Alle inzendingen over strohalm

78 resultaten.

Sorteren op:

Kom je mee

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 566
Kom je mee mee naar huis mee naar mijn huis Dan laat ik je mijn strohalm zien mijn woning zien mijn ogen zien waar ik in woon Waarom vraag je mijn naam waarom vraag je waarom Kom dan laat ik je mijn naam ook zien mijn naam waar ik in woon…

Een stofwolk van stilte

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 538
Boven elke afgrond bruggen aangelegd terwijl het licht naar beneden suist Strohalmen voor houvast doekjes voor het bloeden voor het stuurloze hart Geen handen als Hybris struikelt wankelt voor de val In een stofwolk van stilte met de mond vol tanden tussen gebroken porselein…
J.Bakx29 november 2023Lees meer >

De laatste strohalmen

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.595
Een weldaad aan rust draag ik mee op deze dag.. een dag waar uren loom van mijn schouders glijden, wolken zorgeloos voorbijgaan, oude bomen langzaam groeien langs velden waar halmen van goud hun ruige stoppels laten staan.…

De laatste strohalm

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 585
Als niets er meer toe doet als niets meer uitmaakt of zin heeft, als alles pijn doet van het alleen zijn dan kun je altijd nog teder zijn; dat zorgt voor een nieuwe, positieve vloed.…

Laatste strohalm

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 401
nu de zomer doet alsof ze pas gestart is grijpen groene bladeren hun kans om zich helemaal vol te zuigen met leven zodat de landing, voor wanneer ‘ie dan ook geplant staat, aanzienlijk zachter zal zijn…
LadyLove27 augustus 2016Lees meer >

Stormduinen

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.503
als je van steen was zou ik huilen nu wil ik schuilen met mijn gezicht in het mulle zand tot de kilte voelbaar zoekt naar helmgras een laatste strohalm stijf en stug zucht in de wind net als een kind de zee stilaan bedaren strandribbelend aaien wat er ver zoet en ver zacht tot rust gebracht…
Erna21 februari 2008Lees meer >

het blauw dat gele koren zingt

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.033
handen klauwen naar houvast groevenloos voelt steen nog zachter dan de dood in uitzichtloos verglijden het blauw dat gele koren zingt in het glooien van de hellingen verblinkt als stilte in de samenkomst van dalen is wit het graf dat sterven heeft gebaard rust die neerdaalt in de laatste strohalm die als roos geworpen is…

E2

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 442
Hier sta ik Eenzaam achter glas Een wijze uil kijkend Vanuit een hoge boom Die het even niet meer weet De vrijheid loopt Daar beneden over straat Frank vrij jong en kwiek Zoals het jeugd meestal vergaat Vrolijk en gezond En hier boven op E2 Loop ik rond Met een infuuspaal Als schaduw aan m'n zij Mijn strohalm met het leven…

Acrobaat

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 947
Daar stroomt het circus vol Het kansspel van de trapeze Een dwarslat als een strohalm Slingerend aan strengen Of het grofmazig vangnet Daartussen de salto mortale De berekende zweefsprong Zwierend om het middelpunt In het veld van de zwaartekracht Het lichaam dat juicht Hoont om de absurde klucht Van streven en beven Voor de worm die…

lichtsporen

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 411
we lopen heen en weer tussen heden en verleden in deze heldere zomernacht een reservoir vol vallende sterren kosmische strohalmen voor wie niet kiezen kan onze dagdromen onbeduidend in plaats en tijd hangen aan een ijle draad in de windstille lucht op onnadrukkelijke afstand van de omslag naar pijnlijk verlangen…
J.Bakx19 juli 2015Lees meer >

Stromen van tijd

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 442
Niet langzaam treden dagen nader Maar komen en gaan met rasse schreden En vliegen aan ons voorbij En wij, wij worden meegezogen In kolkende maalstromen van tijd Aan zwakke strohalmen klampend Op de woelige baren Tot we belanden in oeverloze ruimte In zeeën van eeuwige tijd Waar dagen zich stapelen tot eeuwigheid.…

De tijd in een korenschoof

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 478
in deze marmeren wind waait het leven telkens één klokslag terug in tijd waar de nagalm het restant tracht te bewaren heel diep in mijn hand raast het geweten, nietszeggend is de allerlaatste strohalm van deze opgeheven schoof we hebben geluid, de theorie gesplitst in woorden, maar tenslotte verdwenen ze en kwamen we nergens uit…
elze23 augustus 2011Lees meer >

Waar littekens staan

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 828
zag de vingers omhoog gaan las handenvol vragen ogen die doofden in niet meer geloven de strohalm met traan herkende de lijnen die schrijnden rond polsen waar littekens staan gevangen in leven door anderen geboeid in altijd jezelf weer geven geef het verleden een schop laat het verwerken je erven en zoek nu de zonzijde op…

Stroomgebied

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 462
Deelbare dromen, strohalmen naar de morgen, echoput van geluk? Uiterste balans, onbetaalbaar wat je kiest, taal vervangt het evenwicht. Rivieren vol bloed uit hun beding getreden door het hart gevoed. Gedachten zijn klei, geschapen alles uit niets het model blijft vrij.…
Pama7 juli 2014Lees meer >

Verdrinken in een meer van gedachten

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 685
Oppervlakkige sprieten bederven mijn uitzicht terwijl ik zoek naar diepgewortelde strohalmen. Aan de rand van het meer zit jij. Stevig geaard. Je ziet mij niet verdrinken. Ik roep maar je hoort me niet. Hoe kan ik je bereiken? Vechten tegen de stroom die maar blijft komen.…
Nat11 december 2018Lees meer >

SOMS

hartenkreet
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.403
Maar, Soms komt toch ineens die strohalm Soms voel je je niet alleen Soms zijn mensen ineens engelen Soms begrijp je het meteen...…

Vogelvrij?

