Alle inzendingen over verte

2104 resultaten.

Sorteren op:

Een verte

netgedicht
3.4 met 39 stemmen aantal keer bekeken 348
waar kijken genade was van blijdschap in een eindeloze nakijk spoedde het leven zich bijna voorbij de liefde daar hoorde ik zoveel dat die emoties alleen niet in te halen waren vooral als daarbij nog een verte kwam waarin ik mijn liefde zag naderen in behoedzaam dichterbij komen op haar specifieke wijze in lichaamstaal…

verte

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 215
gepasseerd zie ik in jou het zachte violette dat als een regenboog mij de brug biedt om de oversteek te wagen naar dromen die wandelen als passanten de nacht binnen, ze plukken het fijnste van mijn slaap, wat achterblijft zijn de drogredenen van dit bestaan doch, met jouw brug zalf ik de leuningen en ga in jouw stappen lopen zodat de verte…
elze4 juli 2026Lees meer >

Verten

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 292
Blauw is de hemel Grijsgeel is het strand De verte lijkt te verdwijnen Zoals ikzelf en mijn pijnen En wandel waarheen?…
Ralameimaar16 september 2026Lees meer >

Haar ogen spiegelen zich in mij

netgedicht
2.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.123
zij kijkt alsof ik lucht ben ik laat haar in een verte staren die enkel leegte biedt ze veegt haar tranen langs mijn huid ik zie er soms zo mistig uit dat zij geen toekomst ziet die brengt haar niet waarnaar ze smacht ze mist de vent waar zij op wacht steeds vaker droef van blik zie ik haar ogen wanhoop baren…

Pad

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 545
je bent een woud nog onontgonnen ik ben de reiziger die de paden mag maken waarlangs je zult gaan reizen naar ongekende verten met de vader van je kinderen ga maar leef maar het is zo voorbij…
hendrik2 december 2010Lees meer >

Het juiste perspectief?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 402
vergeelde doek van ongebleekte canvas maskeert het onbevangen lichaam, alles afgewogen, verlaat als laatste passagier een voortdenderende trein op een onbenoemd station met een te nauw valies met niet gelabelde dromen retour-adres onbekend als ik die verlies het perspectief in de cadans van spoorrails in de verste verten…
Pama19 juni 2019Lees meer >

de reiziger

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 538
ik ga van hot naar her vraag me niet hoe het kan maar mijn dromen reiken ver ik kom nooit van mijn stek want ik ben een reiziger een reiziger op dezelfde plek lang kan ik er niet bij stilstaan ginds wacht de verte en er is nog een lange weg te gaan…
Iniduo3 oktober 2020Lees meer >

de witte verte

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 481
kind de witte verte kun je niet vangen zij is een laatste lange reis ze woont in een verstilde schemerzone ver weg van het onherbergzame heelal zij is het nest waarin je landt met gebroken vleugels waar je eindelijk naar jezelf durft te kijken ze houdt van je zoals je bent de witte verte kind je mag naar haar verlangen…
J.Bakx6 maart 2022Lees meer >

Onmogelijk

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 603
onzichtbare dingen worden niet doorzien onhoorbare zaken komen je niet ter ore onafzienbare verten vallen niet af te kijken ontluisterend is iets wat je liever niet wil horen maar iets te vaak misschien komt het voor dat een onmogelijke liefde weldegelijk mogelijk zal blijken…
catrinus4 november 2022Lees meer >

Elixander

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 653
je billen te strelen om mij over te geven aan jouw zoete kussen waar geen enkele vrouw in de oosterse verten  ook maar aan kan tippen om dan bij elkaar  met elkaar in elkaar één zijn om samen als een leeuwenwelp met z'n konijntje te ....…

eindelijk

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 663
Het kleine lichtpuntje in de verte komt naderbij. Zou het toch eindelijk waar zijn, dat mijn bloedend hart stelpt zonder pijn. Heb ik een remedie gevonden? Met pleisters van mijn hart heb ik de wonden dichtgeschroeid. Zal de wonde nog open gaan, dat is de vraag.…

Drempel

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 792
Voor de drempel staart zij wachtend op een wonder uit de verte in de verte komen alle lijnen samen tot een punt als het einde nadert in haar laatste ogenblik zweeft zij langzaam over alle drempels naar het wonder in de verte .…

Misschien

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 956
Misschien tast je de verte verder af dan nodig verte en verhemelte zijn op zichzelf genoeg…
delius19 juni 2008Lees meer >

Lichtverhaal

gedicht
3.0 met 90 stemmen aantal keer bekeken 34.919
Schitterend licht uit duizend bewegingen water wind over water prevelend aanstormend opspattend water zoals ik ziende de zon op het water het eeuwige licht denk zo, mijn ogen verdwalend in waterlichtverte, denk ik dat gij bestaat die over donkere afgrond licht heeft geroepen - schittergedachte schitterlichtverteverhaal. --------…

woning

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 970
soms is de hemel met kometen en eeuwige sterren mijn woning dan weer de gouden zonsondergang of verre vage verten omkranst door stille grijze wolken het stille ochtendbos met gouden pilaren zonneschijn verre bergen felwit in donkere omlijsting van zwartgroene hellingen het liefst woon ik in mijn gedichten omdat de poort daar…

december

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 844
druipende bomen in een verstild bos de heide ingestopt onder een grauw sneeuwdek boven de grijze mist roepen ganzen naar verten onzichtbaar aanwezig achter bosranden verscholen in nevelig niets…

