73 resultaten.
Depressie
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
618 Bij een boom stond ik stil
om mijn negativiteit
met zuurstof te filteren
de boom zei niets terug
ik had geen vragen
waarvan ik het antwoord
al wist, ik somberde
uit de diepte van mijn ziel
borrelde een wanhoop
niet te beschrijven
ik probeerde de zomer
in te lijven, maar
mijn lichaam sputterde
tegen de boom
die onveranderlijk bleef…
Lieve fluister
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Eindelijk weer verliefd, heerlijk
Mijn vriendin vraagt honderduit
om mijn roze weg te filteren
en hem kritisch te vergelijken
met de man van mijn dromen
maar ik laat haar de nuchtere
en saaie gewoonheid
Liever wil ik lieve fluister
en verstolen kussen
mij openvouwen om te geuren
mij uitrekken naar zijn ogen
en me nestelen in de wind…
vuur
netgedicht
3.2 met 28 stemmen
3.802 …..met
haar lippen om het filter
vragen haar ogen
hem om vuur
en hij beleeft
- in alle stilte -
zo zijn eigen avontuur…..
…..met
zijn lippen op de hare
zien haar ogen
zijn gezicht
en zij denkt
- is dit het ware?…
lijf -op de vlucht 369-
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.529 de ervaring zelf is niet te beschrijven
de beschrijving is niet direkt te ervaren
beschrijving een reflectie van lijven
die onbeperkt in het heelal rondwaren
toch deel van processen en systemen zijn
een ervaring die weer uit delen bestaat
die door het filter van de reflectie gaat
op de grote vlucht door werklijkheid
zo teken ik een rond…
Voelbaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 Mijn onbehouwen filter je voor lief
Samen springend door natte straten.
Gewandeld langs vochtige muren.
Regen waar we voor schuil gingen.
In eeuwigheid kan dit eeuwig duren.
Ik voel jouw lichaam en geest.
Mijn dagen glinsteren in de nacht.
Als een parel in de stille oceaan.
Daar ligt de basis van jouw kracht.…
piep
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
320 De ruis van het geluid dat een tijdje voor het filter blijft hangen
en je even niet je best moet doen om de trillingen niet op te vangen.
Even zolang tot je vergeet dat je niet over niets nadenken kunt,
je de gedachten tot in het kleinste puntje verdunt.…
Materialisme
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Waren het de mensen in die voortuigen
waarvan ik probeerde te filteren,
wat zij dachten nu zij bijna thuis,
of in de supermarkt waren?
Zou er iemand op hen wachten thuis?
Als een kwispelende hond, blij
in hun armen springen, zonder
dat zij de deur konden sluiten.
Daar, waar leven dan eindelijk weer
op zijn plaats leek te zijn.…
Kleur bekennen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
401 dichterbij eenvoudig is
Ik hoef niet veel
misschien wel niets
van jou te weten
om kleur te durven
bekennen: bruin
mijn gedachten, bont
mijn gevoel, zonder roze
schaamte – mijn allerhoogste
en mooiste, eerlijke
ik, waardig voor mijzelf
en het alziende oog
van de wereld, blauw
is mijn blauw, paars mijn paars
geen goud, noch filters…
Mijn rug op, min 10
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.008 een grijns over jouw
gezicht of draai je
gewoon het licht uit
zodat alleen het duister
jouw grimas kan zien
zoek jij dan op de tast
de afstandsbediening en
zap je even langs die
jaren waarvan de scherpte,
de kleuren en het geluid
niet afgesteld hoefden
te worden omdat het klopte
of loop je naar de keuken
om daar zuchtend het filter…
Zonnebrand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 Ik had geen idee
al kwam ze van elders
met de ogen dicht douchen
onder een filter van ontvangen
als een harmonisch uitverkoren voelen
van zichzelf
Behalve alles opperbest spannender
zonder diepgang
en elke nummer volgens de regels
van de rest van de wereld
leek het me, dit ook alweer
heerlijk om naar de zon te brullen
Jonge mensen ontsnappen…
Vage gedachte [2]
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
435 gedachte van vandaag
al eens eerder gehad te hebben
maar helderder, een openbaring
die ik meteen opgeschreven heb
en om haar opnieuw te vangen
ben ik al uren aan het wandelen
snuffelend naar een spoor
loop ik langs de nissenhut
van Het Noorderlicht door de tijd
de lucht wordt weer oranje, de zee groen
vliegen houd ik buiten, ik filter…
Hoed
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
900 Hij loopt kaarsrecht
Zijn - veel te grote- hoed wat scheef gezakt
De hoed waarin hij schuilt,
Die al zijn gedachten omvat
En die hem behoedt voor invallend licht en koude
Als een cocon om zijn hoofd gesponnen
Onaanspreekbaar, onaantastbaar,
Als een filter
slechts binnenlatend wie en wat hem lief is,
een firewall, anti-spam en anti-phishing…
Leuvenum
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
522 Voorjaarszon filterend
door varens en berkenblad.
