131 resultaten.
METAMORFOSE
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
545 In mij gaat iets ontpoppen
Mijn bakermat gaat scheuren
En als dat gaat gebeuren
Dan is dat niet te stoppen
Ik krijg nieuwe organen
Dat komt door de hormonen
Straks mag ik mij bewonen
Een ander wezen wanen
Ergens in mijn geheugen
Liggen dan wat restanten
Van, nare, oude kanten
Van zelfbedrog en leugen
Dan, na mijn transformeren
Ga…
Metamorfose
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
319 Wie mij jaren niet zag, heeft
de geleidelijke overgang gemist
zoals gekken hun verleden vergeten
zijn en als een ander verder leven
Genoeg getuigen, allemaal
verschillende verklaringen
wie ik was, wat ik toen deed
en hoe dat mogelijk was
Wat vind je, heb ik nog de wangen
van een jonge god, en ben ik
ook de gezichten die ik trek
en de…
Metamorfose
netgedicht
2.4 met 18 stemmen
850 Vleugels in zonlicht
geel draagt de stille adem
ruimte wordt mijn huid
Hoe de wereld met haar
stormachtige kleuren en ongefilterde
stemmen harder binnen dondert dan ik kan dragen.
Ik trek de gordijnen van mijn geest dicht om het rauwe te verzachten.
In de luwte van deze zelf
gekozen diepe stilte zakt de trilling van
de ander langzaam…
Metamorfose
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
357 Langzaam ontwaak je
Als een kind dat de wereld nog ontdekken mag
doorbreek je stille stilte in het hier en nu
Onbevangen, met diep verlangen sta je op
spreek je uit
Kijk je, zoals je niet eerder zag
Luister je, zoals je niet eerder hoorde
Vogels zingen
Melodieus, mysterieus een levenslied, liefdeslied
Je neuriet, als niemand je ziet…
Metamorfose
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
301 Aan het somberen
over ouderdom en mankementen
terwijl ik mos weghak
van het tuinpaadje.
Zwaar werk voor een 84-jarige,
daar niet van.
Een zoon stuurt een bericht:
'Geniet van de mooie lentedag!'
Terstond gaan mijn ogen en oren open.
Ik zie het zomerhuis in de lente,
een maarts viooltje in de wei.
Ik hoor het ti-tu-ti-tu
van de koolmezen…
Metamorfose
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
227 Ongeschonden blijf ik mezelf
totdat jij me aanraakt met jouw vingers
en ik verander in een fraaie vlinder
dan vlieg ik weg met gouden vleugels
wanneer jij me vrijlaat
uit jouw lachende mond
het is zeker niet onmogelijk
dat ik zwijg wanneer jij luistert
dat ik niet buig voor argumenten
nu jij ze opschrijft in de schaduw
jij weet dat ik…
Ballerina
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.891 Zij ligt hier opgerold
Haar wervels kreunen
Getuigen van de zucht
De vloek die verstilt
Het lijf dat buigen moet
Uit een gestolde pose
Een scha(n)delijke metamorfose
Van hier naar haar
Naar daar…
Het dwarrelt onbezonnen
gedicht
3.3 met 14 stemmen
11.204 Bij duizenden
zijn ze weer begonnen
aan hun uitbundige spiraalvlucht
de door het lentelicht
verwekte knoppen
hebben de metamorfose
voleindigd. Lucht
en wind zijn nu hun domein
geen stoppen
of stilhangen
het dwarrelt onbezonnen.…
Deodata
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
509 Een zoetgevooisde
strijkersromance
een sonate
in d grote terts
tempo allegro
vivace
Godelieve Maria
theodora deodata
metamorfose
ener nocturne
in de rijzende
zon...…
Gidsland
snelsonnet
3.6 met 13 stemmen
1.206 Afghanistan, waar het steeds beter gaat,
is in de greep van een metamorfose.
De president is glorieus herkozen.
Nou ja, er was geen tegenkandidaat.
Ik wou dat de EU zover al was.
