269 resultaten.
kleine marieke
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
979 een kleine meis
met krullen
dacht met
woorden over
mij heen
zij dichtte
een lied
in grijze haren
om weer
vorm te geven
aan mijn
uitgewaaierde
eigenwaarde
haar vingers
schreven letters
bouwde lagen
met een schaar
het teveel werd
verdreven
het couplet
was klaar…
Wat als...
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
700 uit mijn ogen verdreven
de letters die altijd schuilden
achter de muren die je optrok
hoe meer ik verdwaalde
in de leegte uit de flarden tekst
waarvan we de waarheid niet begrepen
wat als alles verzonnen was
maar de verlangens en de woorden bleven
alsof ik ze nog steeds kon lezen
wanneer ik de kamer binnenliep……
De Sultan
snelsonnet
3.5 met 4 stemmen
657 Heer Timmermans laat weer eens van zich horen
Die Turken hebben machtig veel gedaan
Dus als beloning krijgen ze ruim baan
Ach Frans, hoe laat een mens zich ringeloren
Zelfs Allah heeft hij van zijn troon verdreven
De Sultan heeft zichzelf tot God verheven…
Deze vrouw
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
665 Deze vrouw is geen rivier
in een eenzaam gedicht
over oppervlakkig plezier
schimpscheuten van de nacht
zijn in stilte nu verdreven
metaforen die het daglicht
niet kunnen verdragen
de pijnlijke romantiek
is wat er over is in leven
te druk voor de liefde
te veel levensvragen
waar deze vrouw op wacht
is dat je naar haar lacht…
stormen verdwenen
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
880 liefde zo zacht
nacht zonder zorgen
alles tot rust
verdreven stormen
Jouw lach brengt liefde
beheerst mijn leven
stilte na storm
zon na regen
nooit meer tranen
pijn en verdriet
jij kwam in mijn leven
stormen verdwenen…
Ode aan de moeder
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.373 Vrijwel volledig verdreven uit de verste vezels van haar lichaam
haar gelaat een ernstig gekerfd vensterraam
bijna afgestorven
van geluk
koestert
onder het wollen gebint
de moeder haar kleinood als een meer dan kostbaar kind.
Kwetsbaarheid baart tederheid.
Laten we stil zijn.…
de mantel
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
617 eerst als ik mijzelf niet meer afwijs
en zie wie ik werkelijk ben
heb ik voor niemand nog iets te vrezen
ook al tracht men mij nog zo te raken
te schofferen of klein te maken
door geen mens kan ik nog worden afgewezen
ik zeg niet dat dan de wolken zijn verdreven
of een oude leegte wordt gevuld
maar kan wel beter zien
met welke mantel…
bloedbroeders
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
609 naast elkaar op de bank
kijken in dezelfde richting
het zoveelste jaar
ongenadig eensgezind
houden hun mening voor waarheid
volgen blind de vlag
voorzichtig op een afstand
statler en waldorf hoofdschuddend
van op het balkon
zij kunnen het weten
verdreven de vijand vechtend
van op hun balkon…
verlangen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
769 we verlangden naar het zomerlicht
de grijze grauwe dagen verdreven ons
als vanzelf naar een witte winterslaap
geluidloze vergeten dromen waarin
tijd en ruimte waren uitgeteld
geschenken uit de hemel
vergeten zijn het benarde grijs en grauw
de eindeloze ijskoude nachten
het verlangen naar het zomerlicht…
duizend scherven
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
1.096 in de spiegel van het leven
ligt gebroken verlangen
geluk in duizend scherven
herinneringen
wat eens was
barsten vol verdriet
brak zijn verleden
glans ging teniet
liefde werd verdreven
maar steeds weer haar lach
flitste door zijn dromen
reflecteerde hoop
in de scherven
van zijn leven…
EET SMAKELIJK
netgedicht
1.6 met 19 stemmen
1.591 De club met Christus zelf als Grote Gids
Heeft naastenliefde handig afgeschaft
En de verdreven medemens gestraft,
Alles verklarend met 'tenzij' en 'mits'.
Dus uitgeprocedeerde... gij zult weten
Dat ge tot slot ons galgenmaal zult vreten!
(...hulpverleners ontraden asielzoekers ten zeerste het middel van hongerstaking...)…
koninkrijk
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
722 dooi druipt en drijft
en tikt de takken los
mijn tuin komt weer tot leven
de vogels uit hun schuilplaats
door poes even verdreven
dragen zij hun lied
aan 't nieuwe scharrelen
en de vrijheid op
'k verbeeldde mij
een winterkoninkje heel trots
voor goudhaantje
nog te verlegen…
Een eindje leven.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 De wil zinvol te leven
is zinloos en uitzicht is verdreven.
Gevoelloos sta ik stil bij mijn leven,
het lijkt korter dan zo even.…
Zwerfkei in rust
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
451 De steen imponeert
ligt al tijden verloren en alleen
gedragen door de tijd volgt hij
de bestendige loop van voorbije jaren
ijzig koud zijn verleden
zo vredig hier nú gelegen
doet zelf van huis en haard
verdreven de naamloze gedenken
deelt samen met ons
de overledene.…
Vroeger licht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
183 De luiken zijn gesloten,
Leven van licht verstoken,
Nacht de dag verdreven,
Eeuwig 't donkre duister.…
Achterdocht
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
1.074 Verdreven in jacht,
als deelgenoot.
Verborgen in vroege ochtenddauw,
met flarden aarzelend licht.
Het drijven van warmte op de kou.
