij elkaars ranke hals in teder gebaar zielsherkenning in de ander voor altijd zonder woorden in elkaar * witte liefde sterft nimmer *…

De rust is weergekeerd Emoties vervagen Maar het verlangen blijft Om je iets te vragen Naar jouw gevoel van liefde Nu en van toen, die nacht Ik heb je alles gegeven En nog meer aan je gedacht Nu lijkt het zover weg Die intensiteit van toen Ik zou je graag ik je ogen kijken Of deze woorden iets met je doen Maar afstand houden is jouw…

Je ademt in mijn nek. Zachtjes zoals de zuidenwind het land beroert. Jouw hand streelt mijn billen. Zachtjes luisterend naar onze hartenklop. Door Cupido’s pijl doorboord.…

Elk woord dat ik spreek is een schim van verlangen... Elke droom die zich ontvouwt is een glimlach op mijn gezicht... Elke blik die ik werp is een vlinder die jij mag vangen... Elke hoop die ik koester is als een juweel door jou verlicht...…

Laten we nog wat zitten op de trap, m'n liefste genietend van een krat zonlicht en een glas ochtendfriste laten we wat praten met elkaar over jou al ware het dat ik met de tongen der mensen en der engelen sprak ... liefste, zullen we ons zacht en lieftallig beminnen op de treden in de zon en wijn drinken uit jouw bron ? laat mij…

Geen gereduceerd verlangen, al het perspectief bedwongen... De hitte waardoor ik ben bevangen, blijft mij verwarmen noodgedwongen.. Ik heb het allemaal gemeend, misschien wel meer dan je denkt.. Mijn hart is nog steeds niet versteend, hoewel het ooit door liefde is gekrenkt.. De schaamte voorbij, om dit alles toe te geven... Ik ben niet…

nooit zou hij zich overgeven, nooit zijn kroon bebloed zijn troon verwoest zijn kasteel van gerimpelde stenen, in vuur en vlam. maar hoog in de lucht, waar kometen zich misdroegen, en draken doolden, hield hij zijn zwaard. tot, zijn koningshart werd doorboord en zijn moed bezweek allemaal om haar.…

zij deden het hevig stevig in passie gekeken onderwijl naar Lassie of die nog niet gerezen was…

jij kijkt naar mij vanuit jezelf enzo twee ogen ik heb er één maar zie jou heel en velenmalen eender iedere avond hebben we daarover gelezen gleden we langs manestralen door de bocht jij man ik vrouw samen naar beneden dan weer omhoog ik vrouw jij man door de bocht langs manestralen samen naar de top langs de bolle zijde dan…

ze hebben hem verdeeld zij de boterbrief en zij gelukkig en hij blijft buitenspel hij kan het aan en zij ook gelukkig ongebonden zij aan zij en hij het middelpunt…

Verdomme, ik haat je! Want ik krijg je er niet uit. Dit gevoel zo stug, als diepgeworteld onkruid. Verdomme, ik wil je! Want het gevoel niet gereduceerd.. Het is net alsof de liefde tegen me keert. Verdomme, waar ben je! Als een geest zo onzichtbaar. Blijf op zoek naar de weg, voor ons samen begaanbaar.…

Ik zie jou In de verte In gedachten In de mist Ik hoor jou Stille klanken Zachte tonen Alsof ik wist Alsof ik altijd Heb geweten Dat jij bent Dat jij bestaat Mijn liefste Niet nu maar eeuwig Jij die niet opgeeft Jij die nooit gaat Ik wil je kennen Jouw warme fluister Jouw zachte lichaam Mijn mooiste nacht…

hard heel hard zocht hij haar harder veel harder ging hij in haar hard snoei snoeiend hard vond hij zichzelf kleumend zacht als boter schreeuwend hart op een bank in de nacht in een zwart park - bij volle maan -…

Zo snel vervlogen amper de tijd om even te kijken pijlsnel voorbij jij Zo snel weggevlogen was je nog maar hier pijlsnel voorbij jij Jouw kleuren onbeschrijfelijk mooi verdringen hier nog steeds de grijze lucht Maar ze verdwijnen Als een vuurvlinder Pijlsnel voorbij jij was je nog maar hier…

met de regen kwam de koelte heel dicht schuilden wij onder het lover daar herkende ik de geur van negerjongens zo vertrok de laatste greyhound in het zilver zag ik heel even de gekleurde plukkers gebogen staan 'ze zullen nat worden ' sprak de jongen 'laten we gaan vrijen ' zei ik…

laat jouw vingertippen zachtjes tijd aanraken ontglippen uit handen als een korreltje zand tot waar eeuwigheid verglijdt in angstig dromen de herinnering vervaagt door eenzaamheid omhels dan heel even de dag het ontwaken de tijd zal jou raken nog even te gaan…