Alle inzendingen over bossen water wijsheid wraak sprookjes

11722 resultaten.

Sorteren op:

VROEGE KOELTE

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 325
In het morgenbos tikken talloze druppels, geboren uit mist, zacht en keurig in de maat op takken en harde grond. Nevel daalt traag, laat steeds meer voor de dag komen, geeft de boomstammen, die dood en vermolmd liggen, nieuwe, frisse levenslucht.…
Han Messie7 december 2025Lees meer >

Regen in de lente

netgedicht
3.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 696
Het voorjaar trekt als een magneet, ik verlang naar groen, de bossen, naar parken met hun bloemenkleed maar niet als wolken hun water lossen!…

Doornroosje

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 616
Tal van boeken verslonden, er ook vaak mezelf in hervonden Sprookjes, ben heden geen kind meer, verrijkende klassiekers. Sneeuwwitje en haar zeven dwergen; knap ook zo mooi Roodkapje en die boze wolf, verdoken boodschap in volle tooi.…

Cernunnos

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 511
Cernunnos, toon me mijn weg naar kennis en wijsheid; leid en begeleid mijn zoekende ziel; wees mijn gids door de Heilige Bossen van Andersland.…
Jack Stoop1 februari 2021Lees meer >

WAT WACHT?

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 550
's Winters sluimert in Olterterp de vijver bij Het Witte Huis mat _ door zwijgend gras omringd verborgen voor gasten van het geliefde hotel bereidt het kleine maar krioelende leven onder en rondom dat water zich voor om in komend getij mensen om de tafels op te beuren met zwemmen kruipen en vliegen bij drukke broedzorg begeleid door…
Han Messie14 januari 2025Lees meer >

Bestemming

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 493
Rende door straten verschool mij in stegen vluchtte over pleinen beklom bergen daalde af in dalen wrong door spelonken zocht rust in bossen verpozing aan het water verademing in het veld uiteindelijk vond ik mijn bestemming waar ik nu ben.…

ONTWORSTELD

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.201
Wie zijn kracht wil leren kennen, Die beproeve, te elke dag, Iets te ontwennen, Van wat hij het liefste mag; En zijn zoetst en sterkst begeren Te bedwingen en beheren! Als een Spinnetje het Vliegje, Vangt Gewoonte ons in haar net; Och bedrieg-je Niet — dat ge óoit er U uit rèdt... Mocht ge niet (van jongs af) leren, Wat te laten…

Een Zeemeermin, da's wa'k ben

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 602
Een nimf die door de bossen waart ben ik zeker niet. Een heks die op een bezem zwaait nog minder, zo je ziet. Maar zet me te water en opeens: groeit mijn vin, mijn benen verdwijnen net als ik: onder water met een sierlijke slag.…

vraag

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 375
klopt het dat het water nooit meer weggaat en onze ouderdom zal verdrinken, dat elke vezel zonder franje van vlees en bloed is, dat elke wijsheid ooit smoort maar begon met een vraag?…
Iniduo17 juli 2020Lees meer >

storm

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 644
de zilveren weg glijdt beheerst door grijze heidevelden met vage bossen aan verre randen onder de zwartdreigende nederbuigende silhouetten van de eenzame bomen ze worden geteisterd door een grauwrazende stormhemel die woedend het water in schuine flarden over mijn kleine wereld striemt…

Een nieuw begin

snelsonnet
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 903
Je voegt er water, land en bossen bij en laat er dan een keur aan dieren vrij, de allermooiste die je kunt verzinnen. De mens – de kroon – heet wel ‘het zout der aarde’. Maar is die wel van toegevoegde waarde?…

Netanjahu

snelsonnet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 602
Een genocide? ’t Kan hem niks verdommen De doden, puinhopen, de wanhoopskreet Hoe groot en diep voor Gaza ook het leed Hij werpt blokkades op, moordt uit met bommen Terwijl maar één ding nodig is voor vrede: Het wapen van de menselijke rede…

Valend licht

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 548
Blauwend vuur water stuk getrapt schoeisel stof van de weg waar aan de nacht pijnlijk kleeft schimmig rookpluimige bossen mollen die kruisen het bloemrijke mos boomstille stap vissen en vogels gooien mijn richting los…

Ergens altijd

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 478
Hij staat voor me legt zijn handen open voor mij ik glimlach blij leg mijn handen in de zijne zijn we er ja, we zijn er waar ergens ergens zijn we altijd samen geloof jij in sprookjes sprookjes zijn oud ja....ergens altijd.…

WATERZICHT

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 604
In het bosmeertje siddert zacht _ donker mosgroen: pijnbomenspiegel.…
Han Messie16 oktober 2021Lees meer >

zijn vaalblauwe ogen

hartenkreet
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.209
Vaalblauwe ogen, waas vol waanzin heldere gedachten zijn wensen en zijn dromen vaalblauwe ogen waanzin in zijn geest wirwar van gedachten kronkelend in zijn hoofd de haat, de mensheid, het bestaan verschoppeling van het leven mensheid zo gemeen haat vol haat is wat hij voelt hart vol emoties daders van de pijn en wreedheid zal…
anne8 mei 2003Lees meer >

Wraak

netgedicht
4.0 met 40 stemmen aantal keer bekeken 2.410
Het uur der wraak snelt naderbij Duisternis hult alles in schaduw Verstikkende mantel bedekt mij Vervult mijn wezen vol afschuw Elementen ontsteken in razernij Doodsangst beneemt ’t verstand Vergrote pupillen beperken zicht Blakerende allesvretende brand Duistere wolken ontnemen licht Gevoelens zakken in drijfzand Bliksemschichten…
Janna Nendels10 december 2002Lees meer >

Wraak.

