319 resultaten.
6 november 2025
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
273 menig blad van de
rode en de groene beuk
begint te kleuren
gaat langzaam op weg naar het
goud van de goden…
Boom-stamboom
snelsonnet
3.3 met 43 stemmen
3.355 De bomen op de Veluwe zijn oud.
De ene kenner zegt zelfs: er zijn eiken
Die duizend jaren hebben zien verstrijken,
Een ander echter noemt die schatting fout.
Alleen Irene kan d'r achter komen;
Die kan het gewoon vragen aan de bomen.…
Een veeg teken
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.331 Toen hij die middag
door het dorp reed
stonden de beuken
als een veeg teken
er was niet alleen
die verwenste regen
maar in de kruinen
een radeloos beven…
De oester
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
761 Geduldig wacht de oester
in de branding
op de golf die haar liefdevol
openen zal
Maar de meeste golven beuken ongeduldig
tegen haar aan
en zijn haar parel
niet waard…
zing de zee
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
527 breng de zee
haar ruisen
rollen donderen
beuken haar
zuchten onder
één dak samen
zing dan
zing de zee…
Eik en beuk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
13 In opperste verbazing kijkt
Eik met beuk naar 'n jongeman,
Die ’n jonge vrouw uitkleedt,
Haar tepels kust en met zijn lippen,
Liefde op haar buik schrijft.
Verbaasde eik vraagt beuk,
Waarom doet hij dat bij haar,
Hij geeft haar waar ze van geniet,
Maar vraagt en krijgt zelf niets.…
Diep geworteld
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
560 Ik weet van een oude beuk
die er al een tijdje staat,
zijn armen wiegen eekhoorntjes
op het zingen van de wind.…
zuilen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
578 beukenstammen zijn zuilen
die elkaar
boven ons ontmoeten
de zon daarboven
strooit door ruisende
teergroene bladeren
zilver op ons pad
een gotische kathedraal
wortelend in de bodem
waarop we geboren werden
en eens in zullen rusten
waar we een leven lang
dankbaar mogen zijn
voor zoveel
eenvoudige pracht…
de zee
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
563 driest denderen
huize- hoge golven
&
beuken, zoals eeuwen reeds
in strak cadans
tegen de kade.
ik zag het
ik ben er geweest.
ik hoorde haar lokroep
daar ver benee.
golven komen en gaan
ik volg ze gedwee.…
Het zonnespel
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.471 Zacht daalde een zondagsrust, ik lei mij dromend
In ’t geurig bloemgoud, dat de wei bemint,
En voor mij rees, het groene veld omzomend,
Een berg van beuken, wuivend op de wind.
Ik zag hun toppen, beurtlings licht en donker,
In vlammend opgaand en weer uitgeblust,
Zich tot dit spel van schaduw en geflonker
Alle gewillig lenen, onbewust.…
Op 't oude kerkhof
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
906 Ik zag haar
Ietwat gebogen gaan
al zoekend
langs de rosse beuken
van ’t oude kerkhof
naar een naam…
plots bleef ze staan
en tastte met een
gerimpelde hand
over de letters
van een kruis
dat was het graf
van haar zoon
de verf was afgeschilferd
en het onkruid stond welig
tussen de zoden verwilderd
en gaf de indruk dat het lang
niet meer…
Bladerbaldakijn
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
447 Na ons tête-à-tête zat ik
gevangen
Het ruiste op het beukenbaldakijn
Een regenbui, 't zou zo
wel over zijn
Maar zonder plu bleef ik
een half uur hangen
Nog nagenietend van
jouw woord en beeld
Heb ik me er geen ogenblik verveeld…
Beuk en Bos
netgedicht
3.4 met 85 stemmen
20.466 onbewust zoekend naar dat
ene onbeschreven geheim
tussen mos en verterend hout
een microwereld, te vertrouwd
tussen vlier en Spaanse aak
spinnenrag en vogels
vervuld van leedvermaak;
een kleine zwarte poel
vertroebeld door stinkend rottend blad
verscholen in wortelstrengen van een beuk
die 't beste heeft gehad
de weerspiegeling van duizend…
dansende beuken
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
640 de grillige verstarring
van dansende beuken
reikt naar de hemel
een dreigende storm
het bladergoud verdoft
de geur van de herfst
warrelt door het woud
raast over de bodem
de wolken sluiten en
verdonkeren deze plek
een veluws mysterie
woelt in de razernij
vannacht zal de legende
in ‘t zilveren maanlicht
nahuiveren door dit woud
in…
Grote Beuk
gedicht
3.8 met 25 stemmen
10.820 Toen de bleke, felle bliksems kwamen die hun
harpoenen plantten in jouw hart en vier takken
woedend versplinterden, sapstromen dempten
die opstijgen wilden na de winter, wachtte,
grote beuk, achter je de kuil (doodkalm kraken
slaapt in het veld) slechts voor jou daar gegraven.
