188 resultaten.
Zachtaardig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
478 bij tegenwind ledigen woorden
zich in hardvochtige lucht
de gangen van het oneindige
blijken door tomeloze tijd versperd
tussen doornen van meedogenloos
heelt de mildheid van een moment
misschien verbeeld ik me dit alles,
ik zoek scorend vermogen, godin
ja jij, ook al lijkt je huid vermomd,
genoeg is, mijn hart op je mond…
De dobbelaar
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
945 Het zal nooit meer helder worden
De winter is niet koud
maar wazig
net zoals de zomer
Steeds verder moet ik gaan
Op zoek naar nieuwe steden
want vermomd
in vreemde kleren
is het overal
Speel met mij een spel
dan zal ik nooit meer praten
nooit meer in de ogen kijken
van onmogelijke liefdes
nooit meer alles geven
voor wat ik niet meer…
lettergeuzen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
653 kwaad sist giftig
vermomd in schaapskleren
in sinistere schaduwen
lispelt lucifer zijn lof
der volslagen zotheid
slechts een handvol puur
houdt haar stand
vergiet blauw bloed
trouw aan de muzen
tot de monddood
ruggelings intreedt
geuzen bezingen het lied van vrijheid
in catacomben
tot wedergeboorte…
Minnevernis
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
162 Onder het felle gedruis
van een vermomde stad.
Eindhoven in winterlicht,
maskers in tegenlicht.
De vonk onversneden, ongeslepen,
bleef hangen toen de lichten doofden.
Voorzichtige passen.
Een keurig vernis hield de wacht,
tot de zon het langzaam deed slijten.
Alsof zij wist
wat ik dacht.
Dichtbij en volkomen eigen.…
Tot zwijgen gebracht
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
882 Gedachten
Tot zwijgen gebracht
Door andermans
Openlijke hoon en chagrijn
Over ieders bestaan
In diens eigen domein
Oordelen heimelijk vermomd
Als veroordelen
Niemand wordt meer zo
Als hij eigenlijk graag
Zou willen zijn
Inspiratie: Daniel Lohues, As iederien nou zo was zoas wij
mussen wezen - (c)…
Dood Moment
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
690 Op dit moment
aarzelt de dag
of zij zal buigen
voor de nacht
Die heimelijk
vermomd als schemer
haar weerloosheid
heeft afgewacht
Gewichtloos is
de lege stilte
Nog onbestemd
dit dood moment
Ik kan het vangen
in mijn hand
de vijand weren
Door medelijden overmand
zal ik haar vragen
of ik haar laatste licht
mag dragen…
Vrij ?
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
501 Ik zocht geluk,
als ik het vond,
als wat anders
vermomd,viel het
van z’n voetstuk.…
Overstekend wild
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
512 Vermomd als weerbare held
zwaar getand en gehelmd
heeft hij nog niet te vrezen
van laagvliegende jagers
loerend op een zwakke plek
Tot ze uiteindelijk ontdekken
dat het slechts een façade is
dan slaan ze genadeloos toe
hem verscheurd achter latend
als aas voor gieren en jakhalzen
Tot die tijd vecht hij door
vanuit de ijdele hoop
die…
Sex of seks
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
866 ik kan u dagen bezighouden
over mijn Mauritius Blauw
ook mijn zilvergrijze Rolls
is goed voor een uur of twee
maar neuken
copuleren als u wilt
door velen ook vermomd als sex
of door de jongeren onder ons
of beter opgeleiden thans
gespeld als seks
vermag niet meer te genereren
dan hijg en oh en soms nog ah
voor een minuut of twee…
Wetenschap, Gedicht, Koffie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
527 Wetenschap
Geen gok, de zoete zekerheid
verslaafd aan onderzochte dingen
als techniek vermomde kennis
die de meerderheid geniet
maar niet begrijpt
Gedicht
Als bij elkaar
gezochte woorden
die toevallig samen
een beeld zijn, zo zijn
zeven dagen een week
Koffie
Tussen twee perioden
een moment rust
