Alle inzendingen over verstenen

83 resultaten.

Sorteren op:

Spookhuis

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 995
Het dichterlijke schuim werd door de holle klop verwezen naar de omgevallen zolders van een huis in zacht mineur Nee - de koning was er niet en zelfs de hofnar was verdwenen en de ophaalbrug stond dagenlang omhoog in somberkleur Van de gracht dampte een lucht die zelfs de hemel deed verstenen meer dan eens een schijngestalte die verscheen…
jan haak23 september 2008Lees meer >

Topografie

gedicht
2.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 8.356
Ik heb je niet geleerd op school, geen dwarsdoorsnede op het bord dunne lagen tijd, verstenend. We praten maar ik ken je grenzen niet de kanalen die je hebt gegraven niet nergens cirkels van je steden geen windroos in een hoek, geen vaan. Geen kust waar ik aan land kan gaan.…

de eik

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.186
zijn de schaduw van z’n kroongewelf geen toen en straks en geen daarginder, geen spatje van mezelf diep in mij zit een knoest een eeuwig oude stobbe een stukje oer dat tijdloos is dat nooit bewust zal worden dat groter groeit, de tijd verstrijkt, het wortelt in mijn genen het overvleugelt al wat vluchtig is, het zal mij doen verstenen…

Vledderveen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 521
Vledderveen waar ga je heen nu zelfs café Jan Bos Veldzicht voorheen verdween Vledderveen versteen of zoek je plezier in de plaatsen er omheen Mussel, Onstwedde hier kun je je niet redden Stadskanaal in het westen bevalt nog het beste disco, café's om je plezier uit te testen restaurants genoeg voor de trek die je krijgt na het…

Doen of laten

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 407
Wil iemand de ander vervoeren Verstenen in dromen Wachten op de ware Vergeten de vele vergeefse doden? Wie wil het leven kneden Verstijven onder het verveloze verhaal Wapenen met loze woorden Verstaan waar leugens zich verbergen?…

Drang

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 778
Ondanks een krachtige zon verstenen de takken. Sapstromen in bomen wantrouwen de wind. Er zijn regenbuien die modder gebruiken omdat het ijs is verdampt. Oude weefsels verteren want hongerige vormen dringen aan, dringen op, dringen aan op ontplooiing... Dan - tijdens een milde namiddag ontstaat de knop, de beloofde welving.…

Vluchten in de lente

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 628
Ik verschiet in woorden als ik een vreemde tocht verneem die aan mijn been blijft hangen en ik in kilheid versteen jij zegt maar spreekt ook buitengaats dat onze reis zich verlaat maar lieve zeg me nou waarheen jouw gepraat gaat slechts achterwaarts aan mij voorbij en stapelt rotsen op de helling waar we staan wankele tonen schuren…
elze9 mei 2009Lees meer >

Gezwinde pas (II, tevens slot)

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 525
Later die morgen lijf vol lust 't Verdriet van uiteen Met gebiggelde, maar bovenal zoute Tranen die blijven gaan Hoewel 't tempo door Verstening wordt vertraagd Slechts ten goede Daar in genevelde dampen zonder gloed Weerschijn dus voor altijd in krochten zich schuilt…

muraal

netgedicht
2.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 468
verlaten standpunt staat geen vlees doch vleesch op den muur geschreven men zegt dat hier sprake is van een scheiding tussen ruimte en tijd, lichamelijk gesproken geestelijk valt hier weinig op af te dingen een bolbliksem schijnt zelfs door beton te gaan alleen ritme verloopt langs metronome lijnen laat zich niet inkaderen, zelden verstenen…
Iniduo26 augustus 2022Lees meer >

In nevelen ?

