inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 88.097):

Licht door de tranen

Tranen vallen zacht
je licht verwarmt mijn wezen
sterren dansen mee


Een traan rolt traag
over mijn wang, het hart voelt elke
rimpeling in de lucht. Ik zoek die ene druppel
licht uit de hemel, om de zwaarte van de wereld zacht te maken.

Mijn gezicht klaart op
door je schijnsel, een baken in de
chaos die ik soms ben. Tussen de duizend prikkels
van de kosmos, ben je de enige ster die echt tot mij doordringt.

Mijn hart bonst tegen
mijn ribben aan, overspoeld door
de kracht van je wezen. Als een betovering die mijn
filters wegneemt, heb je een plek veroverd die niemand anders ziet.

Ik tril onder de intensiteit
van je aanraking, als een bliksem die
diep in mij resoneert. Verloren in de hartstocht die me
volledig overneemt, vloeit een traan, omdat alles zo diep gevoeld wordt.


Zie ook: https://catherineboone.blogspot.com

Schrijver: CB, 23 januari 2026


Geplaatst in de categorie: liefde

3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 73

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: