als je de kooi bent zonder de vogel komt de ander die de vogel zal zijn durf hoog te zweven als je de zwaan bent de ander in de schaduw kijkt je na zo lang hij kan als je valt wees dan niet bang voor het licht en het donker ik kom uit de schaduw vang je, zonder te vragen, op…

Gegijzeld in een web van bizarre hersenspinsels zit ik hier lijdzaam te wachten tot er iemand langskomt die de juiste code kent om de zware stalen poorten van deze bikkelharde gevangenis opnieuw te openen en de deur naar innerlijke vrijheid de wankele weg naar mezelf weer bespreekbaar te maken……

Er zijn vogels die je niet gevangen moet zetten in een kooi vanwege de schoonheid van hun verentooi…

En als het ‘s nachts rustig is en mijn gedachten zonder gefluister bijna tastbaar geluidloos klinken dan vind ik weer de juiste woorden die overdag brutaal onderdrukt worden en in de kiem gesmoord onuitgesproken moeten blijven Woorden vinden ‘s nachts hun vrijheid en flirten vrolijk in een eindeloze stilte……

Ik open mijn ogen, De zon die schijnt. Ik voel me anders, Want de nacht verdwijnt. Ik voel me anders, Zo anders en vrij. Ik voel me zo anders, Ik voel me blij. Ik voel me vrij, Want jij... Bent weer bij mij...…

Ik zit in de put Ik kan er niet uit Help Ik klaag en Klaag en roep Aan een ieder die voorbij komt Ik zit in de put Mijn eigen ik had ik al vereenzelvigd met het in de put zitten en te klagen Dus dacht ik toen, als ik eruit kom, dan verlies ik mijn eigen ik mijn eigen waarde. Tenminste dat dacht ik. Hoe langer ik in de put bleef…

Stop mijn gedachten. Ik ben als hout dat niet beweegt maar leeft, en pas gaat opvallen als het verjaart. Wanneer het nut in twijfel staat met het nieuwe in de rij wachtend op zijn beurt. Het dreunt als een zware regenbui die niet wil komen zomer die niet is. En ik vertel het verleden waar ik geen deel van heb uitgemaakt. Het is…

Hoog in de bergen Sta ik op de top En nu laat ik me vallen Met de wind in mijn kop Ik juich en ik schreeuw Ervaar eindelijk die vrijheid Vlieg weg van het verdriet Niet denkend aan het afscheid Het dal komt in zicht Maar ik sta klaar Ik laat me niet meer verrassen Ja, komt u maar Ik haal diep adem En duik in de rivier Maar schiet…

Dansen, dansen, dansen dansen, ja en dansen weer Vage klanken, vale lichtjes neem me, toe, zie mij, ben hier! Hier, ben daar, ben in extase zwieren, zweven, luchtig zijn Doffe kleurtjes, muffe geurtjes kijk hoe ik het leven vier. Klanken, lichtjes, kleurtjes, geurtjes dansen, nou, kom dansen toch Dansen, ja en dansen weer zinnetuigen…

Ruimte en tijd tezamen gesmolten aan elkaar gevlochten met woorden overspoeld door eeuwige schoonheid Dwaze fantasien en uiterste vaagheid. Een harmonie van emoties opeenvolgend Soms verontrustend, altijd onwaarschijnlijk Hevig stormende patronen van hersengolven voorbij razend met de vaart van bloeddorstige wolven. De illusie leek oneindig…

Als je echts iets wilt Moet je het gewoon doen Wat is dit leven waard Met al die honderd redenen Iets niet te doen Treuren, met de spijt Van wat je niet hebt gedaan Zou juist die ene reden Om het wél te doen Al genoeg moeten zijn Daar kun je uiteindelijk Alleen maar iets van leren, levenswijsheid... MaWaStyle ISBN: 978-90-8733-006…

Er bestaat geen begrenzing om voluit van het leven te genieten alleen als je jezelf beperkt…

Ultieme vrijheid bereik je met een open geest…

Ik schoffeerde het wierrook terwijl ik de goden gunstig wou stemmen om mij het eten te laten smaken De tijd inhaleerde mijn adem en strekte zich uit zoals een valide cognitie de waarheid is in een hart vol liefde maar het bekomen van de maal brak mijn maag in tweeën en steunend op de pilaren van het wantrouwen verliet de meester…

een karamellen vers waar niets rijmt en zij zichzelf niet vindt voelt zich uitgevonden gelijkertijd terra incognita een witte vlek op een kaart land nog niet ontdekt een eiland dat roestig de ankers omhoog met volle zeilen lucht hemel en water verwekt…

achteraf is voorbij je bent nú vrij om te doen wat je tóen hebt gelaten houd dat altijd in de gaten…

Ik vlieg in gedachten met de wind, ‘k zwaai omhoog, voel me even weer kind, ‘k vlieg om de Eiffeltoren langs de Erasmus brug ‘k vlieg met de wind tot de brug horen laat, dat hij eventjes voor wat scheepjes open gaat, de bel klinkt doordringend ik open mijn ogen, de nacht is opnieuw weer voorbijgevlogen.…

Ongehoord en ongezien, voor lange tijd verdwenen. Maar het leven gaat door, misschien, dat zullen we pas later, zeker weten. Als je ooit nog wederkeert op verdwaalde, trage schreden.…

Bevrijdingsdag, haar hel Daar zat ze iedereen vierde feest voor haar op het dressoir drie foto’s ze huilde was nog nooit zo alleen geweest terwijl de feestroes doorzinderde het blijde gelach vanaf de straat door haar raam kierde begon haar wachten bericht van het rode kruis het kwam niet dag na dag, week na week maandenlang jarenlang…

Het is of we het ruiken de stilte van de dood twee minuten zwijgen we terwijl harten schreeuwen Zelfs de bomen buigen het hoofd en vogels zingen niet het water is zonder golven ook wolken hangen stil En met gebogen hoofden gedenken we de doden horen het beieren van de klokken slechts twee minuten zwijgen we.…