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 493
Deelbare verlangens, strohalm en winterslaap, echoput van geluk? Uiterste balans, onvervangbaar wat je kiest, taal ondersteunt het evenwicht Naast rivieren bloed lang uit hun beding getreden in een woestijn geronnen. Gedachten zijn van klei, geschapen uit alles of niets alle modellen blijven vogelvrij.…
Pama25 maart 2017Lees meer >

Dromen zijn van klei

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 564
Deelbare dromen, strohalmen naar de morgen, echoput van geluk? Uiterste balans, onbetaalbaar wat je kiest, illusie teer als evenwicht. Werelden doorbloed aderen uit beddingen getreden door kloppende harten gevoed. Gedachten zijn van klei, gemodelleerd uit alles of niets toepasbaarheid blijft vrij.…
Pama20 november 2018Lees meer >

Klokken slaan niet meer

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 471
draaien, geeft je brein op geen enkele vraag meer antwoord, hoe je ook graaft en zoekt neemt grijze leegte steeds meer bezit van wie jij was, wie jij altijd bent geweest, zelfstandig, ondernemend, reislustig, nu ontvouwt jouw leven zich in die van afhankelijkheid, iets waar je wars van was, noodgedwongen klamp je je vast aan iedere strohalm…
LadyLove30 november 2020Lees meer >

" De fontein ben jij "

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 528
Heb mis gegrepen, strohalmen naar de toekomst, weegschaal naar geluk ? Uiterste balans, wat je kiest is om het even, eind brengt evenwicht. Onvoldoende water, om rivieren te blussen, machteloosheid in mij. Gedachten zijn klei, uit het niets geschapen, het model blijft vrij.…
pama14 september 2011Lees meer >

niet omdat hij het is

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 211
De zwakke zachtheid die hij veinst in momenten van overactiviteit bij innerlijke onrust Geforceerde vriendelijkheid als zijn geest de zintuigen niet meer volgen kan is een laatste strohalm tegen desintegreren Welwillendheid staat paraat een winterjas die hij aantrekt voordat iets noch iemand daarom vraagt Hij moet wel flexibel…

nu ga ik je oogsten

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.530
ik ploeg en zaai vind mijn draai in het oogsten met de zeis ik maai met korte streken de strohalm is taai een karwei van enkele weken als het gewas zijn bloemen heeft is één zwaai genoeg omdat het leven zich dan overgeeft je lijkt verbaasd als ik je nader kijkt naar omhoog en roept de Vader je bent nog niet volledig uitgebot…
wil melker17 september 2004Lees meer >

Uit het niets ontstaan?

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 390
Vaker misgetast, strohalmen naar de toekomst, weegschaal van geluk ? Uiterste balans, wat je kiest is om het even, het eind brengt evenwicht. Onvoldoende water, om harten te voeden, onmacht strijdt in mij. Gedachten zijn klei, uit het niets geschapen, het model blijft vrij.…
Pama9 mei 2019Lees meer >

Hoop en vertrouwen

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.376
Vertrouwen woont daar ook zo raakt men niet van de kook, twee strohalmen in het leven, zijn ooit aan ons allen gegeven. Komt er toch een stille traan, blijf daar dan even bij stilstaan, want ondanks hoop en vertrouwen moet een mens soms toch rouwen.…

Alleen maar toekijken?

netgedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 571
Om alleen maar naar je kijken, drijvend op een laatste strohalm en je te zwemmend te bereiken, verwaaid onder wolken waaruit druppels zich aan regen hechten, in de spiegels van de tijd verlost, komen we onszelf weer tegen, opkomende dorst verlegen lessend van haar borst, rimpels fronsen in het water, oprijzend worden over…
pama3 oktober 2009Lees meer >

Duister december

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 695
Is die hartsvriend; die laatste strohalm om iets goed te maken van wat zo moeilijk slijt. Duister december is dat kloppend hart. Een ritme stoornis voor een nieuwe start. Dat goede voornemen na een jaarlang van koude drukte. Een apotheose van een hartverwarmend. optimisme na al hetgeen nog niet lukte.…

Ondergroei

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 476
hemeltergend, zo angstig vaag sluiert het licht in mijn handpalm geborgen in de schelpenkraag van het duin zonder strohalm dat als zachte aarde begon maar in schaduw vlucht voor de adem van uw zon vanwege ontederheid berucht zie de wolken buiten bereik ik adem in, ik adem uit vraag me af waar ik naar kijk naar windstilte zonder geluid…
Iniduo17 juli 2013Lees meer >

Café in Buitenpost

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
Ik schaamde me een mens te zijn door hun geloer, een vadzige barmeid liet André Hazes weergalmen, de dorpse gekken ergerden zich aan ons gekoer, wat wulpse grieten waren hun enige strohalmen.…

Heropbloei

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 500
Wij schreeuwen moedeloos en trachten ons aan een strohalm vast te klampen. Het is net of we verdwalen in het donker, waar het licht niet meer zal opkomen.…

Heropbloei

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 659
Wij schreeuwen moedeloos en trachten ons aan een strohalm vast te klampen. Het is net of we verdwalen in het donker, waar het licht niet meer zal opkomen.…