54 resultaten.
Nooit ziet men het geheel.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
434 Blufpoker met mensen
met blanco dobbelstenen
wie komt uit de beker?
Voetstuk van waarheid
profetieën krassen licht
in een bloedpaspoort
Muze is lijden,
verstekeling aan de gene zijde,
nooit ziet men het geheel.
Bloedsomloop van liefde
verbinden tongen met elkaar,
iedereen komt klaar.…
Planeconomie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
388 Binnen de oevers van de wet
is alles van iedereen
Plichten worden opgelegd
rechten moet je nemen
Ik zie mezelf klein
vanuit de hoge torens
waar ministers in stilte wachten
op orders van boven
De plannen liggen klaar
de dobbelstenen rollen
over het fijn gekamde laken
naar Groot Huis of Zuidenwind
De adjudant ondertekent
de behoedzaam…
vers
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.222 de dobbelstenen die op tafel liggen
ons spel was nog bij lange na niet uit
we braken af en gingen samen zitten
mijn vingertoppen streelden zacht je huid
de nacht was lang jouw lichaam dat me warmde
gerust als waren wij al lang getrouwd
de ochtend die ontwaakte en omarmde
ons slapend lichaam wezenlijk vertrouwd
we dronken jus en koffie met…
spel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
806 Met Haarlem ben ik vaak wel blij:
het Spaarne blinkt, Frans Hals lacht aan;
graag wil ik er wat langer staan,
maar dobbelsteen rolt weer naar mij.
Een moederstem: ‘kom jongens, stop’.
Na nachtzoen, plas en levertraan
en benen die naar boven gaan,
zit opblijfavond er weer op.…
HET GEHEUGEN VAN TIJD
gedicht
3.2 met 40 stemmen
17.034 Als dobbelstenen rollen ze weg,
hun hoop gericht op boomhoog.
Onweerstaanbare pralines. Rap
door kleine handen opgeraapt,
binnen als schat verloren gelegd:
dood in minder dan een winter.
Als de weerga schiet een vogel
in het holst van de boom. Weg
in een oogwenk, tussen mat loof.
Veilig, in samenhang vervat - io vivat.…
overal en nergens - voor erwin
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
2.005 nooit meer het ijzer strelen
een lichaam door de dingen voort gedreven
geschiedenis afgelegd en toekomst afgezegd
voor de vervloekte brenger van het slechte nieuws
winnen of verliezen een tijdelijk gerecht
en alles hangt in onverklaarbaar evenwicht
tot bijna over de wetten van de eeuwigheid heen
tot het valt als een onverbiddelijke dobbelsteen…
Het half geopend plafond
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
838 plooien waarin het zonlicht
dat door de deuropening nederig buigt
kan drijven, het drogen ervan is al verjaard
wat is het bestaan als half gesproken woorden
zich nestelen in verdriet en waarheid niets meer
is dan de witte strepen op je huid
je verafschuwde het vals geschrei van
dienaren die slechts voortkwamen
uit martelaarsschap, geen dobbelstenen…
Spelletje doen.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
614 Ik leg de popjes en dobbelsteen neer!
Oh bedoel je dat gekke spel weer?
Met nep geld en plastic huizen?
Ach dan kan ik beter mijn level afmaken!
Want jouw spel is in een ommezien te kraken!
En dan zit ik daar, met een Monopoly spel kant en klaar?
Geen extra level, geen stroom nodig!
Zelfs een stopcontact is overbodig!…
In een ander
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
615 Ik kan enkel zwijgen
Of naar diepgang neigen
Wachtend op wat ik nu niet weet
Terwijl onzekerheid aan die onwetendheid vreet
Warmte kan mij doorheen de dag dragen
Terwijl gelijktijdig de zon
Aan de ziel wil knagen
De mens is een dobbelsteen met zes vlakken
Wat moet ik werpen
Om mijn toekomst te pakken
Ik schud aldoor met verwarrende…
het getergde lot
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
140 Als speler die
van het spel houdt,
die zich pas afvraagt
waar hij beginnen moet,
nadat de dobbelstenen al,
als een verloren hoofd,
vele verspeelde rondes
over de tafel zijn gerold.…
Manieren van Dobbelen
gedicht
1.7 met 3 stemmen
2.451 Het is de dobbelsteen
die kraait sardonisch nog een keer nog een keer
tot ik mijn hals aandoe, om mijn ogen te vertrouwen.
De verdonkerde man knipt het pislicht aan en of ik garnalen lust.…
Ode aan de kastanje
gedicht
4.0 met 4 stemmen
3.416 Als dobbelstenen
rollen ze weg, hun hoop gericht op boomhoog.
