Vanuit een diep dal staar ik omhoog naar alle grauwe wolken voor de zon Een traan ontsnapt dan aan mijn oog bij ‘t openen van je kleine medaillon Tussen ‘t grijs glijdt een zonnestraal net of ze ontsnapt is aan ’t grote licht Het straaltje licht lijkt schier illegaal en is waarachtig exact op mij gericht Dan zie ik jouw lach in ’t medaillon…

Zachte kleur zwijgt voor even wijl haar kistje wordt vervoerd ‘t Abrupt einde aan haar leven ‘t bloempje, leek onaangeroerd Donkere wolken, zonnestralen geen houdt zich de ogen droog Een jong leven vol van idealen glijdt weg over deze regenboog Zware stilten en trage stappen, ergens krast een torenuil, rauw Zuchten die velen ontsnappen…

huil maar als dierbaren dood zijn huiver maar aan stervensgedachten hul je maar in diep weegeklaag houd je maar niet zo sterk hoe dat mag je zelf invullen en wanneer, dat blijft een verassing want de dood kent geen agenda waardoor het zo'n mysterie blijft waarom?, waarheen?, waartoe? wacht levendig je eigen vorm af!…

Als straks de zon gaat schijnen en de schaduwzijden verdringt Zal mij geen smart verdwijnen omdat ‘t mij nog altijd omringt Als straks de nacht gaat vallen en ‘t donker zich om mij kleeft Kijk ik met pijn in het heelal en merk ik dat jij daar ergens leeft Als straks lichtjes gaan doven en de hemel kleurt vlug blauw Zie ik in het blauw,…

wees droevig met lichte mate als ik dood ben wees dankbaar voor dat ik er even mocht zijn wees dapper in je leven wat nog gegeven is wees dat, wat wij in wezen allemaal zijn…

Ik voel mij als een steen geworpen, in een diepe plas De kringen ontstaan in het water, bij elke kring een beeld van hoe jij was. De kring, eerst klein en dan steeds groter Vertelt je leven tot waar het einde is Jou niet meer bij ons te hebben, is voor ons een heel groot gemis. Zoals het water kan bewegen, eerst heel roerig en dan weer niet…

Reeds toen de eerste symptomen van haar ziekte zich openbaarden Was zij tot de conclusie gekomen ‘t lot slechts deels te aanvaarden Zij had vol eenzaamheid geleden edoch daarna haar besluit verteld Ondanks droeve omstandigheden wou zij gaan sterven als een held Niet wachten tot ’t slot haar riep wou ze de eindweg zelf betreden Ze wilde…

Ik zou afscheid willen nemen Als dat mocht en had gekund Een laatste groet brengen aan mijn oom Die geen lang leven was gegund Een goed mens in hart en nieren Geen slecht woord verliet zijn mond Met hem viel altijd iets te vieren Hij was de lijm die alles bond Ik wil afscheid kunnen nemen Bij hem zijn een laatste keer Mijn eer bewijzen nu…

wanneer ik dood ga hoop ik dat er bloemen groeien in je hart ontsproten uit de zaadjes die ik door de jaren heen geplant heb en nu ontkiemen door het water van je tranen wanneer ik dood ga hoop ik dat er bloemen groeien in je hart en dat het bol staat door een explosie van geuren en kleuren die jouw herinnering aan mij verbeeldt wanneer…

Waar zijn ze gebleven? waar zijn ze heengegaan? waarom is hij niet meegevraagd? waarom staat hij hier alleen? waren ze zijn vrienden niet? beantwoordde hij de vriendschap niet? wie wil hem nu antwoord geven? is hij soms verdwaald? de wegen zijn hem onbekend de straten lijken uitgestorven geen enkel geluid is hier te horen de angst begint…

Als je moeder sterft Dan sterf je niet een beetje Dan sterf je helemaal Je wordt opnieuw geboren Maar nu zonder haar Je moet weer leren lopen Maar niet meer aan haar hand Je moet weer leren leven Zonder moeder aan jouw kant Als je moeder sterft Dan sterf je met haar mee Alleen jij wordt hergeboren Nu alleen En nooit meer twee…

Opa.. Opa, u bent mijn vriend. Dit is niet wat u verdient. U was zo lief voor mij. Bij u voelde ik me altijd vrij. Ik stond altijd voor u klaar, U waarschuwde mij voor gevaar. Ik moest oppassen wat ik deed, Dat is iets, wat ik nooit meer vergeet We konden zo fijn praten, Ook al zat tussen mijn komsten gaten. U maakte grappen, Liet…

Een dodelijke sfeer, naast een oorlog te staan, altijd zag je hem op ’t Journaal met een microfoon de zaken verslaan, bommen die loeiden ongelofelijke knallen, hij liet er zijn humeur niet onder vergallen. Alles voor ’t nieuws. Gierende geluiden,oorlogsgebieden, knallende geweren, of alles ooit nog ten goede zou keren,…

Je ogen glanzen parelmoer verraden mij een stil verdriet Aan de oppervlakte zie je ’t niet Daar schuilt het masker sterk en stoer Dan is het ziekte die jou vloert Je ziet des levens schoonheid niet Aan het ziekbed klinkt een wiegelied maar klinkt als:” ‘t leven naar z’n mallemoer!” Ik vraag: “Is het goed als ik je koffie roer en je tevens…

Wanneer ik niet meer adem is alles van mij op wanneer ik niet meer adem staat het leven van mij stop. De doodsangst versus hoop op leven dat nu volgen gaat wanneer ik niet meer adem kom ik eindelijk weer op straat.…

Mijn God, ik leer nu pas hoe te leven geef me asjeblieft nog even.…

Vandaag opnieuw een bloemstuk Eenzaam bloeiend langs de weg Ter herinnering aan een ongeluk Dat niets voor had met pech Hier stierven jonge mensen Zo plotsklaps heengegaan Vol dromen, vol met wensen Aan het begin van hun bestaan Nog jong en onervaren Roekeloos achter het stuur De rust niet kunnen bewaren In hun laatste levensuur Om te bewijzen…

Elke dag een stille tocht elke dag liefde elke dag werd er gevochten elke dag een feest Elke dag nu een herdenking elke dag een kist elke dag een overdenking elke dag een viering als op 4 mei. Het hoeft geen oorlog te zijn om onze geliefden te herdenken!…

Nee, dat heb ik niet gezegd dat is niet waar dat bedoelde ik niet zo dat begrijp je verkeerd Oh, dan zal het wel zo zijn daar zeg je me wat hoe bedenk je het dat komt er van terzijde wordt er gefluisterd bepraat men het is het niet te geloven begrijpt men het niet en toch is het weer gebeurd was het heel dichtbij waren we allemaal…

Door de draaideur van het leven wordt menig mensenkind gemangeld en verwrongen van jongs af aan zijn regels opgelegd hij moet, hij zal en wordt gedwongen op paden, die hij niet betreden wil aan vluchten valt niet vaak te denken de draaideur draait en mangelt voort na jaren is zijn strijd gestreden de spiegel van de dood verschijnt geschrokken…