5922 resultaten.
Perron 10
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
598 Ik waan me te denken
bezig te zijn met iets wat niet bestaat
ik waan me te denken
handen te hebben m'n hoofd te verliezen
ik waan me te denken
op hol te slaan in de richting van gisteren
dit alles waan ik te denken
terwijl vandaag onder mijn voeten vandaan schiet.…
Ik kan niet van mezelf winnen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
628 Ik kan
Opnieuw beginnen
Maar
Ik kan niet
Van mezelf winnen
Kan ik wel
Van mezelf verliezen
Want dat
Kan ik zelf
Wel kiezen…
lichter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
436 In het gras een veer
een dor blad verlaat de tak
ik verlies mijn haar…
Werdegang
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
217 In de loop van de tijd
scheurde alles wat verbonden was
als een schiereiland van het land
uit elkaar
Kwijtgeraakt kwijtgemaakt
waar zijn de fundamenten
hoe dicht je scheuren
in tijden van razernij
Verzegelde herinneringen
achter ontzegelde vensters
een draaierig slingeren
tegen de muur
Verliezen vinden een graf
achtergelaten…
Verder
hartenkreet
2.5 met 13 stemmen
2.725 weten dat het zo zal zijn
we zullen verliezen zonder strijd
Ik wil gerust opnieuw beginnen
Verdergaan met de rest van mijn leven
Maar waarom hoort daar dit afscheid bij
Laat ons samen, nog even...…
De zoveelste maal
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
836 Voor de zoveelste maal
is het weer oktober
Verliezen vogels hun stem
stoppen tijdelijk met zingen
Valt het blad als goud
uit de wijde jas
van de berk
in m´n achtertuin
Doet de zon heimelijk
en heeft regen plotse invallen
Voor de zoveelste maal
spreekt herfst ´n taal
waarin afscheid, weemoed
en herinneringen.…
misverstand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 wie niet van goede wil is,
blijft hameren
op zijn kortzichtigheid,
die kant noch wal raakt,
blijft dure de comprenure.
en spreekt zichzelf
voortdurend tegen.
geen kerel om huidige problemen,
proberen
in te zien, te behandelen
noch te verbeteren.…
Dankbaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
909 Ik ben dankbaar
dankbaar,omdat ik hier leef
met jou, ja jij bent mijn liefste
daarom ben ik toch zo dankbaar
voor de jaren, die ik leef met jou
ik ben zo dankbaar
alles, dat wat jij me geeft
doet me streven naar geluk
geloven, in de toekomst
dat kan en mag niet stuk!…
Voor even
hartenkreet
0.8 met 4 stemmen
952 Waar ik niets wil verliezen
als ik geen woorden meer
kan vinden
die niets meer raken
en liever verdwalen in het licht
dat onze schaduwen niet meer
verandert in de wachtende
belofte die altijd langer
duurt dan
het afscheid van de avond die
alleen zichzelf
bemint…
Ontluikend verleden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
460 waren we hier al geweest
waren we eerder onszelf
in afstand, nabijheid
in gezamenlijk verliezen
hebben we nooit bestaan
na afscheid, herinnering
vergeeld vervagen, vergeten
in dozen op verlaten zolders
in avondlicht langs kale muren
als huisraad zonder handen
zullen we elkaar ooit weerzien
ergens aan zwaarte voorbij
zomaar,…
verward
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
705 Terug dat eindeloos wachten, onaf-
gebroken, aan één stuk door, bang
om je plotseling te verliezen zonder
enig afscheid genomen te hebben;
die gewéldig stoere grijns nog eens
bewonderd te hebben en je geflirt
knipogend op te nemen.…
Afscheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
590 Geen weg terug en niets te verliezen:
ik ben wat je van me weet.
Met het stillen van de tijd
luidt het weerzien het afscheid in.
Met aarzelende voeten schuifel ik
het lege landschap uit.…
Stilzwijgend verstommen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
608 we verliezen het eenzame gewicht
dat ons in samen deed geloven.…
voor jouw liefde blijf ik vechten
hartenkreet
4.2 met 48 stemmen
4.900 zacht verdoofd
door het vliegen van de tijd
diep verzonken in emoties
vecht ik een ongelijke strijd
ik zal hem ooit verliezen
maar het is naar die dag dat ik verlang
het is niet de dood die ik moet vrezen
want dit leven maakt mij bang
afscheid nemen wil ik niet
de tijd zal ons vergeten
en al ben ik waar ik echt wil zijn
niemand zal het weten…
Te pletter
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
834 Ik rook;
drink;
lijd
met je mee
op jouw golven;
te pletter
waarschuwen ze
voor de vloed.
Als jij
er niet meer bent
in de nacht;
dan eet ik nooit meer
een hamburger
met uienringen
want dat doet zeer.…
Ik hier jij daar
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.078 Vroeger op zondag,
Met je ouders naar het strand.