De bomen hangen hoog en loom
over het zanderige pad.
En 's avonds als je terugkeert,
voor de rode avondgloed,
Hoor je zachte hoge tonen,
vogelzang als laatste groet.…
Jouw goddelijk licht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
467 ik weet al heel lang
dat jij de dingen anders ziet
er op eigen wijze van geniet
waar wij samen kijken
en de beelden vergelijken
lijkt er eenheid in het werkelijk zijn
toch is het onderscheid heel groot
en voor ons nauwelijks te bevatten
door de filters van onze gedachten
wij kijken naar met onze ogen
maar zien met onze hersenen de…
Poëzie
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
672 Tienduizenden en tienduizenden
Samengestroomde gedachten
Van heinde en verre
Filteren vanuit het spontane keuvelen.
Maar hersenletsel is een nare voetganger
Die niet echt passeert
Deels grammaticaal een beetje blijft haken
Zonder afscheid te nemen.…
Appeltje schillen ?
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
575 Uit de chaos van het vuurwerk
de flappen en de bollen,
met een voorgevoel opgestaan,
zintuigen en gordijnen open om
het wereldnieuws weer op te slaan,
filterend licht breekt door om de
geluiden te verstommen, met een
helder doel de eerste dag te verslaan,
gister bleek de toekomst zich achter
voornemens te vermommen, vandaag
komt het…
Ik schop wel
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
568 ik wil geen filter meer.
geen zachte stemmen.
geef me de waarheid,
zwart op wit.
laat me effe kind zijn,
met grote ogen
en een boek dat ik nog niet begrijp.
laat me leren lezen.
leren kijken.
laat me.
laat me met rust.
ik schop wel
wanneer ik eruit wil.…
schitterende herfst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
639 In de filtering
van zomerlicht
heeft de herfst
haar bestaan gegeven.
De hemel is ver
de lucht nog zacht.
Maar de horizon
weeft met stilte-akkoorden
een web,
om te vangen
een ieder
die bidt,
danst of vecht.
Donder vanuit de hemel
weerkaatst op luchtkastelen.…
Kiezelwier
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
449 is een microscopisch
ééncellig dier
in zout en zoet water
leeft het hier
als een heel klein mosseltje
doet het dier
zijn schelp op een kier
om voedsel
uit het water
te filteren
diatomie
is een andere naam
voor kiezelwier
is het water schoon
zoals de Beetserplas
dan vermeerderen
kiezelwieren zich ras
tot zulke aantallen dat
wij ze zien…
Vissen op het droge
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
677 bovenop elkaar
beneden delen we het groen
schtterend gelegen in het dal
In de States wonen hele volken
al eeuwen safe tegen de wolken
met slechts bij stroomuitval
in een zekere mate kippendrift
De Sloterplas is ons vergezicht
groeit door de blauwalg dicht
zwanenmeer wordt wat aan gedaan
bliezen we al in een bellenbaan
we houden met filters…
Vader en zoon
netgedicht
3.7 met 26 stemmen
3.038 Hij rookt
tot aan de filter
en voelt zich
ongemakkelijk.
