ik ben blij dat ik ben die ik ben dat jij bent die jij bent maar het fijnste is dat we 'wij' zijn…

Er rolt een traan zacht over mijn wangen bitter en zoet met een stil verlangen het is geen traan van verdriet maar speciaal voor jou voor al de liefde die je mij geeft een traan van geluk en voor zolang ik leef staat deze traan in mijn hart gedrukt…

In wijsheid steeds het verlangen ontkend van zoveel schoonheid en ontembare passie twee werelden en niet één om in te leven zweef ik dolend rond als geest een bedachte goocheltruc om te verdwijnen of doormidden te zagen twee delen om te verdelen dit lichaam klopt van binnen op de maten van het leven maar de blik is vertroebeld…

Ongeordene gedachten, Wazige herinneringen. Het verlangend wachten, En het wanhopig trachten, Door te gaan zonder jou.…

Het horen van de wind, zo mooi Het vallen van de regen, zo echt Gedachten de ronde, zo mooi De kriebels van binnen, zo echt De glinster in je ogen, zo mooi Die warmte te voelen, zo echt Je kunt het niet bevatten, zo mooi Eerlijk, mijn gevoel voor jou, is oprecht…

De lach op jouw gezicht is de inspiratie voor mijn gedicht. De lijnen in je gelaat vertrekken. Sommige krimpen, sommige strekken. Je gezicht wordt al rapper steeds en steeds knapper. Je mondhoeken trekken in een krul, je lach is spontaan en o zo gul. Zelfs je ogen, die lachen mee, mooi diepbruin van kleur, alletwee. Door smalle spleetjes lachen…

Het leven is als een puzzel, je krijgt er steeds stukjes bij. Niet altijd past het in elkaar maar vaak genoeg pas jij bij mij. Jij bent de schakel tussen alles, het past nu maar op één manier. Misschien dat dit gedeelte afkomt, dat doet mij dan veel plezier. Maar ook dit is maar een stukje van het hele grote geheel. Samen puzzelen we nu…

Ik wil graag met je delen het ruisen van de wind. Ik wil graag met je delen de zon die onder gaat. Ik wil graag van je weten hoe fijn of jij dat vindt. Ik wil graag van je weten hoe jij in het leven staat. Samen delen is zo bijzonder de volle maan gedeeld door twee. Samen delen is zo bijzonder een ieder neemt zijn helft mee. Samen delen…

zonder denken ,zonder doen staar ik voor me uit. en in de diepe verte hoor ik een geluid. "word wakker" roept een stem naar mij en ga er weer op uit. ik sta op, en loop weg door een glazen ruit. de ruit die mij altijd tegenhield om te doen wat ik wilde. en nu lag hij in duizend stukken mijn hele lichaam trilde. en aan de andere…

de eenzaamheid is zelfverkozen en spreidt zich uit ik hoor haar stem en zie haar gezicht het hart zingt zelfs verstrikt de ontkenning is net begonnen maar ontkent zich niet die blauwe ogen achter die blauwe ogen die eeuwige spiegel van de ziel die eeuwige herkenning van eenzaam zeldzame liefde…

Met gesloten ogen lig ik in je armen, al genietend voel ik je mijn hart verwarmen. Stiekem droom ik daarna nog vaak van dit moment, sinds de nacht dat ik ons gevoel heb gekend. Ineengestrengeld tellen wij de uren, hopend dat dit eeuwig moge duren. Deze aanraking doet ieder besef van tijd verdwijnen, en doet alle onzekerheid met de minuut verkleinen…

Ik kan mijn ogen niet van je afhouden en maak er stiekem een foto mee..... Je afbeelding zit op mijn netvlies: Een lief meisje van 43 jaar jong, nog knapper als op haar 18e.... Ze straalt het leven uit! Hoe komt dat? Waarom dan? Door wat? Door wie? Ikke? We hebben het steeds ontkend. We hebben het weggedrukt. We hebben het verzwegen…

Lieverd Ga je met mij mee? Dan dansen we de hele nacht Op de zwoele muziek Lieverd Wil je met mij mee? Dan vrijen we de hele nacht In het zachte schijnsel van de maan Kom dans met mij Vrij met mij Lieverd Ik zal je de passie geven Waar je hunkerende lijf om vraagt Kom speel met mij Voel met mij De heerlijke liefde...…

het leven verandering jullie glimlachjes vragen aan de nieuweling de probeerder eisen jouw gedicht schiet als dichtwerk tekort vragen aan het leven en dat soort maar zelden vindt ze maar eens jullie en mijn eerste dagen erkend herkend ingeschat ach wat jullie en mijn dagen zuur bij 't eerste kontakt maar nooit melden zij…

de nacht warm en klam schrijf ik woorden voor de liefde die ik ken ogen zo diep als zee waarempel dwaal ik neder tot aan een hart zo rood ik voel je kloppen en dein vrolijk met je mee de maan geeft acht en laat ons helemaal gaan verstrengeld aan wat draden tegen jou zeg ik geen nee…

met inkt worden woorden geschreven uit liefde voor jouw zwaarbegeerde hart strelingen die passievol geschreven zijn opgeslokt in een wazige symphonie wetende dat alles verloren zal gaan en het ogenblik snel voorbij vliegt woorden zijn vereeuwigd in oprecht "ik hou van jou" verschijnt gedachteloos…

Ik wil je kwijt, uit mijn hoofd, uit mijn gedachten, uit mijn dromen, en slapeloze nachten...…

je kunt de diepte van de zee niet zien ook niet de diepte van verdriet je kunt de diepte van de lucht doorzien maar die van pijn dat lukt je niet de diepte van een liefde reikt tot voorbij het heelal verdriet en pijn van uiteengaan voel je overal…

Bedankt Dat je in mijn leven bent, en dat je van mij houdt. Je bent de liefste die ik ken, je hebt een hart van goud. Bedankt Voor ieder liefdevol moment, iedere morgen, middag en nacht. Weet dat je de ware bent, dat ik naar je smacht. Bedankt Voor je sterke armen om me heen, je lippen op de mijne. Je maakt mijn leven liefdevol, laat…

Weet niet goed wat ik met u aan moet ik raak verslaafd aan u U valt me door de huid en ik koester u Het wordt tijd voor mijn tropisch regenwoud waar de bloedzuigers en bloedteken uit de bomen droppen aangetrokken door de warmte van mijn lijf, de trilling van geluid. En dan nog al dat wriemelend gespuis dat zich stort op mijn…