ontmoetingsplaats
ganggrage…
Vloedlijn
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
730 als een schelpdier vermomd
je lippen broos
je adem breekbaar
dansend langs de vloedlijn
van mijn begeren
je haren spoel ik door mijn vingers
en vind jou
je weke schelp
toch steeds weer een verrassing
jij, verzoend met zand en zee
je proeft het zout op mijn lippen
en weet niet waarom
ik jou in tranen breek
mijn mooiste schelp…
Horrorachtige trekken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
971 horrorachtige trekken heeft
de werkelijkheid geshowd
met het heden als bondgenoot
wordt het verleden bevrijd
van de toekomst het echte nu
treedt uiterst dictatoriaal op
kent de historische waarheid
krijgt vermomd als realiteit
de kous flagrant op de kop
morgen is onzeker over gevolg
van het feit dat verhaal cru
uitvalt voor de hedendaagsheid…
Illuster trio
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
493 Onder open vlaktes uit elkaar
In wat er omging
Ogenschijnlijk staar
Vermomd in verandering
Als kale takken bij elkaar
Engeltjes aaneen gedreven
Niemand ontliep ik slechts daar
Waar wij alles overschreven
Proeven van de stroom
Vernoemd als deze ervaring
Voltage van de droom
Gelogenstraft bij herhaling
In mijn verhaal
Heet die wrijving…
De opschik modieus
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.230 een boom tot aan plafond
slank nog in de taille
de voet in bloem vermomd
de opschik modieus
ballen sfeervol bruin
en zilver blinkend
er is geen stille nacht
tv programma's pieken en aan
drie koningen wordt niet gedacht
de stal heeft afgedaan
de schaapjes worden niet geteld
zijn al geveld voor andere feesten
toch zal ooit het kind…
Eenzaat als wandelaar verdicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
566 Als onbestemd passant vermomd,
doorkruiste ik jaar na jaar,
en zwierf alzo de wereld rond.
Ik was bij leven wandelaar.…
Het alarm ging af
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 Het alarm ging af
in mijn buik, dacht ik
maar het loeide al
veel eerder op mijn huid
voor onbegrepen gevaar
Dan ging ik ervandoor
sloeg om me heen, of dicht
als een ijzeren klem
Ik was een wandelend fort
vermomd als meisje
verlangend naar contact
dat ik niet verdroeg
zonder noodzaak
en harde afspraken
Nog steeds wil ik niet…
Vrij ?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
448 Ik zocht geluk,
als ik het vond,
als wat anders
vermomd, viel het
van z’n voetstuk,
ondervond ik
pijn bij mezelf
of medemensen,
lering te trekken,
terug te keren
bij het ‘zelf ’,
overschreed ik
beider grenzen,
de twee kanten
van het leven,
aan het einde
bestaat er niets,
is het om het even
wat kan ik verliezen,
in de…
De Toverspiegel
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
1.401 poort tot ongekende visie
als spiegel vermomd
als glas geschapen
uit gesmolten toversteen
met zilver beplakt
in gouden lijst omhuld
met ornamenten gekruld
zie ik het beeld van een man
die ik niet plaatsen kan
uit de spiegel getreden
mijn geest overreden
mijn lichaam vertreden
denk ik in mijn droom
mijn vader of zijn zoon
wie…
Verrijking
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
854 Rijkdom van nu
een klopjacht op klatergoud
vorm van doelloos streven
naar het lijden van arm en oud
Koud en gevoelloos
versteend van hart
vormloos gebroken
levend met smart
Wijn in de verkeerde vaten
vermomd achter beschonken boeken
meer dan eens gedronken
weg gedept met vochtige doeken
Rijkdom voor later
het kijken naar het verleden
bestuderen…
Met een zwaluwstaart verbonden..
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
545 Schimmig de tonen
door het zacht ruisen van de populieren
vermomd als dichterlijke klanken,
draag ze mee in het holst van de nacht.
