225 resultaten.
Droomkompas
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
548 Voel jij ook in alle talen
van voorjaarsvlinders
essentie in warme volle magen
talloze onbeantwoorde levensvragen
onder blauwe lucht van dromen
waar je ademt in vertrouwen
bemerk jij ook dit vroeg ontwaken
dan is het vanwege prille liefde
verliefd zijn op een onontdekte schat
volg blijmoedig het droomkompas.…
et lite stykke Norge
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.779 (een stukje Noorwegen)
noem het de hang naar ginds
een vleugje folklore
of onbestemd verlangen
kortom een blik op 't kompas
wijst ons de weg
naar het hoge noorden
waar mensen wonen
die dromen
van het zuiden…
Bestemming
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.322 Zoals een verloren reiziger
in een ijzige storm
Slaat mijn kompas in het rond
gevoel van richting volledig kwijt
Wat blijft is die terugkerende gedachte
als een tunnel van knipperend licht
Jij was het noorden
de bestemming van mijn reis…
Mens en aarde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
636 Woorden vallen
uit monden
geven naam aan
de dingen
die zijn en gebeuren
zoals klok en kompas
de handen en voeten
van menselijk leven
in een aards bestaan.
Buiten deze wereld
niet van toepassing.
De cirkel
ontsloten
connectie
verbroken.…
Leren spinnen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
477 Bestaat er een kompas,
dat naar hier kan wijzen?
Er woont hier een wijze kater,
die zwarte daar, bij het raam,
die me zijn oud geheim onthult:
Katten spinnen! Later komt later.…
Aubade - Panorama Intermezzo
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
806 Onstuimig is jouw haar
dat zelfs de wind kan laten draaien
naar alle richtingen denkbaar
op mijn vertrouwd kompas,
mee met de richting naar morgen
deinden wij eindeloos
gelukkig langszij,
voerden ons aan de dageraad
dat zo onverzadigbaar kwam
voor jou en mij.…
Ark van Noach
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.024 met mezelf
als baken, kompas
'k weet me
onder daken
Bedekt door
dak,deken en laken
al is het....
met 't hart in de keel.…
Zoektocht naar bestaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Naar de richting stuur ik bij, een kompas naar gevoel,
Wetend waarheen, maar de paden bewust vermeden.
Ben ik zelfdestructief, of zoek ik slecht een nieuw bestaan?…
Reiskompas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 Tussen rode zon
en roze maan
liggen brieven
ter getuigenis
van de geschiedenis
van jouw land
maar de maanbrieven
zijn bijzonder
ze laten een leven zien
achter groene heuvels
en brengen dromen
stil in herleven
als een reiskompas
rondom het verdriet.…
Op dezelfde hoogte
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
580 schuift niets onverwacht gestalte
krijgt of knalt
geen bergen die
zich verheffen geen
randen om zich
aan te verliezen
geen lege kamers waarin iets
achterblijft dat in
stilte opnieuw
kan kiezen
geen tranen die
zich ophopen tot
iets dat breekt en
toch niet te verliezen
maar iemand die
blijft waar het is
alsof een kompas…
WIJS-NEUS
snelsonnet
4.5 met 26 stemmen
1.724 Wij mannen golden lang als viezeriken
die enkel varen op hun kruis-kompas.
Gelukkig blijkt dat dit slechts roddel was
die wij van nu af niet meer hoeven pikken.
Wij lopen, toont men aan in Florida,
uitsluitend onze neús maar achterna.…
DOODLOPEND..?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
636 Ik zie je
kijken
in verten
kijken
Het zicht
door ochtendzon
in deze winterdag
gebrand
Op deze weg
zijn wij
-tenslotte-
aangeland
Wij wijken
af van
de kaart,kompas
gebaande wegen
Verlegen
vroeg jij:
'loopt dit pad
niet dood?'…
en altijd is er
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
519 en altijd is er de angst
voor de wakken in het ijs
de zuigende kracht
van het drijfzand
het verdwalen
zonder kompas
de diepe put
van het verdriet
het kantelend woord
op de weegschaal
de stormen
zonder bakens
het verliezen
van de tijd
het breken
van de ogen
het loslaten
van het leven
het verdwijnen
in het niets
de eindeloosheid…
Nomade?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
472 Het zijn
de moderne nomaden
hebben hun vrijheid
lief
Het laat zich raden
dat onderweg-zijn
reden is
van hun bestaan
Zon en maan
hun kompas en klok
er is voor hen
'n komen en spoedig gaan
Zij reizen
van zonsopgang
tot zonsondergang
uur en dag.....
van luttel belang.…
Verdwaalde gedachten
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
430 De beelden die voor mij verschijnen,
wanneer ik voor onze spiegel sta,
bereiken mijn nog argeloze oog,
met de snelheid van het licht.
Het beeld dat MIJN oog nu ziet,
ben IK, en niemand anders.
Mijn aangezicht verdwijnt vanzelf,
nadat ik mijn tanden heb gepoetst.
Mijn oog kan ik nu niet langer zien.
Mijn 'IK' heeft me verlaten.