Hij roept zijn hond,
maar is zijn hond vergeten.
Hij zoekt zijn vrouw,
maar liet haar achter.
Een jonge vogel
vliegt tegen het raam:
dood.
Zijn vleugels
tot moes en zijn
dromen tot pulver.…
Rituele ochtendkoffie
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
734 Net ontwaakt, als ik nog half soes,
glip ik snel onder een warme douche
rep me dan naar het prachtmachien
waar ik in een ommezien
het filter vul met die heerlijke geur
van gemalen bonen zo diepbruin van kleur
Vervolgens gaat in het reservoir
het koele water, en het is bijna klaar
Nu komt het aan op kortstondig wachten
en om dit enigszins te…
van mijn gedachten ben jij steeds de ruiter
gedicht
2.0 met 109 stemmen
20.917 dit wordt een filter over de geluiden
die heersen in de kelen van wie huilen.
wie spreken durft, wordt van zijn stem onteigend.
dit wordt een uitroepteken in de ruimte
waar woorden voor het eerst hun klank verkrijgen.
dit wordt een vuist van ingehouden hijgen.…
De zetbaas
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Hij investeerde
in geavanceerde filters en internet
Met een knipoog behield hij zijn titel
'Huisbaas'.…
Straatschoffies
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
496 kleine jongen
de lichaamstaal
leren verstaan
wij praten niet
zoveel maar onze
vuisten raakten
daarvoor keken
we eerst naar
ogen en gezicht
en wisten zwakke
plekken snel te
vinden en geen
schijnbeweging
vooraf te maken
in de lijnen van
het gezicht staat al
gauw het komend
gedrag te lezen
omdat de snel
aangeleerde sociale
filters…
Het water herinnert zich
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
150 de tijdlijnen stromen over
van meningen als opgewaaid zand
iedereen roept
en de modder spat omhoog
tot we elkaar niet meer zien
we willen de stroom dwingen
vangen in filters van ons eigen gelijk
maar vechten tegen het troebele water
maakt de kolk alleen maar wilder
laat het los
geef de golven de ruimte
adem in, zet de schermen uit…
loebas en de leegte
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
776 , die manker met rijzige wallen,
omdat hij wand’len noch slapen kon
zoals zo vaak als't lot overwon
hoort men kwatongen soms achterklappen
neem lamme Juul nu (vergeef me mijn grappen)
sprak boud dat hij er vrijwillig in sprong
Ik zat in mijn zetel, lekker vatsig, lui en lam
wat aan te modderen met nieuw rookgerief:
lange blaadjes, filters…
Realiteit van toen
netgedicht
5.0 met 163 stemmen
476 jij hebt mij
ooit gevangen
jouw beeld
is in frames en
filters bij mij
blijven hangen
golflengtes voor
de kleuren en
decibellen voor
klank en geluid
pas later
zag ik jou op
tal van schermen
van skype tot
zoom maar het
beeld dat ik had
uit de realiteit
van toen heeft
mij nooit meer
echt verlaten
ondanks alle
techniek wijkt…
Omdat ik bij jou altijd mezelf mag zijn
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
519 Je laat me ademen
zoals ik ooit bedoeld ben – zonder filter, zonder vorm, zonder verweer.
Wanneer de wereld weer
te scherp binnenkomt, haar lichten fel,
haar tempo nietsontziend, ben je het zachte dat me niet
overweldigt, maar me in omhullende geborgenheid draagt tot ik weer sta.…
Licht door de tranen
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
620 Als een betovering die mijn
filters wegneemt, heb je een plek veroverd die niemand anders ziet.
Ik tril onder de intensiteit
van je aanraking, als een bliksem die
diep in mij resoneert. Verloren in de hartstocht die me
volledig overneemt, vloeit een traan, omdat alles zo diep gevoeld wordt.…