Netgedichten

gedicht (nr. 11.677):

Jij was een avond in mijn tuin

Jij was een avond in mijn tuin.
Regen deed vogels zwaarder vliegen,
grassen en mossen sneller groeien,
mijn huis een vreemde schuilplaats zijn.

De kamer onherkenbaar, kromp;
geruisloos vielen deuren dicht,
de tafel, waar de kat op sliep,
verschoof - heel langzaam - maar verschoof.

Een bloempot in de hand, stond,
ongemerkt veranderd, ik voor 't raam
en wees naar wat ik buiten zag:
een standbeeld krom van schuld,
om te vergeten opgericht.

--------------------------
uit: 'De gedichten', 1989