Ik ga…
Volle zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
518 Het kompas geeft oostelijke richting aan,
De koers is gezet, wij allen varen mee.…
Warm onder blauw
hartenkreet
2.1 met 7 stemmen
1.894 Wandelend
in zonverwarmde heuvels
groen weldadig onder blauw
jij en ik ver van de wereld
arm in arm en hand in hand
verliefd als in de beste dagen
paradijs
hoeft niet ver weg te zijn
als je de sleutel maar hebt
de naald van je kompas
die richting liefde wijst…
Verstorven liefde
netgedicht
4.7 met 14 stemmen
524 Verstorven liefde weggeëbd door wederzijds verlangen
De honger naar gemeenzaamheid door vrijheidsdrift vervangen
Een kolkende stroom van weemoed maakt zich meester van gevoel
Nachtelijk verdwalen in eindeloos gewoel
Door hartenleed verslagen zonder route of kompas
Zal ik mijn weg weer vinden zoals het altijd was…
De schelp
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.180 Ooit op een dag
pakt zij haar biezen
niet meer bang
te verliezen
reist zij af
naar een land
ver
van hier
om te zoeken
wat zij nooit zal vinden
om te leren
niet langer te binden
gedragen op de wind
de maan als kompas
voor het tij
dat zich keert
de deining van de golven
spoelt de schelp
op een strand
ver van hier…
Onderweg
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 Maar het kompas van onze harten
had zich slechts duister toebedeeld
waar licht ons meer dan welkom was.
We waren onderweg, steeds verder
op zoek naar nieuwe horizonnen
in de zoete duisternis van de nacht.…
Na de dood is er zwijgen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
955 de tijd baart de dood in een
schemering van eenzame letters
en staart als een vrucht langs me heen
weliswaar met gesloten ogen
ik ken geen limiet
wanneer de warmte me droogt
van het zweet dat de nacht in me braakte
en ik angstig me toiletteer in de uithoek
van de kleinste kamer
het kompas kent geen noorden meer…
Impasse
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.353 Net zoals Mona Lisa’s ogen
weet ik niet welke richting onze liefde uitgaat
waar ze naartoe leidt
Een kronkelend pad
op onze levensweg
maar
geen kompas, geen ster
hoeft ons de weg te wijzen
Ik voel
wat jij voelt
Jouw wereld is de mijne
En toch zo veraf…
Op een perron
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.195 Een stem roept,
iets over tien minuten,
en mijn voeten
draaien als kompas
weer naar jouw kant.
Kaasbroodje,
kaasbroodje,
honger heb ik niet.
Maar sherry en lusten, lief,
maken mij als het perron zo leeg.…
stella polaris
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
1.763 deze nacht neemt zichzelf tot vrouw
wekt de doden
uit de valkuilen van het niets
ik sta aan de reling van een eindeloze brug
wuif naar het nageslacht
ongelukkig maar toch sierlijk
val ik eindelijk
en klinkt trompetgeschal
ik neem met list en kompas
mijn vaste positie in
in de buurt van poolster en grote beer
ziende leef ik verder…
Naar de stilte van het licht
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.004 Hoe erg moet het lijden voor hem geweest zijn
om te leven met onzichtbare pijn
in een wereld
waarin hij niet meer wilde zijn
Zijn innerlijke kompas was in nood
daarom koos hij voor z'n eigen dood
Nu leeft hij in z'n eigen "stilte van het licht"
Maar wat hij achterliet
gaat nooit uit het zicht...…
De sierlijke zwaan
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
975 In een stroomversnelling
gaan de dagen en de rivier voorbij
een enkele zwaan in ‘t spaarzame licht
op het kompas voor de doorstromers
en dromers wijst een rivierbedding
naar mogelijk meer geborgenheid
haar gedreven bewegingen
die doorgaans nopen tot enige bijsturing,
zijn onstuimig, evenwel sierlijker kan het niet zijn..…
De Engelse Sonnetten, 2. Dwaling
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
999 Uit de grijnzende golven
duikt een horizon op,
het kompas van de zon
is al manen geleden verdwenen.
Verwilderd strompel ik
over de richels,
verblind door een schuimend licht,
ik spreid mijn armen
en hang in stilte
en absoluut evenwicht.…
mistig land
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
514 Een miljoen zal me gestolen zijn
vuilnis, tonnen gestort
op een open wond vol venijn
bijeengeraapt geïllustreerde verdoofde beren
alleen het levensverhaal proberen te begrijpen
het hoogste haalbare is iedereen respecteren
cliché
ratrace
ratrace
Kompas is mistig
opgeven om opgegeven te
verkomen en richting in listig
land…
Klink-dicht
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.108 Zijn zaken die gaan vast: de naald op het kompas
Wijst hem het noord’; ’t getij dat gist hij bij het glas.
Let hij op deze twee, zo wordt hij niet bedrogen.
Zo gaat het ook met mij. Uw vriendelijk gezicht
Schijnt altijd in mijn hart, dat strekt mij voor een licht,
Als ’t aardrijk is bedekt met dikke duisternisse.…
wereld van verbinding
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
554 warme hand
doorbreek de ketens van tegenstelling
laat als een bron harmonie stromen
wil en weet elkaar weer te ontmoeten
in het vuur van verbindende discussie
met ruimte voor eenieders eigenheid
bouw stap voor stap en steen voor steen
aan een wereld in connectie met elkaar
waar respect voor leven in vrede ons gidst
schrijf met dit kompas…