De kiezer komt er híer niet aan te pas.…
Openheid
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
379 Blauwe ochtendlucht
ademt zonder grenzen meer
stilte ontvangt licht
Nu stilte in mij niet langer
een schuilplaats is maar een landschap
waarin ik durf te lopen zonder mijn stappen te tellen.
Ik kan de wereld weer ontvangen zonder haar te moeten dragen.
Geluiden die mij bereiken
komen niet meer binnen als scherpte
maar als open golven…
Naso forever
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
534 Als dichterswoorden
Waarheid zingen leef ik voort
Door de eeuwen heen
Haiku gebaseerd op
Metamorfose XV 877-890:
En tot in verre landen,
waar Romeinse macht zal heersen,
Zal men mij lezen en ik zal
door alle eeuwen heen
Als dichterswoorden waarheid zingen
Roemvol blijven leven
- Publius Ovidius Naso
(Sulmona, 20 maart 43 v.C…
ALTIJD
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
520 het werd een boom voor haar. zijn takken
reikten hoger dan de piramiden en de stam
greep dieper dan elk graf. twijgen raakten
aan boezemwiegen en bloesem zoende mond.
proef hoe donker, voel hoe hemels blauw,
hoor hoe geel het zwart nog houdt van haar.
en golven zee bezingen diep haar strand.
en krabben schrijven epen in haar zand.
als ’t…
Oergenius
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
363 Geïnspireerd op 'Vlakvulling
à la Maurits Escher' (Rens)
Centripetaal fungeert
de draaiende tol
in het midden
der gedachtensprong
als genius, het oergen
de oorsprong gebaard
door de moeder
aller metamorfosen
een intermediair
in meervoudig geslepen
paradoxaal obscure-clair…
Trage metamorfose
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.042 Onaantastbaar glijden
donzen aquarellen
in trage metamorfose
langs het blauwe linnen
Sierlijk gesluierde bruiden
een witbebaarde reus
hier en daar wat elven
verpozen aan het azuur
De kwast gedoopt in grauw
over wit gestreken
lost pittoreske vormen op
in een stilleven van nevel…
Het nieuwe doen
gedicht
2.2 met 39 stemmen
14.675 .
-----------------------------------
uit: 'Laatste metamorfose', 2004.…
Lentezon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
885 Voor mij mag de zon altijd schijnen
hij laat mijn klachten soms verdwijnen
het is z'n heerlijke warmtebron
ook al mag ik niet in de volle zon
maar het maakt mij vrolijk en blij
ik geniet van dit jaargetij
de donkere wolk wordt langzaam roze
ik krijg via natuurlijke weg een metamorfose!…
voortgang en de ontvangenis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
593 Soms vertoef ik
tussen twee gestaltes door
vandaag en morgen
het voorgeborchte de metamorfose
geheel alleen verbonden
een schimmige lijn
dat het zich afwikkelt
en zichzelf op de buik schrijft
en streept het dan door
als een loden tong die van
onafwendbaarheid spreekt
dat het sterft
en wat dode dingen
met zich meeneemt…
tastbaar
netgedicht
3.9 met 28 stemmen
1.080 wanneer poëzie zo mooi als liefde was
zou ik gedichten om je borsten hangen
je met zinnen dezelfde betasten
dezelfde die schoonheid vinden
wanneer poëzie zo mooi als liefde was
dan zou het gewennen tastbaar zijn
een metamorfose in mijn gedicht
jouw lichaam zachter dan anders
op zoek naar de grens van het toelaatbare…
Ovidius c.q. Oofje
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
513 Ovidius, jij duivels speels genie
Vanwaar die spot in jouw Metamorfosen
Ik heb jouw koosnaam Oofje
niet gekozen
Dat doen die Latinisten, classici
Ik vond jouw bijnaam mooi
als pseudoniem
Uit eerbied bleef ik liever anoniem
Speels en ironisch roeiend
zonder riem…
Bij de ophaalbrug in liefde
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
1.052 Een poort in het leven
Moment in de tijd
Metamorfose ondergaan
Tot overgaan bereidt
Je verlaat ons in vertrouwen
Op het pad zij aan zij
Pure liefde waarop wij bouwen
Oeverloos bij elk tij
