Zonnelicht en morgendauw ontwaakt de dag in wolkenloos blauw met scheppende kracht haar lentepracht…

De groene stam van de kale boom reflecteert in de flauwe ochtendzon. Zijn takjes bewegen voorzichtig mee met de zachte wind. En ritmisch zie ik de kleine knopjes aan de takjes zoetjes meebewegen op een achtergrond van licht grijze wolken. Het is mooi om de natuur in een oogopslag van heel dichtbij en heel veraf…

Zo ontstaat er in de lente iets uit niets een paar weken geleden nog was de struik kaal vanavond zag ik haar ontwikkelde bloesem ze had ook al bezoek hij was dichter bij ik zoemde even in...…

De dreigende Dender dondert dadelijk dwars door 't dal, en donkert 't dorp Dendermonde.…

Lichtverschijnsel in de aardse atmosfeer. We zien een lichte gloed van bewegende bogen. Gordijnen van licht zelfs een vlammend zicht. Als zoeklichten schieten ze omhoog aan de noordelijke horizonboog. Het is een geestenwereld een strijd tussen de krachten van de hemel. Angstaanjagend. Wanneer aurora haar roodgloeiende ogen opent…

wat een ramp in Japan dat een tsunami dit veroorzaken kan wat een power, wat een kracht wat een pure overmacht veel ellende en verdriet angst over de nucleaire straling in dit gebied…

Wij kunnen het meeste leren van zij die in eenvoud leven, vrijwel alles geven en ergens menen te weten dat het allemaal wel zal; want leven is beleven.…

De nacht is zwart ik wandel over de verharde paden en de grond doet veilig aan lantaarns die ontbreken elke stap is leren staan. Donker alles voor mijn voeten is het tasten waar te gaan verderop daar zijn de huizen nu verlicht mij slechts de maan. Sneller loop ik fier naar daar binnen enk'le ogenblikken word ik een medemens gewaar…

Het donker van de nacht is voorbij gegaan Het daglicht gloort Een nieuwe dag breekt aan Het zingen van de vogels gehoord, heel zacht Hoe verrukkelijk en kalmerend is een nieuwe dag met zonnelicht en morgendauw waar witte wolkjes langzaam drijven in het hemelse blauw Een nieuwe dag een wonderlijk gezicht beschreven in dit zonnige gedicht…

Als de regen stroomt slaak ik een diepe zucht. En kijk naar die donkere lucht.... Die somberheid kan ik niet verdragen en hoop dat de zon de wolken gaat verjagen. Want vrolijk wordt iedereen als de zon gaat schijnen die het donker doet verdwijnen.…

In zijn verlangen naar de prille voorjaarszon wenst de merel te zijn als een wit wolkje waar achter de zon eeuwig schijnt. En het witte wolkje verlangt te zijn als de merel die heerlijk in een plas water spettert en kan genieten van de liefde die bloemen hem schenken.…

Wat een geweldige dag ik zit heerlijk in de zon met een lach een strak blauwe lucht ik geniet met een diepe zucht oh, wat ben ik blij de zon te zien deze dag krijgt van mij een tien…

(Senryu) Een vogel op een tak klemt zich vast en wiegt in de wind....…

Langzaam gaat de zon ten onder. Wolken kleuren rood en geel. Bliksem begeleidt de donder bij een machtig tafereel. Over alle stille bomen waakt de grote gouden maan, vergezeld van mooie dromen die als sterren blinken gaan. Als het schouwspel over is, dan pas valt de duisternis. Alles wordt in 't zwart gehuld en de zon wacht…

De lente heeft vandaag geen enkele aarzeling om de deur van de winter verder te sluiten. Maar de donkere wolken in de verte nemen eerst nog even de vrijheid haar overvloedige water te schenken aan de gouden rivierstroom heel ver aan horizon.…

Lopen in het bos met de handen op de rug. Ik praat tegen de hond maar hij zegt niets terug. Waar gaan we heen, wat doet het er toe. Je gedachten laten gaan en ik word niet moe. Wat gaan we doen De hond kijkt me aan. Ach ja, laten we maar naar huis terug gaan.…

De stilte van de nacht is zo zacht... Het ontroert mij telkens weer. Ik schrijf weer een gedicht hierover neer! Ik weet het is de zoveelste keer... Maar kan het niet laten mijn gevoelens daarover te uiten. En kijk nog even naar buiten... om die sfeer nog even te proeven. Maar zal niet lang meer toeven. Alles is in diepe rust. Tot…

Als gebogen, vermoeide soldaten staan de grove dennen om het kleine bosveld. Het geheimzinnige gras krijgt macht en smelt met de bomenkring, vol bulten en gaten, samen tot een open hand, die gelaten en zorgeloos zijn werk doet. Zonder geweld houdt hij hagedissen gevangen en vertelt hun van zeker bestaan in het verlaten halmenland. Kleine…

'k Verlang naar de tijd dat de rozen weer gaan bloeien! En dat in de natuur alles weer gaat groeien... De bomen weer gaan ontluiken met hun groene pruiken. Het duurt nog even, maar dan gaan we het weer beleven! Nog een poosje geduld, dan wordt die wens weer vervuld!…

Al dat gevraag, Over de ozonlaag. Of wat dacht je wat, Over het ozongat. Het blijft allemaal wat vaag. Heb ik ook nog een vraag, Hoe laag hangt de ozonlaag ?…