---------------------------------------
uit: 'Laaglandse hymnen…
De eenvoud van beuken
gedicht
5.0 met 1 stemmen
9.595 Liep ik vijftien meter boven de grond
door de kroon van een beukenwoud
en tastte tussen de twijgen rond
dan denk ik dat ik meer verstond
waarom ik van ze houd.
En kroop ik vijf voet de aarde in
zo traag als hun wortels gaan
dan dronk ik de ware waarde in
van hun aaise groei en staarde in
de poriën van mijn bestaan.
Maar ik zit met mijn…
de kale beuk
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
386 wij kennen de verhalen niet
die zij delen
hooguit zien wij
heel misschien iets
van warmte in de stilte
door dat leven samen
zijn hand op de hare
waar hij nog altijd
graag verdwijnt
in haar ogen
verstarren wil
aan haar stille bedrand
zij schijnt
door hem heen
naar de kale beuk te kijken
als de geurige wind
levendig streelt
door…
Tredmolen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
453 Het lichaam vergrijst
in de kern van de beuk
verwordt tot bladeren,
roodgeel of verdord,
verdunt de kruin,een
naderend afscheid voor
een definitieve breuk.
In het snijpunt waar
mensen van zichzelf
vervreemden, kreunt de beuk
in ziel van het geaarde kind
ademt het lichaam de
spreuk der ontheemden,
onafhankelijk bemind.…
Eikenprocessierups
snelsonnet
3.4 met 5 stemmen
616 Ik ben een rups in ’t diepst van mijn gedachten
Men krijgt van mij zo’n vreselijke jeuk
Dus ga ik binnenkort maar naar een beuk,
opdat de mensen mij niet meer verachten
Verheugt u op een zomer zonder hinder:
Dankzij de beukenboomprocessievlinder…
er had nog
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
474 hier had een bos kunnen groeien
gewoon, op het slagaderlijke veld
het had gekund
er had een beuk kunnen staan
een berk
geen klaprozen op hellend vlak
er had een vogel kunnen vliegen
in lucht vervuld van aarde
alsof geen zwaartekracht bestond
de sleet van korrelig stof
heeft huid en kruid omwoeld
er had nog een hart kunnen slaan…
De gedragen stilte van de beuk
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
594 En wanneer de wind zacht
door de bladeren ademt, ontstaat een
helder, kwetsbaar besef dat de beuk niet staat om te
weerstaan, maar om een ankerpunt van pure stilte in het bos te zijn.…
La Normandie
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
943 Hoor hoe de wind ons uitlegt
waarom de orgels hier zo
de kathedralen doen dreunen:
Hoor, Cavaillé-Coll te Rouen
dondert door hoofdschip en beuken:
geluiden van oorlog en zout op de plank
uit verbrokkelde tijden.…
WENS
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
866 Een zee wilde ik altijd zijn,
niet de grootste misschien,
maar toch een zee
met heel veel golven,
die beuken over rotsen
en teder het strand strelen.
Een thuishaven zijn, voor
wie weet, de zeemeeuw,
die gelukkig mee wil deinen
op het ritme van mijn zee.…
PAS ONTLOKEN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
449 Tussen dorre beuken
geurt allerlei jonge bloei.…
Op leven en dood
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
480 Ik kom weer
voorbij die beuk
een lange sleuf
een slanke holte
in zijn stam
in zijn kruin
azen kraaien
doodstil
een handvol
eekhoorntjes
nesten hier
rennen gehaast
een koers
op leven en dood…
BRABANTSE BOSSEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 Onverwoestbaar
leeft de beuk voort,
met doorkliefde stam...
Het bos geurt fijntjes;
veelstemmig gezoem klinkt op:
paardenvijgenlied!…
2 mei 2025
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
559 de jonge blade-
ren van de rode ende
groene beuk dansen
lichtvoetig op de avond-
bries een perk met hoog-
gesteelde zachtwitte en
zachtblauwe bloemen
wiegt heel zachtjes met ze mee…
Beschamende troost
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
978 Ik vroeg het
aan de zee
en hoorde de golven
beuken op het strand.
Ik vroeg het
aan dat schelpje
dat alle stormen
had doorstaan
Ik keek ernaar
het was nog gaaf.....
Beschaamd ben ik
naar huis gegaan!…
FAMILIEBERAAD?
snelsonnet
3.9 met 19 stemmen
1.961 Twee dagen later gaat de beuk erin,
dankzij de zwager van de koningin.…
VERSTROOID KLEURENSPEL
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
406 (tanka)
Daar, in de verte
ligt een dorpje, overhuifd
door hoge beuken;
groen en rood houdt elkaar vast,
krult zich om de daken heen.…