Netgedichten

netgedicht (nr. 88.111):

Een Nieuwe Orde

Ik zou willen dat er een moment was,
al was het maar voor even,
dat iedereen vrij was van tragedie,
van tragedies in ons leven

Dat iedereen kon doen en laten,
alles wat rechtvaardig is
Waar tederheid kan vertoeven,
zonder waarlijk gemis

Iedereen op deze planeet wil
gewoon gelukkig kunnen zijn
Om vrij te zijn van bekommeringen,
beslommeringen en pijn

Vooruitstrevend naar een wereld,
waar tevredenheid voelt als geluk
Niet langer gebukt hoeven te gaan,
onder een zwaar beladen juk

De schaamte van de oude orde,
verbrand tot een hoopje as
Nooit meer terug willen keren,
naar hoe het toen eens was

Laat de wind als adem waaien,
voel de zuchten van Aphrodite
Die de liefde alles laat overwinnen,
en een einde maakt aan de elite

Sla de handen ineen en bezin,
zelfvernietiging ligt op de loer
Een nieuwe orde is nu de enige keuze,
met het gewone volk weer aan het roer