Even zie je kinderen spelen en die mooie herfstbladeren aan de bomen Even zegt iemand dat hij van je houd Even een lief woordje gefluisterd in je oor Een knuffel van een goede vriend Even ben je gelukkig Even.....…

Je doorgrondt me waar ik bij ben en kijkt me lachend aan. Zelden heb ik open voor een mens zo open als voor jou gestaan...…

kan jij leven met mijn fouten de wereld met mij aan zal jij blijven van mij houden wordt jij mijn bestaan leef ik in een droom of droom ik in mijn leven vragen flitsen door mij heen hart door sluiers omgeven sluiers van twijfel rillingen in mijn hart is de liefde sterk genoeg verlicht ze het duister gevoel zal ze wensen vervullen…

beheerd door een hart liefde als nooit geheel onverwacht besprenkeld met hoop gegroeid verlangen in heel korte tijd met liefdessluiers behangen verlost van alle pijn gevoel van wij samen verdwaald in liefde op zoek naar de haven een plaats in het niets want niets zijn onze harten bakens van liefde verlangen kan niet wachten…

leken bloemen zoveel mooier vlogen vlinders almaar hoger kwamen engelen tot leven gaf jij kleur aan mijn leven kreeg de regenboog nieuwe kleuren hielden mensen op met zeuren viel de regen zachter neer scheen de zon een andere keer klopte mijn hart een beetje harder werd mijn gefluister nog wat zachter hield ik jou dicht tegen mij aan…

echte liefde in het leven beleef je soms maar even momenten zijn dan dromen stille wensen uitgekomen verlangens zo fel verdwijnen soms heel snel hadden wij dan maar liefde voor elkaar want soms gaat die verloren als het prille ochtendgloren verdwijnt ze in het niets met tranen vol verdriet…

als een lach in jouw ogen mijn tranen beroert het zachte van jouw stem stilte brengt jouw omhelzing in de nacht mijn verlangen wekt jij in al jouw pracht mij de sterren schenkt beloof ik jou elke morgen dat vlinders nooit verdwijnen sterren eeuwig schijnen dromen in het leven een bloem die niet verwelkt licht door het duister…

elke keer wij afscheid nemen wil ik jou mijn dromen geven gehuld in bitterzoete tranen helpen ze de pijn dragen de pijn is maar voor even dromen voor een leven leven zonder afscheid afscheid zonder tranen zoals de ondergaande zon gehuld in duizend kleuren beloftes maakt voor morgen een toekomst zonder zorgen laten mijn tranen jou beloven…

in het stille ochtendgloren ontwaakt een nieuwe droom voelt mijn hart weer leven is er liefde mij gegeven waar een lach in tranen breekt mijn traan om lachen smeekt zal het duister in mijn leven in licht worden verdreven tot mijn dromend verlangen in helderheid gevangen mij liefde laat beleven eens in dit leven…

krap vier dagen bleef je glas staan, ik dronk eruit; het was van jou maar ik heb de afwas net gedaan spoelde je weg; het sop wat lauw dus ik boende je lieve glimlach uit de bodem van het glas en wist dat morgen weer een dag zoals gewoon weer zonder was weer zonder dat niet-zeker-weten weer zonder stiekem houden-van zonder met onze maten meten…

Een hart wat overstroomt En niemand die er van drinkt Niet in staat zijn te geven Terwijl je zo graag wilt Zou er dan niemand zijn Frustratie overheerst Bang om lust voor liefde aan te zien Kruip ik maar weer in mijn schulp…

strelend over je wangen glijden mijn vingers om zacht te ontvangen mijn lippen tuiten zich om te vragen naar je antwoord de tinteling doordringt mijn hart en aderstroom met twee armen om je heen…

Ik zit in jouw hoofd Als een schaduw over je gedachten Ik weet niet wat er in je omgaat Ik weet niet wat ik kan verwachten. Jij zit ook in mijn hoofd Ik neem je overal mee naar toe Ik wil dat het stopt Maar ik zou niet weten hoe Wij samen één gedachten Zou die tijd ooit komen? Mag ik dat wel hopen Of mag ik er alleen van dromen?…

Veel te vaak heb ik het geprobeerd Even vaak is het mislukt om gelukkig te zijn met een man ik had nooit gedacht dat ik dat kan Ik denk dat ik hem heb gevonden zomaar, uit het niets, ineens Wij gaan door naar de volgende ronde vanaf nu ben ik nooit meer alleen Op mijn werk, onderweg en overal denk ik aan jouw lieve glimlach Je mooie…

We zitten gezellig op de grond Een glas wijn binnen handbereik Beroer heel even je mooie mond Terwijl ik je verliefd aan kijk Schat ik hou zoveel van jouw Onze ogen op elkaar gericht Ik ben de gelukkigste vrouw En buig me naar je gezicht We beginnen elkaar te kussen Vergeten de wereld om ons heen Niets kan onze liefde blussen Dan word…

een droom die ik niet ken is een wereld vol met angst je kan me veel wijsmaken maar ik beweeg om je heen wil liefde met je delen maar je gelooft er niet in en enkel en alleen is dat omdat je me geen vrijheid geeft…

De onzekerheid weegt zo zwaar, de onzekerheid is weer daar. Het gevoel van machteloos te zijn, het gevoel om hier zonder jou te zijn. Als ik je niet kan zien word ik gek, maar niet omdat ik je niet vertrouw. Nee, enkel van het gebrek, het gebrek aan mijn liefdevolle vrouw. Telkens als je eventjes zie, krijg ik weer dat gevoel van jaloezie…

In mijn leven was nooit meer plaats voor geluk Nadat ik jou verliet was ‘t alsof alle gevoel verdween Mijn hart was gebroken het was helemaal stuk Tot de dag dat je opnieuw in mijn leven verscheen Vele lange jaren zijn inmiddels verstreken En ik heb nooit meer de moed gehad om te dromen Nooit heb ik meer met dezelfde ogen gekeken Als naar jou…

mijn armen gespreid mijn kleding tot op mijn naakte huid helemaal nat stralende dans in deze bui 's avonds laat op straat jij bent het die uit het raam hangt naar me kijkt ik roep naar je dat je me meer dan gelukkig maakt…

Onze harten, zo afhankelijk van elkaar, wees nu eens eerlijk dat is toch waar. Toch kunnen we het blijbaar niet aan, om elkaar dag in dag uit te verstaan. Het was steeds zo mooi en fijn, om gezellig en knus bij elkaar te zijn. Dagenlang konden we gewoon door te kijken, onze gevoelens voor elkaar laten blijken. Nu loopt het steeds verkeerd…