570 resultaten.
Sarcofaag verzonken
gedicht
2.2 met 27 stemmen
10.261 Sarcofaag verzonken
in de hal, en jij
alleen op de boot
in de nacht.
Generatie in steen, de
jaren gehakt uit graniet.
Je schatten versleept
naar een andere oever.
De mummie ontwindseld,
het gezicht naakt:
door priesters gelooid,
verkocht op een ansicht.
----------------------------------
uit: 'Alsof ik stof ben', 1989.…
VERZONKEN GEDACHTEN
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
969 Verzonken gedachten repeterend in herhaling,
denkbeeldig verzonnen zonder verlossing.
De kern aanschouwend met een luchtig hart,
verlangend zich te vullen slechts met smart.
Onvoltooid in de toekomstige tijd,
emoties blokkeren harmonie in haar volledigheid.…
VERZONKEN DRUKTE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Wijde rust beheerst
de ijlblauwe avondlucht
met witte strepen,
waar wegen van vliegtuigen
elkaar luid brullend kruisten.…
verzonken dagen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
823 van die dagen uit een grijs verleden
die hem zo nu en dan nog onderhuids
betasten bij vlagen strelen
van die dagen die hem soms nog laten
verwijlen in verloren jaren die zijn
bestaan ooit met fierheid kleedden
van die dagen die stiller en eenzamer
worden, geen uitzicht meer baren
gaandeweg zonder hem verglijden…
in rouw verzonken
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
480 ik schreeuwen tegen al wat lijdt
zich schuwt tegen de goden die de
wegen dragen op hun gehaakte
schouderstukken langs berm en onbehagen
geschurkte bomen maskeren twijfels
die ik wil uiten, doch de stereo is geen ontvanger
die met mij het pad wil kruisen, de nacht
spiedt zich in mijn binnenspiegel
en leest het gedicht
dat in rouw verzonken…
In gedachten verzonken
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
695 Gemijmer in de vallende avond,
of in de invallende avond,
mijmer ik wat voor me heen
het vallen van de avond
valt als een donzen dekbed om me heen.
Momenten die alleen van mij zijn
van niemand anders, dan alleen
mijmeren omdat het heerlijk is
te overdenken, heel stil heel sereen,
alleen van mij.
Mijmeren over toen, nog meer toen
wat…
VERZONKEN SPRAAK
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
412 Het vroegere muntgeld van Nederland
rinkelde luid om mensen te verblijden.
Guldens en rijksdaalders toonden zeer bescheiden
vier woorden "God zij met ons" op hun rand.
Deze korte zin is voorgoed beland
in 't gebouw, dat hetgeen is verscheiden,
wil bewaren en kijkgenot bereiden
voor wie het oude met liefde omrandt.
Die kleine spreuk kan weleens…
In Contemplatie Verzonken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
278 Ik zit hier,
in contemplatieve gedachten verzonken.
Ze wervelen in mijn hoofd,
zonder richting, zonder bestemming.
Uiteindelijk verworden ze
tot een verdovende witte ruis,
een wereld die blijft spreken
terwijl ik wegdraai.
Waarom zou ik het geluk van vandaag
opofferen voor
de zorgen van morgen?…
Verzonken wortels
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
283 Drink niet uit de oceaan, of de zee,
de struik bij pa verhongert van de dorst;
op haar smalle hals zweert een droge korst,
de warme zomer zit tot nu niet mee.
Haar tere huid omringt ze met jong blad,
ze voelt de schaduw die in ’t zonlicht graaft;
soms lijkt het of de zomer deze plek paraaft,
die de schade van de dorst nog niet omvat.
Zijn…
Tranen
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.509 Een kaars verlicht mijn wereld niet,
als die verzonken is in tranen,
tranen van verdriet.