Verraden door een mozaïek
van geurig zwakke vleugen.
Haastig vlucht de leugen,
angstig en ziek.…
Taïda
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
785 Taïda door Verdonk zeer onderkoeld opnieuw verdreven
Was uit Kosovo wederom gearriveerd
Leergierig en zeer sterk gemotiveerd
Zocht zij slechts vol vernuft en inventief een beter leven
Was iedereen als Taida zo creatief slim en bewogen
Dan zouden er wat ons betreft veel meer het land in mogen…
Verstild Verlangen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
766 In nostalgisch verre dromen
vervaagt nimmer jouw gezicht
weemoed heeft 'het zwart' verdreven
herinneringen zacht meegenomen
de slechte langzaam uitgewist
wrok stilaan in tederheid gevangen
nochtans wreed
met machteloosheid saamgevoegd
desondanks geworteld
in verstild verlangen
naar wat eens was
maar nu niet meer bereikbaar is...…
ochtend in een klas
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
568 Ik weet niet hoe ik tellen moet
Van 15 en van 7
Wie niet weg is wordt gezien
Even wordt oneven
Ik snap niet wie er sterven moest
In een volle bus jolijt
Onschuld wordt er niet ontzien
Klein geluk verdreven
Ik begrijp niet hoe begrijpen moet
Als geen greep houvast nog biedt
Ik turf hun namen als voorzien
En denk: "Wie?"…
Stil liggen......
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
622 Zomer is
met zon vertrokken
luchten met herfst
eerder grijs
dan blauw
Kou heeft
de toeristen
de dagjesmensen
van kade en oever
verdreven
Ik schrijf
en heb geschreven
over zomerzon
de stroom,de schepen
die er -dagelijks- voeren
Nu liggen ze er
nog wel stoer
maar stil
en verlaten
motorgeronk...
alleen in mijn geheugen.…
alleen slaap ik maar
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
330 ik ben slechts een man
slapend op pallets van hout
vanonder zijn jas
een meermaals roepen
is hij alleen maar de man
die op pallets slaapt
man slapend op hout
breed palet zonder kleuren
vlonder verdreven
vanonder zijn jas
roept een slechts drijvende man
alleen slaap ik maar…
eens in het leven
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.305 in het stille ochtendgloren
ontwaakt een nieuwe droom
voelt mijn hart weer leven
is er liefde mij gegeven
waar een lach in tranen breekt
mijn traan om lachen smeekt
zal het duister in mijn leven
in licht worden verdreven
tot mijn dromend verlangen
in helderheid gevangen
mij liefde laat beleven
eens in dit leven…
Japan (elfje suite)
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
787 Blanke
ras verdreven
het gevaar geweken
winnaar van de oorlog
Japan!…
ongeboren verlangen
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
983 na verdreven stormen
kleurt de ochtend rood
zwart en grijs verdween
de nacht verborg haar tranen
liefde schonk haar dromen
bitterzoet geween
wat ooit zal worden geboren
draagt zij in haar hart
en al het grijs verdween
stil is haar verlangen
ogen berusten zacht
in wensen
ooit vervuld…
vergankelijkheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
633 de vergankelijkheid van woorden
geschreven op het natte strand
liefdes fantasieën in mijn dromen
bij het ontwaken wreed verbrand
magische gedachten onbeschreven
plots uit mijn hoofd verdreven
ik verwacht ook de glorieuze dag
dat mijn weten ontwaken mag
in de liefdevolle lichtheid van het heelal
slechts een trilling in de ruimte bovenal…
Dansen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
546 Zij danste de wals dit keer alleen
het orkest was voor haar gebleven
dankbaar zei ze "nog maar even
ik blijf hier, ik ga nergens anders heen"
zij fladderde als een veelkleurige vlinder boven de lege dansvloer
op het één, twee, drie, vier
bewoog zij zich lichtvoetig hier
haar zwaar gevoel voor dat even verdreven.…
naslag
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
462 ingezwachteld, van kleur ontdaan
ligt daar het dal van duizend gedachten
herwonnen en ontgonnen is dit het
terrein dat geschiedenis prijsgaf
in vroegtalig onderhoud, genetisch
vertakt, tot straatlengten verheven
het is nog vroeg binnen brandgrenzen
we blijven hier niet in hangen
wervelend van verlangen vroeg
of laat naar een uithoek verdreven…
Ueda vs Nathan
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
132 In Soerabaja zal niemand nog weten
hoe in de naam der keizer van Japan
Belanda van de troon af werd gestoten
met overmacht en Blank
op naam en rang
van huis en haard naar kampen
werd verdreven
ruim drie jaar honger zien te overleven
Geen kleinzoon op het veld weet daar nog van
of ze Ueda heten of Nathan…
Einde van de winter
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.038 Strak blauw is de lucht
Boven het groene weideland
'n Ree steekt gauw over
Naar de andere kant
Een hond blaft luid
Naar de koude wind
En het roodborstje zingt
Uit volle borst
De wintervorst wordt
Verdreven door een zonnestraal
De bomen zijn niet meer kaal
En de dagen worden lang
Er komt weer kleur
Op mijn wang…
de Bevrijding 2
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
799 begraven in
het verleden
als loze hoop
er slechts is
om te beleven
zie ik niet meer
dat wat komt
voel ik niet verder
dan de scherven
van oud zeer
ik adem alleen
om door te leven
het kan niet anders
mijn blik raakt verstrikt
in een machteloos web
door anderen eerder
voor mij geweven
ben ik wel bevrijd
als de oorlog is verdreven…