De stroom tussen ons
Zal blijvend getuigen
Bij de ophaalbrug in liefde
Respectvol wuiven
In licht & liefde…
Minimal Music
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
631 Behoorde Reich tot de
avant-gardisten
Die stukken schreven voor
kleine bezetting
En nootversiering legden
aan de ketting
Met Glass was hij een der minimalisten
Ongelimiteerde in de tijd
verlopende
Ritmische, repetitieve frasen
Subtiele consonantenvariaties
Metamorfosen in een transformatie
Bij Glass de blazers, orgels…
Jeugdige energie
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
473 Er bruist jeugdige energie
uit jouw eigenzinnige bron
ik ben getuige van een wonder
in het verleden achtergelaten
niet meer van toepassing
jouw jeugdigheid leeft voort
vrolijk en blij, bevestig jij mij
metamorfose van de ziel
een curieuze openbaring
er bonst een jeugdig verlangen
in de geheimkamer van mijn hart
vanaf vandaag een nieuwe…
In groen gevatte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
572 jouw ogen
keken met
het helder blauw
van de eerste
lentedagen
die met
voorjaarsachtige
zachtheid vol
verbazing het zwart
van aarde vergeleken
met een
curieuze snelheid
had de metamorfose
van donker naar kleur
plaats gevonden
waarin pril wit en
in groen gevatte
bloemen en planten
nu al bewondering
oogstten van alle kanten…
Een Wonder, een Vlinder
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
1.910 Door de wet van de
zwaartekracht
opent hij zijn strakke jas
en dan als de metamorfose
een feit is, eerst nog verbaasd
over ’t feit dat de jas te ruim
is, komt het besef dat
zijn vleugels gelijk aan
die van engelen, zich
ontvouwen.
De bekoorlijke pracht van
de vlinder ontvouwt zich,
een wonder, een engel,
een vlinder?…
zij was haar naam
netgedicht
3.8 met 27 stemmen
1.114 vragen rennen me
achterna
en terwijl de stilte tegen me leunt
of ben ik in de waan
luidt een vlinder
de metamorfose van de dood
kinderen wisselen land
en keren herfst om
verplaatsen aarde
naar hemel, weer naar aarde
en wanneer ik me aan hen bind
blijft de weerspiegeling
niet onberoerd
wij huilen
om het afscheid
en vinden…
In een nevelige horizon
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
564 ik heb kou en regen
aan de zee meegegeven
in een nevelige horizon
kwamen zij elkaar tegen
waar het grijs
langzaam klaarde
golven weer hun
eigen kleur vergaarden
en lichte plekken
op het harde zand
het strand een bijna
zomers aanzien gaven
alles bloeide open
als in een metamorfose
toen zon de wolken brak
en ons het paradijs terug…
Verandering
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.403 De eenzaamheid met lege gevoelens
Donder en bliksem heersen overal
Een mol kan zijn weg niet vinden
De nacht vol met zwarte sterren
Een regen van orkanen valt
Het grijze water is bevroren
Vulkanen spuwen donkere assen
De lava stroomt door de straten
Een vallende glinstering
Zonnestralen verwarmen de dorre aarde
De ark begint te werken
De…
Metamorfoselied of overbodige ode aan een ex-minister-president
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.244 Meppen is mijn lust en mijn leven
slaande hou ik me staande
in dit onvolprezen land
hier een tik daar een klap
al is het enkel voor de grap
ja, meppen is mijn lust en mijn leven
Meppen doet de adrenaline stromen
geweld als gewild artikel op de schaal
mag het een ietsje meer zijn?
hier een wesp daar een vlieg
it is war es ist Krieg
ja, meppen…
Pyramus en Thisbe
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
2.361 Zo dichtbij, maar toch ver weg
Slechts door een muur gescheiden
Hij hield van haar en zij van hem
Tot in de verste einden
Zij zochten de liefde bij elkaar
Door een spleet in de muur
Zij hield van hem en hij van haar
Tot in hun laatste uur
Ontroerd door slechts een stem
Deed hun verlangen branden
Hij hield van haar en zij van hem
Nooit…