Vlakbij Heemskerk met je voeten in het zand.
Blinkend het zonlicht ontvangen in je ogen.
De toekomst nog lang niet vervlogen.
Je hoofd nog vol van het heden.
Dat is nu lang geleden....
Het is nu raar...en denk telkens...
Ik hier jij daar.
Dag lief mens.…
Amen
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
939 In een wereld zoals deze
Zal ik bij het sterven
Geen tijd meer hebben
Om te denken
Aan de dingen
Waar ik zoveel van hou
Amen!…
Extra tijd
netgedicht
3.2 met 29 stemmen
1.966 Een doelpunt kan wel vallen
winnend, gelijk of
verliezend zijn
De tijd tikt, komt erom
Niets kan het einde
nog uitstellen wat
zelfs het licht aan het eind
van de tunnel niet kan
Men heeft ruimte nodig
om afscheid te nemen
men kan niet tegen elkaar
blijven staan geplakt
Er wachten woorden en zinnen
de werkelijkheid moet…
Na verloop van tijd
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
497 ten afscheid
onbestemd thuiskomen
bij gebrek aan
ontbreken van
zonder tegenbericht
verlaten bij verstek.…
Schaarste
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
660 Die mierse zondag nam ik,
je trapte me onbesuisd en ongesuikerd
m'n comfortzone uit,
de trein naar het Poolse oerbos.
Onderweg Dostojevski’s badnotities lezend,
telde ik zielen en dorpsoudsten,
dutte ik kadansgewijs in
en droomde van wolven in Bialowieza.
In Bielsk Podlaslki, mijn ziel leeglopend
In een plasje bier op het stationsbuffet…
FRAGMENT 2
gedicht
3.0 met 22 stemmen
9.512 ik zal de gedachte nooit verliezen
en altijd overwinnen
ik zal de gedachte verliezen
en overwonnen worden
ik zal de gedachte altijd verliezen
en niet overwonnen worden
ik zal telkens overwonnen worden
en de gedachte nooit verliezen
dit is waar
---------------------
uit: Doka (2008)…
de rust van september
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 nu komt de natuur tot rust
lage zon verlengt schaduwen
avondnevels verdoven dagen
dempen het goud van afscheid
bomen verliezen hun pracht
kale takken buigen in de storm
daar is hoopvol leven verborgen
in de kille en donkere grond
maanden van felle verstijving
en sluipende dood trotserend
kiemend in de levenswarmte
van de klimmende lentezon…
Coma
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
383 Als je gaat,
laat me dan niet achter
met slechts
dit ene
afscheid.…
oudjaar
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
938 oudjaar, het is over
het is bijna gedaan
er resten je nog enkele uren
afscheid doet lijden
mijn hart doet pijn
velen hopen reeds op het nieuw
laten het oude onterven
ik kan het niet meer aanzien
zoals bij alles in het leven
is het ook voor jou zo…
alle schoonheid moet sterven
vaarwel …
tweeduizend zeventien!…
Afscheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.178 Ik herinner mij jou.
Die schuine ogen van je
die ondeugende blik
met daarachter
dat immense verdriet.
Hoe ik mij steeds verbaasde,
over die vreemde combinatie
van levenslust en levensmoe.
Dat dwars door de pijn heen leven
terwijl je bezig was te sterven.
En nu, zonder jou
gaat de tijd gewoon z’n gang
zonder jouw oren
om mijn verhalen…
Haar dochterzoon
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.491 en tranen onvermijdbaar zijn
Het afscheid
was eigenlijk al jaren geleden
toen de hete waterbellen
hun dood stierven in het ovenvuur
en zij haar meisjesjongen uit haar lichaam trok
in het vroege late ochtenduur…
vergeet ons niet
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
869 o nas' fluistert een vijftienjarige jongen
terwijl de schemer de lijkjes zacht kust
in het afscheid
ik sluit mijn ogen, zwaar van weerzin…
Wat de stilte geeft
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
767 Want de dagen van beloften en
dromen die niet uitdoven zouden geen afscheid
nemen en de stilte een stem geven
die bang maakt
en jou
alleen zou antwoorden wat je nog mocht verliezen
totdat je schaduw het ook zou opgeven.…
Om te gaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
466 , geven ze zich uiteindelijk gewonnen
nemen op hun eigen wijze afscheid van hen
die er ooit toe deden
zodat de weg vrij is…
HOE ZERE VALLEN ZE AF
poëzie
4.2 met 20 stemmen
4.592 Daar valt er nog een blad;
het wentelt, onder 't vallen,
de alderlaatste keer,
en 't gaat de duizendtallen
vervoegen thans:
zo zullen ze, een voor een,
daarin de winden bliezen
vol luider blijdzaamheid,
nu tonge en taal verliezen,
en zwijgen gans.…