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.061
Ik ben gevangen En kan niet ontsnappen Aan wat ik voor je voel Ik mis je, En wil je dit vertellen Maar na al die jaren Weet ik niet hoe Toen ik je zag Stond de tijd weer stil De herinneringen Kwamen tot leven Je stem, je lieve lach Je streling Waarom dacht ik Dat ik ze kon vergeten? Wat zul je doen Met mijn hart Als ik het…
Eva3 februari 2003Lees meer >

Geluk's wraak

hartenkreet
4.1 met 50 stemmen aantal keer bekeken 2.653
Vandaag vloeit er uit mijn ogen wat uit mijn pen nooit vloeien kan en wat ik maar niet uit me kan krijgen, omdat ik het niet vergeten kan. En oh, ik wil je wel vergeten zoals een boom haar blad verliest, maar wanneer jij valt, kom je steeds terug omdat alles het van jouw kracht verliest. Je weet waarom ik ben verdwenen,…
Chadia5 maart 2007Lees meer >

Ik pleeg een moord, met voorbedachte rade.

netgedicht
3.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.719
Ik heb het hier weer gezien, vandaag, elke dag hetzelfde liedje De vieren onder de mooiste gedichten, het is gewoon een schande bleef het er nou bij één, dan zou ik zeggen, Mwah! Dit maakt mij eerst depri- en dan agressief; maar ik pik het nu niet meer, ik kocht zojuist een jachtgeweer! Ik word dan maar veroordeeld tot twaalf…
Peterdw.6 oktober 2008Lees meer >

Terugslag

netgedicht
3.9 met 52 stemmen aantal keer bekeken 1.273
Krachtig als water een blauw stalen zee Koper gehulsd behuisd draait de cilinder vijf maal Onhoudbaar voor brekers en dijken een beukenhouten hand Golven rode stromingen uit zoet rokende gaten…

Jack Sparrows zus

netgedicht
4.3 met 25 stemmen aantal keer bekeken 610
Tranen golven breken harten loos Bloed golft kabbelend in zoute wonden Hete nachten missioneren een wilde mossel Een pruik van groen wier over blote borsten Een stinkende stoot tot onder de gordel Zwemt zij alle warme stromingen mee Overvloed gooit haar dorstig in de branding Een geleide blinde hond likt verpulverd kalk…

op

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 923
als bougies niet willen vonken als de krukas niet meer draait als de brandstof onverrichter zake de motor druipend weer verlaat als lampen niet langer boren door de bodemloze nacht als de olie slechts kan kruipen waar de peilstok het niet verwacht breng dit wrak dan naar de sloper alles verdwijnt in het verleden ook de haren van…
bob elias19 januari 2013Lees meer >

Gekwetstheid existentiëler, grondeloos de haat

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 565
Ze hadden ons een verhaal te vertellen, Maar niemand die het hoorde, Niemand die ze zag, Niemand die ze kende Tot de dag dat ze zich wreken wilden Op het leven dat hen onthouden was; Gekwetstheid die voor hen Niet meer, niet minder was dan Het bestaan dat ze hadden geleid, Haat die broeide, en geen kant op kon, Tot de dag dat ze…

In ongenade

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 442
We leven in een arm land sinds we het terugpakten en wie blijft, moet betalen in natura, we nemen het heel persoonlijk, man na man onderwerpen we met geweld de laatste vrouw aan ons recht in haar te dringen zoals zij en de andere vreemdelingen zich zes generaties lang in ons leven drongen, zo stoten wij nu onze dolken van haat in…
Zywa28 mei 2021Lees meer >

Regen uit buien

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 563
ik verzamel bossen om oerwoud te maken wolken die de tornado laat draaien regen uit buien rivieren die water in zee zullen spuien zonlicht dat leven gaat scheppen door groei en bloei op te wekken dankgebeden van hen voor het zijn hier op aarde in menselijke waarde…
wil melker22 november 2012Lees meer >

Aanroepinge

poëzie
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.299
Blomkes, lieve blomkes zoet, die uw hartjes open doet bij de eerste morgengroet, schitter in mijn zangen; Beekske, klappend beekske klaar, dat uw blanke waterbaar over 't zand laat varen, dáár, vaar ook in mijn zangen; Hellemende nachtegaal, gij, gij spreekt de dichtertaal, laat uw bossen, kom eenmaal helmen in mijn zangen;…

winternacht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 292
De sprookjes uit mijn eenzame jeugd zijn verbannen naar een onbestemd land met erwtensoep en luchtkastelen en een prins op ijzeren schaatsen de winternacht brengt me Sneeuwwitje maar dit keer zonder zeven dwergen ze heeft gezelschap van een roedel wolven en is op zoek naar sappig mensenvlees de sprookjes uit mijn ouderdomsjaren zijn minder…

wraak

netgedicht
2.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.257
grappig hoe je hoofd de vorm van stuiterbal aanneemt het karmozijnenrood met vegen bruin indigoblauw harmonieus op groen behang en el-ke let-ter-greep ik schreeuw je tranen door je keelgat ram en je bloed proeft brokkelroest zoals mijn wraak zich rochelhoest…