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 525
Verwijzing naar vroeger eeuwen, zo de mythe wil geloven om in elkaars armen en gedachten te verstenen als lot, dat het geluk niet zal benijden.…
pama22 augustus 2011Lees meer >

Onderhuids

hartenkreet
4.6 met 33 stemmen aantal keer bekeken 2.076
van je lach zie de lijnen van je gezicht Weet nog hoe fijn het was hoe ik voor je was gezwicht Weet je nog je mooie woorden die tomeloze liefde voor mij Verlangen naar altijd samen hunkerde dag en nacht naar mij Ik kan het nog niet begrijpen dat je gevoelens zijn verdwenen Ik weet jij hield zielsveel van mij hoe kon je hart dan zo verstenen…
car11 april 2008Lees meer >

Bewaker

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 811
Waar toekomst en dromen verstenen zonder bliksemschicht of regenboog domein van traan en gesloten oog overvol van 'zij gingen henen' Daar leeft slechts het gestage roesten zakt de steen door het vergane lijf waakt het opschrift over 't laatst bedrijf van hen die nog zoveel wilden, zoveel moesten Maar de dood wil niets, kent geen…
Kees Keizer19 december 2007Lees meer >

Thermieken

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 446
Iemand blaast haar adem warm tegen de rug Ik zweef omhoog in het blauw van lapis lazuli, versteen alsof jouw hand beschermend mijn kale kruin bedekt In de ochtendlucht vormen zich zang patronen en tonen het spinrag in de blauwe lucht Winter voorbij en lente is in ons gekomen Jij draait jouw mond jouw tong streelt, strekt zich puntig…

slagader

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.394
hand hij duikt op aan de weke kant van jouw arm stuwend langs de strot van kin naar kaak naar slaap bolt hij over bot liever leg ik hem dieper bloot in het weefsel van een lies in de holte van een licht gebogen knie over de enkel tot hij kronkelt om de hiel over de wreef tot onder mijn grote teen hij voorkomt dat ik voorgoed versteen…
Wim Veen5 december 2005Lees meer >

Wie, oh wie .....

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 766
grond, geen geluid ik sta op de brug, het water nodigt uit niets, maar dan ook niets lijkt te bewegen handen op mijn schouders houden mij tegen een stem klinkt achter mij, donker doch luid stevige vingers raken mijn naakte huid ik wil, maar kan mij niet meer bewegen elk gebaar, zelfs een uitgestoken hand lijken mij van top tot teen te verstenen…
metha25 mei 2004Lees meer >

Allerzielen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.796
echo Wortels verstenen in de ingedampte klei. Ze willen het nog niet aanvaarden. Volgestouwde sneeuw is het washandje op het voorhoofd van mijn koortsige hallucinatie, het helpt nog altijd niet.…

Contouren,

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 722
Wie bij daglicht de gordijnen van de wereld sluit en de kaars zal doven, beleeft de toekomst in een droom, een vermetel gebaar om de tijd te willen ophouden, verwijzing naar vroeger eeuwen, zo de mythe wil geloven om in elkaars armen en gedachten te verstenen als lot, dat geluk niet zal benijden, vandaag te beitelen in contouren…
pama15 november 2010Lees meer >

Luisteren

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 794
De wind fluisterde over de verhitte aarde Het water kolkte verkoelend langs de benen Is het nutteloos dat ik met gesloten ogen in het verre staarde Waarnam door het licht te verstenen Het gras kriebelde aan de tenen De ziel verhief zich zonder dat het me zorgen baarde De zintuigen gescherpt ervoer ik de natuur in haar waarde Zo hard in haar…

Verlatenheid groeit in kristal

netgedicht
4.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 642
in steen in zwartbasalten dromen zal lava tot zijn stolsels komen mijn stalen hand verploegt de rots tot ongenaakbaar zijn mijn tuin gaat heen en steen ontluikt in stil bestaan de tijd ontkent het haastig slaan der uren stilte zal nog langer duren in leegte zonder klank verlatenheid groeit in kristal in afval zal de mens verstenen…
wil melker3 september 2009Lees meer >

Verlatenheid groeit in kristal

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 787
in steen naast zwartbasalten dromen lava zal tot stolsels komen mijn stalen hand verploegt de rots tot ongenaakbaar zijn mijn tuin gaat heen en steen ontluikt in stil bestaan de tijd ontkent het haastig slaan der uren stilte zal nog langer duren in leegte zonder klank verlatenheid groeit in kristal in afval zal de mens verstenen…

Een tijdloze beleving?

