Alle inzendingen over existentie

48 resultaten.

Sorteren op:

Over de dagen...

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 628
vergleden avondlicht verzonken water van veel later mijn ver gezicht tot de ochtendkilte bevend morgengloed die rillen doet in dagende stilte alleen bij schemer zie ik nog minder maar beter van toen en toch ik wil deuren sluiten en het grendelen van geluiden met geurende rozentuilen van daarbuiten…
Marcus Dehond14 februari 2013Lees meer >

Voorwoord

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 416
het lijkt alsof ik je in de verte hoor roepen laten we bestaan zonder omhaal, nu, onttrokken aan voorheen zijn als niemand anders dan ons en ik een oneigenlijk anti-deel zoals ooit de schaduw van ons zonnehuis zonder jouw sporen geen pad dat zich kruist zich verdroogt in bedding verheft uit schemer, verdrinkt in grenzeloos het lijkt alsof…
Iniduo11 oktober 2014Lees meer >

Primair verlangen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 479
Martel mij barbaars, tot ik ruwheid kan dragen, murw getemd, tot de kern van existentie. Waar ik, dierlijk haast, het roepen heb gehoord. Schril zwelt het aan, tomeloos van aard, maakt mij zwoegend los van menselijk leed.…

Het deficit

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 487
ik hoorde in haar schreeuwen de holle klank van wanhoop uithalen van vragen om aandacht door gehoord willen worden in een menselijk bestaan niet alleen als partner maar ook in het verwachten van het samen delen van de existentie in het hier en nu zonder een hypothetische claim van gelijke verdeling naar juist de persoonlijke…
wil melker27 november 2022Lees meer >

Status quo

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 487
't Is wennen in de nieuwe status quo Ik cogito en sum mijn existentie We leven in een andere dimensie Geïsoleerd van vrienden om mij heen Maar allerminst contactgestoord, o neen, De paden op, gepaard de lanen in En stiekem ongezien de struiken in Ge weet, de lente heeft haar eigen wetten De grond wordt nu te heet, 'k maak korte metten…
Beau24 maart 2020Lees meer >

Zalig voorgeborchte

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 462
als een eeuwig voortdurend elixer De alchemie van onbedorven sferen De onbevlekte dagen van begin Nabij spelonken van het limbisch stelsel Ligt diep verscholen in de hersenwindsels Een paleontologisch moederdier De substantia nigra van het brein De onbevangen dagen van begin In 't voorgeborchte van een eldorado Waar existentie…
Maxim2 augustus 2021Lees meer >

In Sluimerende Dromen

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 344
Drijvend, in vierdimensionale dromen dansend op het getij breek ik door de illusie voor even ben ik vrij Ontketend, een sluimerend geweten knagend aan mijn essentie mijn geest geschonden, geketend aan existentie Meegesleurd, naar diepe duisternis verlangend naar het lumineuze licht het koude ijs dat langzaam scheurt woede getemd door…

Dwaze bij

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 479
Wie zich bezint voor hij aanvangt eer hij of zij of het begint aan zijn of haar desoriënt express van existentie moet weten dat hij of zij doolt in een bio-avontuur dat indruist tegen de natuur aan eigen wezen vreemd ontsnapt aan korf der dwaze bijen zoals Martinus Nijhoff schreef Kijk, weer een dwaze bij als quasi…
Max10 oktober 2024Lees meer >

Het taalbolwerk van Adrianus

netgedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 408
Geen existentie biedt hem nog een antwoord, het individu staat wezenloos alleen. Geen loze klank verlaat zijn lippen, geen zangoefening klinkt door de muren heen. Soms hangt hij in een spagaat aan het plafond, terwijl zijn spieren trillen van de pijn. Zijn geest protesteert tegen de leegte, tegen het dwingende dictaat van het zijn.…

Ik ruik de adem van de dood

netgedicht
1.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.142
Ik zie mijn leven voor mij staan, voel de leugen van mijn existentie en het bedrog van het daag’lijks verdergaan. Hijgend had ik alles willen bekennen: hoe de dagen in elkaar vervloeiden, hoe pijn mij soms verteerde, hoe diep ik ben gezonken en ten slotte aan alles ben gaan wennen.…
Lodewijk24 maart 2003Lees meer >

Mijn biologische klok?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 431
tijdloze gong in uitersten soeverein te regeren prozaïsch entiteit naast een diepzinnige werkelijkheid in het samenzijn,een waarachtig vuurwerk creëert, waarin verliefdheid een eufemisme leek als een oase in een vurige woestijn in het collectieve onderbewuste waarin elk in z’n domein domineert floreren de zoetste vruchten in beider existentie…
Pama18 juni 2019Lees meer >

Als het je overkomt

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 504
En jij zegt dan: nou niets, ik ben geen aardappel en bovendien Komt bij de mens de existentie voor essentie hoor dus ja Er is niet eens een norm waarmee ik tot een antwoord kom Ik blijf maar stom Als het je overkomt waar nog geen woorden voor bestaan En jij onzegbaar eenzaam bij de bar of voor het raam Iets moet bedenken dat het denken…

Ergo sum in Paramaribo

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 581
Als Surinaamse ex-pet pensionado Leef ik hier in een andere dimensie Al is het naadje, niets heeft hier urgentie Ik cogito, en sum mijn existentie 't Is prima weer in Paramaribo Het gaat hier van comme çi comme ça kom zo Al veertig jaar - niet één keer interventie Op vrije voeten, los van huisdetentie 't Is slappe hap in Paramaribo…
Maxim10 mei 2023Lees meer >

eenzaamheid je ziet niemand

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 593
want ik laat niks los … vanbuiten ziet men geen verdriet anders denken anders voelen anders dingen zien niet intentioneel ook al denken dat velen misschien soms vragend aan mezelf is er wel een bestemming hier de wereld staat open maar ik ervaar mijn deur op een kier woorden vullen niks aan de leegte die ik onderga ben ik bewust van mijn existentie…

Resomerend...

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 383
De horizon is niet meer mijn limiet Mijn existentie lost niet op in schimmen Ook nu rust onvolmaaktheid in de dingen Maar overdag, een onbewaakt moment Van rakelings langs oude dikke bomen Scheert vagelings een vlaag voor 't geestesoog Zwevend uit het niets in 't nu naar niets Naar een opgeborreld tweede leven Verloren zijn dan woorden…

Dimensies van de taal

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 729
teveel aan woorden Kracht door zelfbelang verzwakt Zinnen zingen vals akkoorden Twee dimensionale taal Is aan ruwe grond nog vast gehecht Beweegt meetkundig in figuren Geeft pas resultaat na een gevecht En zoekt de mensen te besturen Drie dimensionale taal Is logisch en heeft consistentie Bouwt aan ruimte bolwerken Verklaart de eigen existentie…

droom

hartenkreet
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.482
is dat de bedoeling van jouw existentie? je bent zo mooi en zegt wijsheid is: denken en voelen samen! waar ga je dan naar toe? jij met je lieve blik en je fijzinnige uitstraling? hoe kan het dat jij je zo vast hebt gezet in een leven zonder vrijheid je leven vermomt in uiterlijke schijn en solistisch gedrag.…

Warmte

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.451
Is dat de bedoeling van jouw existentie? Je bent zo mooi te mooi en zegt wijsheid is: Denken en voelen hoort samen. Waar ga je dan naar toe? Jij met je lieve blik en je zo fijnzinnige uitstraling? Hoe kan het dat jij je zo hebt vastgezet in een leven zonder vrijheid Je leven vermomt; In uiterlijke schijn en solistisch gedrag?…