Costa de la Luz

netgedicht
4.2 met 24 stemmen aantal keer bekeken 897
Het middaguur verblindt de stranden: ondanks de late herfst rollen licht en branding als warme uitspattingen over het zand. Boven de uitgestrekte leegte wordt het roepen van meeuwen verdrongen door de overdonderende stem van de Atlantische Oceaan. Ik lik het zout van mijn lippen en houd bijna op te bestaan.…

Oud en vertrouwd

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.876
Ogen ontdekken oude verten. Kijk zie, ik ben weer Terug in de zomertijd. Gras wordt besproeid, Een geur van de echo geeft Zonneschijn op ’t gordijn. Er is slechts een zijn. Onze huiskamerdeur zucht Een hunkering naar morgen. Open en weer dicht. Gerinkel in de keuken, buiten Hen die nog wel mogen. Verlangen is mijn deken.…

Hollands Diep

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 586
Nabijheid en verte, verbonden door staal met jou als geen ander in de klanken van taal.…
Ellory Mace23 november 2009Lees meer >

Twee paarden

gedicht
3.1 met 40 stemmen aantal keer bekeken 15.022
Twee paarden stonden tegenover elkaar. Het was lente en zomer tegelijk. Tegenover en naast elkaar lente en zomer tegelijk. Twee paarden met het hoofd tegen de hals van de ander. Verloren in de warmte van het andere lijf kijkend naar de horizon. Zo staan en het gras vergeten. ------------------- uit: 'Memo', Plint.…

HOEVE BIJ HET BOS

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 694
Op dik stalstro toeven honkvaste kloeken, krijgen van hun rappe kuikens trippeldrang. Gepiep, gekakel: één verkenningszang: "Hoenders, leven zien. Heel het erf doorzoeken!" Donzen en veren speurders bezoeken tuin, dan ruim land, voelen uitdagende dwang te spelen naast een boslucht zuigende koewang. Naar die tenten in roerige weidehoeken!…

Toch dichtbij

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 946
Ik weet dat achter de zee waar de horizon geboren wordt en de aarde kopje ondergaat dat daar werkelijk geluk bestaat. Ik weet dat verder dan de lucht waar sterren zwarte gaten zijn en alle zuurstof weggewaaid een vuur van eeuwge liefde laait. Ik weet van heel ver weg van buiten mijn bereik maar zover hoef ik niet te gaan als ik maar in…

GEWAARWORDING

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 602
Liefde vindt ruimheid van voelen, denken en geest. Haat houdt zich steeds op in nauwe holtes, kruipt voort, steunend, wringend, zoekt almaar.…
Han Messie2 december 2012Lees meer >

Alleen.

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 890
Terwijl ik staar in de verte, eenzaam en gelaten. Maar vol vertrouwen ga ik door met achter mij elk voetspoor dat geraakt in vergetelheid.…

Erwtjes

gedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 31.893
Toen ging ze maar wat dromen, van geluk, en dat geluk had niets van doen met erwten maar met de Liefde en de Grote Verte. Dat dromen hielp. Het scheelde heus een stuk. En dat is meer dan vijftig jaar terug.…

Eensklaps

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.695
Als een duif opvliegt neemt geen geluid haar plaats nog in; Eensklaps en wit laat zij slechts verte in mij na. --------------------------- uit: 'Gedichten 1958-1978'.…

Het stil bewegen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 483
ik heb de verte nooit goed in beeld gehad er was altijd een horizon die leven gaf het stil bewegen voorkwam een verder gaan ik heb ooit op het punt gestaan om alles los te laten zag mezelf slapen tot ik bewoog en wist dat dood geen verte brengt alleen leven ons een echte einder schenkt…

Het eerste sneeuwfront.

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 971
in de verte komt ze reeds aangeslopen grijs gekleurd met donker omrande wangen spookachtig, groots, nadert onbevangen dieren zijn reeds in holen of nesten gekropen keurt kennelijk het landschap beneden haar is gereed haar last te laten vallen; terstond daalt reeds de temperatuur op de grond ze kreunt, drukt haar wolken wat in elkaar haar…
Leonardo21 oktober 2015Lees meer >

Die stem van die verte.

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 973
So's temend geprewel van stille gebede kom stemme van ver, waar die awend-rood kwijn, waar die rande in sterwende glanse verdwijn en 'n nagalm nog sleep van d' skeidend verlede, - so's klagte vergete, maar klagend tevrede. En berustend ook voel ik mij siel als gedra'e naar d'Eeuwigheid heen, op die loom-lange sla'e van 'n vo'el o'er…

Volmaakt gelukkig

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 583
Zit met opgetrokken knieën in veilige hoekjes turquoise, purper, goud Ik werp een blik naar stadjes in de verte en val in de diepte Spieren spannen aan als ik de toekomst voel iets in mij steigert Op mijn rug aanschouw ik de maan en de sterren een volmaakt gelukkig gevoel overvalt me…