Onweerstaanbare pralines,
rap door kleine handen opgeraapt,
binnen als schat verloren gelegd –
dood in minder dan een winter.
Herfsttijd kreupelt weken door.…
Het ganzenbord.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
810 Maar de witte gans mag nog verder,die mag nog een keer met de dobbelstenen zijn geluk beproeven.
Ganzenbord,oh ganzenbord.
Is het gehurkte meisje met rode capuchon al bereikt door een gans?
Waar de gans voor eeuwig mag genieten van zijn vrijheid en genieten mag van de grote korsten brood van het meisje?…
Sceptisch
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
365 Vertrouwen is een dobbelsteen
in handen van iemand die niet kan gooien.
Ze beloven hemel en aarde,
maar hun handen zijn leeg.
Iedere glimlach een oefening in misleiding,
ieder woord een schaduw
van iets dat nooit was.
Ik reik niet.
Waarom geloven
als zelfs de zon ooit besluit te doven?
De leegte applaudisseert zacht.
Ik knik.…
De laatste worp
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
128 Voor hem liggen dobbelstenen,
glad gesleten
door het geloof
dat een nieuwe worp
het verleden
kan herschrijven.
Buiten verplaatst de wind
het stof van gisteren
naar morgen.
De aarde bewaart zwijgend
wat mensen
proberen te vergeten.…
Cinque Terre
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
591 in de voetsporen van Romeinen
snoepend van een druiventros
sluip ik met haar langs onpeilbare dieptes
waar ik nog een salamander spot
bestijgen we de steile trappen
die tot aan de hemel reiken
om van grote hoogte weer
een gekleurde schat te zien
alsof God zelf zijn dobbelstenen had laten vallen
her en der tussen puntige rotsen
om daarna…
Eos
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
392 in 't water
van ademhappend oliedom gesnater
dat O ZeeBee hier vrijwel dagelijks
met scrabbledobbelsteen ten beste geeft
In grote en oprechte dankbaarheid
groet ik u evenwel in alle ernst
uit naam van beider hemellichaamlicht
voor 't lezen van wat ik net heb gezeid:
de ozonlaag der stratosfeer
ten spijt
en OZeeBee met al haar dobbelstenen…
Op hoop van zegen
netgedicht
1.6 met 12 stemmen
463 Elke golf is een gok, een
worp van dobbelstenen, tussen de veilige haven en het diepe zwijgen.
Hun dromen zijn gemaakt
van een ander soort zand, niet het zout
dat nu in hun ogen brandt. Ze staren naar de grens
waar lucht en water mengen, hopend op een teken dat de kust nabij is.…
Charlie Parker
gedicht
3.4 met 95 stemmen
27.829 Ook dit keer knipperen de
neon dobbelstenen
weinig goeds.
Een ziekenwagen speelt
twee noten van Parker's Mood.
Komt niet verder.
---------------------------------------
uit: 'Tzum', nr. 26, 2004.…
Duizend schepen voor één vrouw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
607 Het landschap fluistert:
er speelt zoveel meer dan welgevallige, vertoornde goden
het is de dobbelsteen van gekonkel, hebzucht en macht
goed en kwaad bungelen aan een zijden draad
wellicht is dàt de spijker door Helena’s hart…
Bescheiden hoogmoed
netgedicht
4.3 met 30 stemmen
1.182 waarom zou ik bescheiden zijn
als ik op mijn rug de lasten draag
gelijk een elk het donkere moet torsen
en weet dat er een helder
onomkeerbaar punt geschapen wordt,
niet door mij of de mensen aan mijn zijde
nee, het is van een almacht,
in een zekere schijn,
niet komend uit mijn eigen vraag
die aan mij overlaat
dobbelstenen te laten…
MH17: passagier stoel F 23
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
939 God speelt niet met dobbelstenen, zegt men...…
Dobbelen met de Duivel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 En met z’n laatste geld kocht hij
twee valse dobbelstenen.
Een oog of twee, of zes, of twaalf;
hij gooide wat hij wilde
en zo behoorde Thijs voortaan tot
het foute gokkersgilde.
En zo trok Thijs door heel het land,
hij speelde hier en daar;
hij won altijd, verloor echt nooit
en dat vond men wel raar.…
Odysseus’ verhaal; keer-op-keer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
3.142 Ik bracht mijzelf, en mijn mannen, steeds weer
in de problemen die onmogelijk en onoplosbaar leken; keer-op-keer,
alsof het een spelletje was: afhankelijk van de dobbelstenen
verschenen tegenslagen in verscheidene vormen en aantallen,
we waren aan de goden overgeleverd.…