Verdriet van alles,alles wat is geweest,
alles wat niet meer terug zal komen,
is nu alleen nog geest.…
waterscheiding
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.432 afgesplitst land
hemel komt los
van de aarde
oorsprong
op afstand
aloud besef
verzonken
in
vergetelheid…
ochtendmist
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
992 een vochtige deken
verblindt het zicht
van polder en lucht
ganzen verdoezelen
hun vlucht in doffe
klanken verzonken
leegte…
volle maan
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.301 maan en sterren
spiegelen op
de golven
heimelijk dein ik
met ze mee
in wiegend licht
verzonken
ben ik vol
maan en zee…
BINNENMEER
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
508 BINNENMEER
rankende helmbloem
langs de oevers van het meer
wassend – het water
vlei ik mij daar neer
verzonken in het landschap
wacht ik - op de nacht…
Stil verlangen.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
621 Op de vleugels van mijn gedachten
zweef ik de einder voorbij
verzonken in stil verlangen.…
kerst mis
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
3.494 Verzonken in het kerstgedoe
Verdwijnt de armoe in de stad
De lichtjes schijnen welvaart toe
Aan hen die nog geloven
In vrede op aard’ en meer van dat
En zegening van boven…
Dag
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
596 Laatste woorden
voor de slaap
gaat, ga je onder
verzonken in
het donzen dek
verholen, hol je
mij nog even in
laatste woorden
en je gaat onder
Dag.…
Au temps perdu
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
465 Waar het ik verzonk
in kroosomrande spiegelgrond
hervond het ongekende
nog niet volgroeide kind
zijn onbekende ouder ik
in zijn geschriften terug
nog niet verzonken
tot op de bodem
van wat nog niet gezien was
nog niet aan de vlakte trad
er was geen vonk voor nodig
geen licht dat klaarder scheen
dan anders, maar zijn eigen
bron sprak…
zijn het
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.164 zijn het
je handen
of je penseel
die mij
tussen de bomen
langs verzonken huizen
in de sneeuw
doen verlangen
naar de stilte
van het licht
of is het
de rust van je gezicht
die mij spierwit
in je blik
verstrikt…
Laatste Titanic-viool terecht
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
619 Nadat zijn laatste noot weerklonk
terwijl de onzinkbare verzonk
sneed Hartley wat ijs
stijf strijkstoksgewijs
waarmee hij zijn laatste whiskey dronk.…
na vier mei
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
552 ik zie gezichten
verzonken in de vorm van het moment
sommigen lachen, een ander kijkt
naar het gezicht van toen
een zoen verbreekt de kou
je bent
en blijft gewond…
Bronsgegoten (Blues van Boven II)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.042 Een beeld
Een boek
Gedachten
Vragen
Een band
Fusten bier
Levenslied en
Blues
Pijlen
Met as die
Herinnering
Dragen
De pier
Aflopend
In gedachten
Verzonken---…
decemberlicht
netgedicht
1.8 met 9 stemmen
914 een schrale zon in waterig
morgenrood vloeit over wit
gerijpte akkers en velden
broos decemberlicht schetst
een kaler vergezicht in sepia
verzonken tinten…
een plekje bij het raam
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
538 even in mijzelf
verzonken
denk ik zomaar
nergens aan
door het landschap
van mijn dromen
reis ik wars
van elke waan
doch in mijn hoofd
strijden gedachten
om een plekje
bij het raam…
Parricidium
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
919 het slikken verleerd
adamsappel verzonken
bet ik zijn lippen
laaf de tere barsten
zijn tong ligt verbeten
in de gehavende mond
de neus versmalt zich
beklemtoont het einde
soms wil hij iets zeggen
maar zijn ogen spreken
het zwijgen van de dood
woordloos verzonken
hij hapt naar adem
wil niet dat het leven
hem elk moment tergt
in…
Tot aan hun knieën
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
880 Lage vogels
de hemel in het water
weilanden
aan weerskanten
van de rivier
meanders
bomen
ik kom er kijken
zo ver ik kan
niet wonen
paarden
koeien
nog altijd niet verzonken
tot aan hun knieën wel…
Verzopen gedachten
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
937 Verzonken gedachten in
een verdronken geheugen
is de trieste balans
van een werkzaam leven,
er is geen moment, dat
zuurstof verandering brengt
in de situatie.
Het geheugen is verzopen
in de gedachten
van het gehele leven…
Verkeersplein
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
397 Doelloos rijd ik
Rondjes op het
Verkeersplein van
Mijn gedachten -
Telkens vergeet
Ik af te slaan
Verzonken in
Mijn diepste gedachten
En weet 'k echt niet
Meer hoe'k verder
Moet gaan…
moeder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
836 er is te veel in mij
dat je niet meenam
terug in aarde
boven verzonken zerken
langs knisperend grindpad
schenkt de maan
hoofdschuddend haar licht uit
over marmerwit
en zwart graniet
dat het niet
je graf is
als ik wegloop…
Begrijpen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
820 Zwijgend
keek ze
hoe ik langzaam
verzonk
in niet begrijpen
dat het voorbij was.
Ik dacht
waarom dumpt ze me
nu?
Toen zag ik
hoe droefheid
haar blik versluierde
toen ze dacht
dat ik niet meer keek.
Hoe kan ik
ooit
begrijpen?…