Wanneer je zorgeloos de wereld inkijkt je niet bewust bent hoe somber zij kan zijn en het leven zo gemeen is het net alsof een zwoele bries door je lichaam ruist schijnen de zonnestralen dwars door je heen Wanneer je daar zo staat met het licht in je ogen hemelsblauw en een parelwitte tint inspireer je een poëtisch hart creëer jij…

Vanuit wat dieper zit dan je dacht dat het zou kunnen zweef je oprecht een roze wolk intens beleven en delen Plotseling ook dat besef en een instemmend gevoel waar komt dat toch opeens vandaan? maar het is goed, echt goed zo Dromen zijn er altijd al lijk je het al gevonden te hebben steeds mooier, rijker en liever en toch zo tevreden…

Onze liefde is pril als een bloem in de knop de zon in de lente het licht in de morgen Laten wij haar wiegen in fluweel koesteren in zijde planten in schoonheid Zodat ze sterk wordt als de storm helder als de hemel zuiver als de bron waaruit ze ontstond…

ik wil je liefhebben méér dan de duizend sterren die de nacht verlichten méér dan alle nevels die de ochtend dichten ik wil je liefhebben méér dan al het water dat haar einden kust méér dan elke storm die in stilte rust ik wil je liefhebben méér dan mijn hart in eeuwigheid kan geven meer en steeds meer voor altijd in mijn leven…

Ik wil niet aan je denken asjeblieft niet nu Maar mijn gevoel herinnert me telkens aan jou Hoe ik mij gedachten ook probeer te verdringen Daar is weer het grote gemis…Waar ben je nou? Je was me zo dierbaar ik verloor alles uit het oog Die mooie momenten zo innig en vol van geluk Een arm om me heen een kus op mijn voorhoofd En nu zit ik hier…

De overgave begint nu pas je erkent nu je gevoel Voorzichtig met je teentjes in mijn liefdespoel Hopelijk pootjebaden over niet al te lang Daarna tot aan je middel en nog steeds niet bang? Dan zal het goed gaan lieffie en ben je spoedig door Om daarna koppie onder te gaan dan ga je er helemaal voor En ik hoop mijn lieve schat hoe…

Bloem en schoonheid samen één tijdloos in een oneindig leven Atomen en neutronen explosieve woorden in een eindige wereld Jij en ik samen één tijdloos in een oneindige liefde…

Onverwachts, ongepland en onnadenkend Kwam de kus zo diep als het water Van de Middellandse zee Langzaam genietend van elkaar Om de smaak te proeven van hem Bibberend op haar benen Het was zo heftig als een aardschok De wereld stond stil Hun lichamen in vuur en vlam Haar ziel is gestolen Voldaan, verkocht en voor de eerste keer verliefd…

Weergaloos gevoel gaat maar voort Raast door mijn hart en gedachten Zachtjes doe ik even mijn ogen dicht Denk aan alles wat de pijn kan verzachten Maar daar ben je weer terug in mijn systeem Terwijl jouw gevoel voor mij tot nul is gereduceerd Met mijn blik op oneindig pink ik een traan weg Ik hield zo van jou …was dat zo verkeerd! De nachten…

duizend mooie woorden zweven door mijn hoofd maar mijn lippen volgen niet want jij hebt me verdoofd verdoofd door al je liefde de stem van het verlangen de warmte die je hart me schenkt jouw streling op mijn wangen ik wil je zoveel zeggen maar ik krijg het er niet uit en als ik toch probeer gaan kriebels door mijn huid…

ik deel een glimlach met de nacht wetend dat wij straks weer samen zijn ik geniet nog elke dag voor wat er is en nog moet komen geen tranen zal ik laten omdat je even niet bij me bent missen doe ik je wel maar het delen gaat om leven een leven waarin wij liefde delen met dagen van alleen zijn tot dagen van intieme geborgenheid dat maakt…

Door liefde verblind. Aan jouw verwachtingen voldoen. Mezelf willen overtreffen. Verlangend naar een eerste zoen. Tot ik ziek werd van verdriet. Ook al zag je het niet. Voel ik me als herboren. Of ik je nu wel of niet kan bekoren. Tevreden met mezelf. En jouw liefde zal altijd bij me horen.…

Als de wind je tranen droogt En de zon je hart verwarmt De volle maan je laat dromen Door de sterren omarmd Wil ik met jou genieten Van het leven om ons heen Zoek voor jou de mooiste bloemen En schenk mijn hart aan jou alleen Wil ik de wind zijn Zacht jouw ogen strelen Langs je heen waaien En met je haren spelen Zal ik de zon zijn…

De maan en daaronder wij. Ik voel ze bewegen wanneer ze ons draagt. Langs het hemelse raam tref ik de stilte aan, slapend in mijn armen. Ik kijk naar een bloem in de nacht ontvouwd, broos en teder neergedaald. Verzadigd in het licht zijn sterren hees gezongen, spelend met de woorden - ik hou van jou – Een knipoog naar de maan…

langzaam kom ik daar op de berg van geluk en op de top daar plant ik mijn ziel lijkt al lang geleden dat ik naar beneden viel maar naar boven ben ik geklommen langs die hele lange weg in mijn eentje zonder kaart en boven kan ik zeggen het was de val meer dan waard…

Ik voel me zo ontheemd op deze mooie zomerdag De zon schijnt maar een schaduw trekt door me heen De keerzijde van het geluk trekt zich aan mij voorbij Ik voel me van binnen zo teleurgesteld zo alleen Het verdriet zo intens en niet in tranen te vertellen Het geeft mijn ogen een turkoois blauwe tint De liefde die ik voelde zit zo diep geworteld…

Je ogen Je lippen Je handen Je lach Je geluidjes Hoe je smaakte... Ik berg alles op in mijn hart om straks zonder smart te herbeleven hoeveel ik om jou heb gegeven Je was open en eerlijk Alles aan jou even heerlijk. Je leerde me Leven Vrouw zijn...Gewild De verslavende kick van verlangen verstild vervangen door mijn verdriet…

Mijn hart is zich aan het sluiten ik hou het niet meer tegen Ik hoopte zo op zonneschijn maar voel alleen maar regen Mooie momenten vallen in het niet bij alle bijkomende stress Ik kom in jouw tijdsindeling niet verder dan 1 op 6 Je vrienden zijn zo belangrijk waarom woon je niet met hen Misschien leer je op een dag dat ik belangrijker…

Ik kan het niet verdelen Liefde is niet zomaar iets Overdonderd door je blonde verschijning En aanwezigheid zomaar uit het niets Verbijsterd door je zoete lippen Ondeugend in je ogen Ik waan me in de wolken Op bergen, 10.000 meter hoge Ik mag dit niet voelen Alle realiteit verbiedt Maar wat is deze wereld Als je fantasie niet ziet…

Bij de stilte van het graf Koester ik mijn hoop Op eeuwige liefde Jouw zoon, mijn prins Lijkt nu net zo ver bij mij vandaan Als jij Zal ik hem ooit kwijtraken Zoals hij jou is kwijtgeraakt? Of zal hij Ook de tweede belangrijkste vrouw in zijn leven Af moeten staan Aan het eeuwige licht? Mijn gevoel vertelt mij iets anders De dood kan…