Nooit zul jij zijn Wat je had kunnen worden Doordat je je hart het zwijgen oplegt Moeilijk te verwoorden Zo ontzettend onbaatzuchtig Zo begaan met haar geluk Je hele wereld draait om haar Het maakt nu langzaam stuk Wat wij samen hadden En wij wij hadden kunnen zijn Alles wat nu over blijft Is een gevoel van verlies en pijn…

Alles even buiten beeld geraakt toen jij daar vóór kwam staan: de tuin, het dagelijkse huis, de avondkamer nakijkwerk. Niets zal ook ooit nog eender zijn, of liggen in hetzelfde licht, zelfs bij een stap opzij: het verre dorp, de wagen met de os. Ik zit er niet zo mee, zolang jij blijft mijn uitzicht op het verre sprookjesbos…

dag boom, dacht ik dagdroom dat zij langsstroomt en voor mij lacht…

Ondanks uitgewisseld verdriet of wellicht juist daarom vrijden we met elkaar in een traag moeiteloos tempo een bevestiging van ons leven van onze liefde voor elkaar Zolang het soepele ritme voortduurde was er geen sprake van dat de grens tussen de feiten verzinsels werkelijkheid en fantasie vervaagde alles teruggebracht tot wederzijdse…

Wat lach je lief, ik weet het; die lach zal mij nooit verwelkomen in het warmste van jouw wezen. Wat lach je lief en ja, ik weet het; ik zal me maar moeten intomen, want voorkomen is beter dan genezen. Wat lach je lief en JA! Ik weet het, we weten het eigenlijk allebei. Maar je lacht zo lief, zo lief naar mij.…

In je ogen zie ik de toekomst In jouw ogen droom ik weg Geef mij nog een blik Het vult de leegte in mijn bezit Ogen die mij verlammen Ik ben getroffen door een zwoel gevoel Ogen vol van leven Ik ben herboren als ik je zie Ogen vol levenslicht Sprankelend in de zon Kijk mij aan Je licht verwarmt mijn ziel en mijn eenzaam hart…

De uithoeken van mijn gezichtsveld, het volledige van een ander De geheimen worden moeilijk prijsgegeven Vertwijfeling heeft gezocht en gevonden, in de oneindigheid van de Liefde, maar zal gauw verslagen worden…

het deed te vaak te zeer nauwelijks durf ik geloven in wat ik in je ogen zie en in wat je wilt beloven ik zou het echt graag willen maar ben soms nog zo bang het deed te vaak te zeer en eigenlijk te lang het deed te vaak te zeer zit nog te diep van binnen pas als dit afgesloten is kan ik opnieuw beginnen steeds meer ben ik…

Ik ben geen 'prooi'en je kunt me ook niet 'innen', Ik wil niet lekker naaien ik wil liever beminnen Je noemt me saai,slap en ouderwets, Ik noem 't dieper dan oppervlakkig gezwets Nee,je bent niet van mij noch ik van jou, Dringt 't tot je door dat ik alleen maar van je hou?…

Zwarte schaduw voor mijn zon,terwijl het stralend mooi begon Je ogen sprankelend vol vuur,schenen door m'n dikste muur Ik werd geraakt tot in m'n ziel,vond mezelf vrij infantiel Als 'n kind weer verlegen,zeer onzeker in 't bewegen Samen werden we compleet,terwijl het nu zo anders heet Je glimlach lijkt nog zo vertrouwd,maar je ogen hard en…

De verf die aarzelt in de kwast, het doek dat droog blijft, omdat iemand dreigt te kijken. De hand die boven de toetsen hangen blijft omdat de speler weet dat muren horen. De pen die letters absorbeert om het verhaal onleesbaar te doen zijn voor een geheime dienst. We moeten onze woorden doven en onze handen zwijgzaam maken…

help me lopen ver weg naar de andere kant waar niets is wat het lijkt van hieruit bekeken vervallen en verlaten maar geschapen om daar te zijn bij jou weg van hier waar alles niets lijkt van daaruit bekeken daar ben jij daar loop jij naar me toe dichterbij ik wil je raken ik wil je voelen verlangen dicht bij mij maar…

zwart, wit, niets, alles ik weet niet wat ik voelen moet je blik breekt mijn pijlers als een toren gebouwd op een moeras weerloos en verloren ik ben de boom die bloeit in de winter en de sneeuw die valt in de zomer ik ben het slachtoffer van je ogen.…

elke avond weer in het midden van de nacht denk ik aan jou je lach, je gezicht je ziet me niet staan je kent me niet wat moet ik doen, zodat je me ziet? elke avond weer in het midden van de nacht huil ik mezelf in slaap terwijl ik aan je denk…

Gedachten zijn als voorjaarsbloesems Ontspruiten klein en teer Met zorg en aandacht Groeien zij En komen er meer Koester gedachten als bloesems Geef ze voeding en verzorg ze Dan groeien gedachten bloesems uit Tot prachtige vruchten Pluk die vruchten Dan pluk je geluk.…

Als de wereld zo groot is, en zoveel mensen telt.. Hoe komt het dan, dat juist de liefste, de mooiste, de geweldigste, persoon ooit, naast mijn zij staat?? 1 van die miljarden mensen, en juist ben jij hier, hier bij mij, net alsof ik de gelukkige winnaar ben van miljoenen uit een loterij.. Een winnaar ben ik zeker, van de mooiste…

samen staan we stil aan het strand, de wind grijpt mijn haar, jij mijn hand, Mijn haren gaan stil, achter de wind aan, toch blijven ze bij me, net als ik bij jou, Je drukt me tegen jou aan, De wind, laat het water bulderen, over het strand, nog steeds voel ik jouw warme hand, Zo zou ik eeuwig kunnen staan, Altijd, zonder weg te gaan…

Eén woord Dat is alles wat ik zoek alles wat ik nodig heb om de gedachten in jouw hoofd te laten stoppen met denken Met dat woord zou ik zeggen dat niets er meer toe doet niets zo belangrijk, mooi en zuiver is als de liefde tussen jou en mij Als het woord gezegd zou zijn zou jij in mijn armen liggen de wereld aan onze voeten en toch…

Was ik maar dood, ja, lag ik maar te rotten, dan kon je mij niet meer bedotten. Immuun zou ik dan zijn voor al je lage streken. En als je snikkend 'Liefste!' riep, dan gaf ik taal noch teken. Was ik maar dood, dan kon mij niks meer raken. Je knap gezicht zou dan geen dwaas meer van mij maken. Niks viel er dan nog meer te lachen…

Veel voor anderen te wezen Hen te helpen, altijd weer Och, mocht dit de vreugde worden Die ik bovenal begeer Die geeft, wat hij heeft en zich rijk voelt daarbij. Liefde alleen maakt waarlijk zo blij Altijd als ik mij zelf vergat Om een ander rijk te maken Wachtte mij een groter schat Schat van vrede en vreugd van binnen Ik wens, ik zoek…