Elke morgen weet het licht mij steeds weer te vinden. Het hangt dan altijd ragfijn om mijn leven heen gedraaid. Ook op donkere dagen is er licht. Een licht van een helderheid die je zelden ziet op een dag. Alsof het is aangemeten vandaag. Je bent die dag zeker van jezelf. De weg die je gaat heeft al een naam en de bestemming is ook al…

Ga ik links of ga ik rechts, Waarheen volg ik mijn pad, Ik kies en ben halfweg, En er gebeurt weer wat. Plannen lijkt zo simpel, Ideeën eens te meer, Keuzes kan ik maken, Dat doe ik keer op keer. Gelukkig leiden er, zoals men zegt, Vele wegen naar Rome, En welke weg ik ook moet gaan, Ik zal er zeker komen. 180 graden ga ik draaien…

Kijk niet meer terug, naar het verleden.. Maar richt je op het heden, Hoeveel moeilijke tijden je hebt gehad, Hoe vaak je ook bent omgevallen. Probeer weer op te staan en dan zie je hoe sterker je weer omhoog gaat!…

Heb haast, te druk, te veel, veel werk en o zo weinig uren Moet door en weer en meer en nog en steeds kan ik niet rusten Wil wel, mag niet, kan niet, zal niet want werk dat moet gebeuren Ren door, 't gaat voor, ga onverstoord, voorbij aan al het andere Stilstaand om mij heen te kijken Dat is veel te eng Stel dat ik iets lelijks zie Stel…

Moe, moe moe Ik ben zo vreeslijk moe Alleen al dat stomme opstaan, Wat een afgrijslijk gedoe Soms denk ik, waarom en hoe? En wat doet het er allemaal toe Liggen blijven is echter taboe Ik moet weer zonodig ergens naartoe Dus sleep ik me naar de badkamer toe Waar ik me met scheren en wassen, kostbare rusttijd en slaaptijd verdoe Als ik straks…

Als ik later sterf en vertrek, naar die vreedzame rustige plek, krijg ik dan vleugels of de mooie taak, dat ik over alle dierbare levenden waak? Mag ik dan af en toe terug naar de aarde misschien, om het verdere verloop van een ieder te zien? Hoe het verder gaat zonder mij, zijn ze verdrietig of juist blij? Kan ik mijn dierbaren dan de juiste…

Maar niet verloren. Verkeerd; gecommuniceerd. Van fouten geleerd. Beslissingen genomen. Angst voor de toekomst. Maar vol goede moed. Geen spijt van het verleden. Spijt van de toekomst? Plannen gewijzigd. Wegen gesplitst. Verstandig of dom? De tijd zal het leren.…

Wat zit zij daar te dromen, kijkend door een raam, kwetsbaar zo broos, te overdenken tijden van voorheen, destijds een vrouw van sterkte, de spil voor haar gezin, zie haar nu zo kwetsbaar, denkend aan die tijd, van zorgen en bestieren, door druk van haar gezin, nu gekomen door de jaren, in die rust een oude dame, kwetsbaar en fragiel,…

de dood niet het leven evenmin het antwoord zit er tussenin slotakkoord…

Er is weer een dag voorbij gegaan Weer een dag in een mensenleven Leven Hoeveel dagen zal het leven hem of haar nog geven Het is maar goed dat men dat niet weet Leef bij de dag dat je dat niet vergeet Het leven is voor je het weet zo voorbij Voor jou, voor hem en haar en voor mij Dus geniet van het leven Want op de eeuwigheid…

in verwachting van het verlangen het lange wachten op de geboorte van de wens die de vader was van de gedachte van deze zwangerschap van het verlangen…

Ik zag in het museum een serie foto's in een koektrommel, een eeuw oud van een verliefd stel jong getrouwd, kind dat hun zal begraven, nog broos. Herinnerd tot in de derde generatie, mensen sterven; foto's van weldaad en geluk in trommel van blik bewaard. Tijd loopt door en als de familie tenslotte voorouders worden, gaat de trommel met…

Het leek warempel vorig jaar Dat ik kind was heel gewoon Met mijn verdrietjes naar huis vluchtte En bij mijn ouders woonde Het leek gewoon wel vorige maand Dat ik trouwde en ineens Zelf moest zorgen voor het eten Want dat stond nu niet klaar Het leek toch welhaast verleden week Dat ik voor het eerst verliefd was Elke dag wel even keek…

Het woud was koud en sneeuwwit in mijn droom de stammen star als uit puur marmer; als zacht steunen liep het water uit de poriën van een zwarte hemel en verdween in alle bekkens steeg de waterstand en ‘k wist dat ik nog sneller lopen moest tussen de tenen voelde ik het spartelen van weke vissen De waterdruppels troffen mijn huid…

Het is een raar iets, Je houdt het in de gaten, Maar opeens is het niets, En dan ga je het haten. Ik wou dat ik de tijd kon beheren, Terugspoelen op mijn manier, Erover fantaseren, Met heel veel plezier. Tijd is iets waar we niks over kunnen zeggen, Het is iets wat iedereen graag wil, Je kunt het niet vast leggen, Want de tijd staat nooit…

ach ja de tijd van alledag mal mag is helaas voorbij alles verzinkt en verglijdt we speelden schroefje boutje wat was je een stoute meid blitse speldjes op je mouwtje dat jij liggend vrij op je zij bibberend 'n olifant toen zag…

geef me tijd en ruimte te ontdekken wat er nog niet is en ik leer je over vrijheid van gemis geef me je beste discussie laat me vechten voor de woorden in de strijd om dominantie ik geef je daarvoor tolerantie geef me inspiratie voor de langere termijn laat mijn vrijheid passie zijn ik zal je steunen, nooit beperken dat zul je snel genoeg…

In mijn hoofd is alles tomeloos terwijl ik luister naar de wind van zeven wereldzeeën Onvast schrijf ik in ’t zand hoeveel ik voor je voel, lief kind had ik maar hier met jou gevreeën Leeg nu het strand, de zee schreeuwt eb Zacht fluister ik, de tijd die stond niet stil O tijd! Wat heb je ons aangedaan! Ik geef je mijn…

die nacht was er een van de meest sombere uren zo zwart en onpeilbaar diep, een ven waarin een verdwaalde reiziger verdronk moeizaam verscheen de ochtend en aan de keukentafel zat ik lange tijd met verkrampte handen de hele dag -gisteren- was immers verdwenen vaak blijft er iets achter, een voetstap in de sneeuw een lach in een kamer of de…

Bijna stikkend in de drank Feestend op mijn manier Verlaat ik het oude jaar Als wil ik het gehaast verlaten Vuurwerk daar buiten in straten Getuigt de alom versnelde pas Vanwaar die haast ieder jaar weer De voornemens nieuw ten spijt Ook nu weer het nieuwe beleid Blijkt altijd weer een illusie Van dronken ontnuchterende feiten En het spoedige…