Er was een fabeldier dat 'Komrij' heette, Helaas werd het maar acht en zestig jaar. Voor vriend en vijand en tot spijt van velen is 't dichtersleven voor en met hem klaar. Hij keek een beetje spottend, een soort flop. Zijn ogen weerspiegelden zijn gedachten, na enig peinzen rees een immer onverwachte, sprankelende formulering uit zijn denken…

Wij begraven anonieme doden ook al kennen wij hen niet bij naam wij behandelen die doden alsof wij hen kennen bij naam wij spreken over die doden met gevoel voor die mens zonder naam wij werken hard voor die doden net zo lang, wij vinden hun naam wij, levende herkende wereld met naam en toenaam erkennen hun bestaan! --------------------…

Je zou nooit gaan je zou nooit gaan zonder de vrucht van mijn schoot te doorgronden.. Zonder je kleinkind geboren uit mijn liefde voor jou te kunnen aanschouwen, is wat je me altijd fluisterde. Zacht zodat het geheim ons alleen bekend zou blijven. Blijkbaar hebben we elkander teleurgesteld zonder het te beseffen. Want, mijn lieve oude…

Uitgestrooid over de zee vervulling van mijn laatste wens zo vrij nog nooit gevoeld in heel dit aardse leven kunnen gaan waar ik zou willen ongebonden en niet vastgesnoerd waai ik mee met alle winden ben er wel, maar niet te vinden de snelheid staat mij niet meer tegen alles is nu echt tot zegen soms spoel ik ergens aan kan in vrijheid…

Langzaam strompelt hij voort door de stille nacht. Eindelijk is hij bij de poort, waar iemand op hem wacht. Dan… een laatste stap misschien, blijdschap was het laatste wat hij zag. Hij zou nooit meer het zonlicht zien, toen hij voor eeuwig in haar armen lag.…

Hij wilde gaan hij wilde niet komen hij wilde niet bestaan hij wilde niet belonen hij de vrucht van haar schoot hij het resultaat hun zijn Hij wilde niet hij kwam niet hij werd 'keizerlijk' gehaald hij werd ontredderd onthaald hij had het leven gelaten hij had geen leven meer Dood ontmoet zelfs niet gestart leven wrange werkelijkheid…

De dood kwam ’s nachts, zo onverwacht hij reikte mij, als goede vriend, zijn hand Zijn stem klonk stil zijn stem klonk zacht en hij sprak, ik breng je naar de overkant De dood een vriend, wie had dit gedacht zijn warme, milde stem stelde mij gerust Ik proefde in zijn stem zijn geesteskracht en ik werd mij al van het nieuwe bewust De dood…

We zijn een keer op weg geweest mooie tijden zeg je dan en zo lang geleden en kijk eens naar de foto's die we niet hadden het zijn vage beelden van onze herinnering Afghanistan, India, Birma en wegen langs ravijnen wat we niet meer goed weten ja we weten het nog maar niet langer wat het precies was en wat het is is helemaal anders, maar…

Hij stierf heel alleen en verlaten nadat het al heel lang stil was gebleven in zijn leven Hij liet er geen traan extra om die waren opgedroogd bij zijn leven dat voor hem lang genoeg geduurd had Hij had er uiteindelijk bewust voor gekozen, voor de absolute stilte en paste die ook toe bij de overgang naar de totale stilte van het niets…

Nadat ik het In Memoriam Wyslawa Szymborska gelezen had, Zag ik een moordenaar staan Op straat. Als ik vanavond nog leef, Schrijf ik daar dan een gedicht over, Schreef ik. Ik leef nog, zoals je ziet. Hij was klein van stuk en zwaar van lijf, ik schat Zo’n honderd kilo. Hij deed niks, hij wachtte. Hij was van steen of van beton.…

Naar het plafond lig ik te staren, met in mijn hoofd de beelden van de catastrofe, m’n gevoel is meer dan balen, want een ramp van die orde is teveel voor menselijk besef. de slaap wil gewoon niet komen, het plafond is interessant, ik lig te waken misschien net als de ouders, ach: een nachtje wakker, of misschien zelfs twee, alleen…

Een begraafplaats Stil in Crooswijk Hoge bomen op een rij Een grindpad, serene rust Het is mooi Maar maakt niet blij Je rust hier nu al menig jaar Jouw werk is reeds gedaan En hoewel ik vaak verzaak Kom ik vandaag weer bij je staan Ik mis je papa Ik mis je meer In iedere zin van het woord Ik mis je als ik eenzaam ben En hoop dat je me…

Ik ben een paar keer gestorven nadat mijn man gestorven was hem begraven viel nog het lichtst maar z'n spullen, z'n dingen, z'n lucht, z'n ziel en zaligheid die waren ook de mijne meer dan 50 jaar lang Ik ben een paar keer gestorven want zelfs de herinnering aan hem voelt als een ding ik voel hem niet meer ik ruik hem niet meer straks…

Je probeert weer zin te krijgen in het leven Iedereen denkt dat het goed met je gaat Het is allemaal maar toneel Je probeert het wel en het lijkt ook echt Maar ik kan je pijn voelen Ik wou dat ik het voor je kon dragen Als dat kon dan zou ik het van je pakken Om je wat rust te geven Zodat jij je weer op kunt laden Maar ik kan je alleen maar…

Haar handen gevouwen; de ogen dicht wijl haar lippen fluisterwoorden spraken Stroomden tranen haar over het gezicht ‘t Liefst wilde zij er een eind aan maken Haar woorden hortten; de nacht viel stil terwijl haar fluisterwoorden alle zwegen Stroomden gedachten; haar hart werd kil Het leven, ze kon daar niet langer tegen Haar vingers kneedden…

Moeite doe je wel voor haar Of voor de man die achter je stond Je leven lang denk je dan Is het het waard? Doe ik het goed? Moeite doe je voor jezelf Voor alles dat je wilt bereiken Je leven lang denk je dan Is dit het? Nee, er is meer Moeite doe je voor je schepsels Dat wat je, met moeite, hebt gecreëerd Je leven lang denk je…

Bij zijn dood was iedereen vriend van; bij zijn leven merkte ik daar weinig van! ------------------------------------------------------ Deze hartenkreet draag ik op aan de nabestaanden van deze Rotterdamse/Nederlandse vermoorde politicus!…

Nadat het laatste woord gevallen was zakte ‘t duister als een deken over mij Wijl ik nadien die laatste woorden las kwam ‘t einde stap voor stap naderbij In het duister taste een hand naar mij die stil in ‘t dodende duister schuilde In het donker kwam de dood naderbij en hij vroeg mij waarom ik zo huilde Zonder woord verstond hij mijn hart…

Ineens het was zo ontwijken, néén géén keus God zocht hem hij was uitverkoren géén kans gemist voor hij het wist gedaanten in de levensmist ineens héél helder zicht de weg was reeds bereid het aardse is hem kwijt…

je was voldaan het leven te leven van liefde geven je geest nam wel waar maar keerde om naar vroeger tijden je liet de wereld los nu zweeft berusting de triestheid vlucht verlicht je laatste adem niets verstoort de dood hij is niet kil, maar eerlijk naar jou, hij neemt je mee de wereld valt even stil 14 april 2012 ter herinnering…