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 459
verwijzing naar vroeger eeuwen, zo de mythe wil geloven om in elkaars armen en gedachten te verstenen als lot, dat het geluk niet zal benijden.…
Pama12 augustus 2014Lees meer >

Aan de kust

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 546
Als een vuurtoren aan de oceaan Gelijk 'n adembenemend imposante sirene die mij telkens doet verstenen vast in het heden, nooit vergaan mijn schepen op de woeste zee die het leven mij heeft gegeven zolang ik haar, perfect in licht geschreven of in levenden lijve van dichtbij mee mag maken, een minuut of tien, een halve dag gelukkig met…
Noble Steed30 september 2017Lees meer >

mijn vader

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.869
heden zoveel jaar na dato versteen ik het beeld van mijn vader houw de lagen van zijn persoon tracht zijn wezen te plaatsen in een menselijk kader een postuur van ruimtelijke omvang gevoed door smakelijkheden een zuivere inborst gevormd door haast verborgen verleden gaven deze kleine man met humor en weinig woorden een ongekende…

Versteende golven

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 569
Beweend,als ze neemt, onbemind na razernij, om wat de mens haar sleet, verstenen golven in aangezicht van kunstmatige stranden, getij haar wijsheid weet gesticht in onbegrepen handen kalme berusting breekt geduld ritmisch in eigen zilte bad om de zondaars te verbergen strijkt zij haar plooien glad.…
pama25 oktober 2008Lees meer >

Gangsterliefje

gedicht
2.3 met 108 stemmen aantal keer bekeken 23.673
Probeer niet te zwemmen of adem te halen, geniet maar van het koele mortel om je heen, voel of je het begin van verstening meekrijgt voordat je hart zijn vrede vindt en zwijgt. Gangsterliefje met je klein kaliber kolibrie vol kogels en je rode lippen, wees gegroet vanuit mijn pijler op de brug.…

Vader

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 880
Het woord vader zit in de klank van oude hobo's die melancholisch het gejaag der harpen doet verstenen het zit in het geluid van brekend glas dat met koele gratie de sintels in de as tot glinsteren dwingt en na de stilte en de storm breekt het door de wolken, soms als een schitterend conclaaf van open en gesloten lettergrepen statig…

Gepasseerd station

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 461
Nieuwe steden bevolken het gevoel, laten zonlicht anders op de stenen schijnen en hun specie als ruggenmerg zijn, opdat wij niet verstenen tot termietenheuvels, uitgewoonde gangen, leeg refrein.…

nacht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.034
stilte dan voelt de koude tot op het bot lacht geen vogel geen bloem, geen wuivend gras een kraai krast geritsel, stilte de koude wind neemt de plaats in - reeds lang voor hem bestemd - nu grijpt hij zijn kans geen sterren geen maan geen stille tekens hoop slechts een blauwe schijn trilt de stilte vast verharding, ijs verstening…

Winnifred

hartenkreet
4.6 met 24 stemmen aantal keer bekeken 2.666
Leven is leven en ontmoeten samenzijn verheugen wenen Dood is stilletjes verdwijnen laat harten zomaar verstenen Ik denk aan jou en glimlach zo lief en zo trouw als je was De warmte die je me schonk blond haar doorzichtig als glas Dood is dood en plots verlaten niet meer kunnen aanraken strelen Voorbij alles wat vrij kan ademen gedachten…
car22 mei 2008Lees meer >

Versteende Bomen

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.219
verzadiging zich schaarde in een veld versteende bomen zat gevoerd - meer dan voldaan Zonder te weten hoe de geur het huis van kastelozen scheurde en de nasmaak van de honger naakt de machtelozen kleurde hoe vernederd de vernederden hun droom zagen vergaan tezamen met de rechtelozen die hun lege handen treurden Want wie schrokte zou verstenen…
jan haak13 september 2009Lees meer >