2391 resultaten.
Fleurige parasols
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
739 En wie van
hen de glans van de woestijn doorstaat,
slaat bressen waardoor een brede
toekomst zich stromen laat.
Voor de kinderen uit Faranahé ( Haute Niger )
Ons bezoek in januari 2013…
Verdrinken in nergens
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
488 En ik zou dwalen
in een witte woestijn
waarin de zon nooit ondergaat
en blanco een oneindigheid
mij zou beroven
van oriëntatie en denkvermogen
ik dorstig zou zoeken naar
letters die net zichtbaar
aangrijpingspunten
om mij omhoog te trekken uit
dit dodelijk moeras van nietszeggendheid.
Dit zou kunnen...…
De jagers
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
788 hij te laf
ik kan ze niet ontlopen
zij volgen mij overal
wanneer ik thuis vertrek
dan komen zij van stal
wie liegt vangt medestanders
wie zielig doet
krijgt krediet
het slachtoffer kan smeken
en krijgt dat vertrouwen niet
de leugen zit geworteld
in de aarde van
hun brein
zij blijven volgelingen
en ik roep
in een woestijn…
queeste
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
450 woestijnreiziger
zonder kaarten en wolken
zoekt waterwegen…
Leestekens in een landschap
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
532 in het verrafeld landschap
aan de rand van het bestaan
zweeft een gier om de dode
ontdaan van het zware pak
gaf de dood hem vleugels
verdwenen verten
van zwervende gedachten
de tijd met duizend wijzers
uitgewist in de horizon
in de open levenloze ogen
het stukgehamerd hart
staat het landschap geschreven
laat in teisterende wind…
Wentelen in weemoed
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
590 Ik loop graag door een herfstig bos,
zo in de avond schemer
met een tapijt rood bruin
en af en toe een glansje geel.
De geur van rottend, dorrend blad,
geluid gedempt door druilerig gedriezel
het zicht beperkt
door vlaagjes flarden mist.
De zomer weer voorbij,
het einde van de herfst nabij,
die kondigt winter aan,
en eindigheid van…
scheidingslijnen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
433 een grens doet
weinig stof
opwaaien
als je de
wolkenloze
woestijn verdroeg
waar je
vooral zag wat
er niet is
wat is een grens
in een donkere
maanloze nacht
als je een
kolkende rivier
behouden overstak
Welcome to
America
zou je denken
toen je het las
en wachtte aan
deze zijde
van de grens
je liet het
kind…
Lezen of dichten
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
482 te weinig tijd
in de wereld
en
te weinig ruimte
in mijn hoofd
voor ik
tot stof
wederkeer
kies ik
stof
die mijn geest
aanwakkert
tot lopend
vuur…
Ademloze tijd
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
772 onder het draaien van
de sterren en de helwitte
zon buigt het zand zich
over verdronken ogen
en verscheurde kelen
in sneeuwblinde uren
cirkelt een zwarte gier
met trage vleugelslag
boven het onheelbare
dit is de ademloze tijd
geesten verdwijnen uit
ontbladerde bomen
om samen te smelten
met de sporen van
verschroeide doden…
Wachtend op een schreeuw
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
739 Woestijnen reiken horizonnen ver
tot waar de prooi gestorven ligt
als zand tot stof gemangeld
ogenschijnlijk lijkt de aarde dood
maar in de diepzee kiemt nieuw leven
in het licht dat moeder aarde straalt
het toeval neemt zijn kansen waar
stort bui na bui op elke rotspartij
tot kolkende stromen over kale akkers
mossen kleuren al wat…
een laagland zonder dijk
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
916 ik schep werelden
van pool tot evenaar
kies landen aan de stranden
met een goddelijk gebaar
soms laat ik woestijnen
verdwijnen in de regen
van een ogenblik, in even
lente ben ik al in mijn schik
ik breek de berg tot rots
storm stof door de ravijnen
zorg dat ze verdwijnen
in een laagland zonder dijk