Een zwaluw scheert er overheen
en brengt als vroege belofte
de vreugde terug van het begin
toen ik bijna niks overdacht..…
Het antwoord ligt in de stilte.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
421 Zo stil in het hoofd,
zo stil, zodat ik
altijd wat hoor,
tussen alle regels
en wetten door zijn
vermomde geluiden
kwetsend voor het
luisterend oor, ze
vullen ongenode
de witte vlekken
in mijn geestesoog,
het is de rust die ik
omarm, ook niet
van een dialoog, geen
pretentieloze discussies,
waarin altijd iemand
over z’n waarheden…
Doctor Who?
snelsonnet
3.1 met 12 stemmen
1.037 Zich veilig wanend zat hij in de bus,
maar eindelijk reist hij één dezer dagen
linea recta door naar 's-Gravenhage
en staat terecht als kwade genius.
De mans identiteit was, evenals
zijn rol in oorlogstijd, aantoonbaar vals.…
station Alkmaar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 de blikken van stille mensen op het perron
vertragen de trein
hun slappe armen houden de wijzers
van de stationsklok tegen
ik draag geen bloemen
onaangenaam dwarrelt koude lucht op
ik denk aan de gesloten blinden
stof dansend in zonnebanen
over het bed met de koperen spijlen
vermomd als de maan herken ik haar
achter het beslagen raam…
Vuur van de hel
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
524 ik heb de
bloemen gezien
bloeiend met
paradijselijke pracht
volmaakt in
vorm en kleur
wiegend op
eigen muziek
in stralend
reiken naar licht
op ranke stelen
een schitterend gezicht
maar ik wist
dat hun wortels
een gif bevatten met
het vuur van de hel
in scherp vertakken
doorsneden zij grond
de duivel als
onschuld vermomd…
Terug op Ithaka
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
72 Vermomd als bedelaar
in opdracht van Athene
mijn wijze steun en toeverlaat
had ik dan ook niets te vrezen
bij Eumaios, de trouwe hoeder
ooit als koningszoon geboren
"O vertel mij, waar zijn wij nu
waar ben ik nu weer aangespoeld
dat paleis dat ik daar zie
is dat niet van koning Odysseus?"…
stoofhoofd
netgedicht
3.2 met 36 stemmen
856 Uiteindelijk gekozen voor de magere slagersjongen
die vermomd als hooggeplaatst bloedmonster
nadrupt op het mank getreden grauwe paard.
Natte turf in zijn vetleren zadeltas gestoken
en een brandend verlangen naar stoofpot
varkenspoot en uitgehangen ossenworst.
Geen droog vuurhout op de ruige rug.…
Stranden vol vertier
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
607 de lach
heeft zich vermomd
verliest in minder
open zijn de warme kracht
ze zit van binnen
als de auto
groter is dan die
van buren verderop
glimt als een
ander overkomt
wat jij jezelf
nooit hebt toegewenst
heimelijk
omdat jij altijd
beter bent dan vrienden
die jij hebt gekend
we deinen op plezier
maar zelden golft
nog een…
WAARIN DE DUIVEL WAART
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
478 Stukje voor stukje
tracht ik na een woelige nacht
mijn denken te herplaatsen
waarin het landschap dat ik overzag
onthoofd uiteenviel
door duivelse geesten die zich hadden
vermomd als nederig godvruchtige lieden
onder giftig spuwende zwarte schaduwen
van dode akkers zocht ik
naar de laatste stukjes hoop
waarmee het beeld van de egaal bloedrode…
Warme dag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 Vermomd op een drukbezocht zomerterras
Zag ik levendig de slaap in alle ogen
Ieder vermaakte zich ongelogen
En viel samen met wat was
Bestuurbaar leek ons lot
Met tijd om te verdromen
Stilte verwoord om mee te komen
De cirkel ongecompliceerd als slot
Mijn ooglid knipperde even
Zo samenzijn werd afgetekend
Ons gesmoes bleef ongehoord…
Gedachte aan zee, strand en duinen
netgedicht
5.0 met 40 stemmen
1.861 Witte vlinders incognito
dansen graag in de wind
ook vermomd op een oude fiets
wij rijden in gedachten terug
naar een moeiteloos voortbewegen
op meer dan luchtledige banden
in ons nog onbevreesd bestaan
naar huis was samen verder
terwijl de krekels tjirpten,
gelukkig zijn kostte geen moeite
bij een maagdelijk witte maan
de eerste…