dan heeft de zee het rijk
alleen…
Stof
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
2.187 Het vreemde aan al wat mensen ontgaat
schijnt de invloed van stof tot overdenken;
wat goed lijkt ter hand genomen onder de avondlijke vaat,
porselein net zo goed te breken als te schenken.…
stof
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
809 och, gewoon stof tot nadenken
en om u vreugde te schenken
het hoopt op een lang kleurrijk leven
huisstof zal aan ons gaan kleven
van bouwstof, brandstof, leesstof
tot het linkerbrein: is het niet tof?…
onder het stof
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
639 er hangt stof in de lucht
onzichtbaar, misschien een oom
of tante met een boodschap
uit het hiernamaals
dat Hij gelijk had
en niemand anders
ik bind de strijd aan
een rode doek met witte bollen
houdt me wel in het hiernumaals
en smijt het vege lijf op
de autotraagweg
vandaag geen overuren
de afstand wel dezelfde
maar de files ongebreideld…
Tot stof
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.817 Gladgestreken aarde
met alleen een steen
en een hart eromheen
onuitwisbaar
waar in stilte
en in rust
de zon jouw graf
zacht kust
waar het lijden
niet meer is
slechts herinnering
en gemis…
Stof
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
959 Bij al wat er gebeurd is
Leg ik mij geenszins neer
Sla het stof slechts van mijn schouders
En...
Tracht het nog maar weer…
In het stof
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
948 Toen ik
naar de
hemel
ging,
heb ik,
met 'n
kosmisch
kiezeltje,
onze
namen
op de
achterkant
van
de maan
geschreven
In de hoop
dat jij
het
later,
heel
veel
later,
het
zult
lezen…
Tot Stof
hartenkreet
4.1 met 18 stemmen
1.859 Voorzichtig loop ik over het uitgesleten paadje
ik hou je stevig vast, met beide handen
de warmte van mijn leven dringt tot je door
mijn hart bonst, de spanning vecht met mijn
hart vol liefde en het verlangen je los te laten
Je los te laten juist hier waar je zo graag was
bij deze boom, dit veld, dit watertje.. deze plek
De rust geeft me een…
stof
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 Hun trouw was onafscheidelijk,
ze vormden een hecht span,
en kropen voor elkaar door `t stof,
daar hielden ze zo van.
Wat was toch wel hun groot geluk,
bij and`ren vergeleken?
Ze hadden aan het eind der dag,
veel stof om te bespreken.
Genesis 3:19…
STOF
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 Als je veel te breed van stof bent
snapt niemand meer je verhaal
en uiteindelijk
trekt niemand meer iets van je aan
en sta je feitelijk in je hemd!
Deze hartenkreet draag ik op aan JJK te R.…
Stof
gedicht
1.5 met 4 stemmen
2.978 Zo mooi is het om gedichten te schrijven
’s nachts als de dagtaak af is en iedereen
die bij de Nederlandsche Bank werkt al slaapt;
het is donker, dat spreekt, en ook stil,
in mijn hoofd suist het van woorden, woorden,
mijn vingers zijn hard van de schrijfmasjien.
De versterker kreunt na: laatste zenders
geven gruis. Het is nacht, maar de bomen…
Stof
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
716 Zo lang tot stof
versloft mijn rouw om jou
zo als een goed te gauw gelezen boek
dat afgemeten in de kast
of zo maar ergens in een hoek
verstoft. Vergeten tranen in ’t vergiet
verdoft verdoofd versleten het verdriet
je bloed de lust de last.
En zo wordt alles grauw om jou
gesust verleden dof.…
Zandloper
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
119 Alleen dat ik zelf
in de woestijn een zandloper ben
met korrels geluk: familie
enkele vrienden en de schoonheid
van de sterrenhemel, een beker
helder water, een veilige nacht
en soms het godsgeschenk
van een kwartel of wat honing…
De openbaring
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
647 De glans van een ander
De stijl van de tweede
Hem, zij, ik verander
Zo ben ik tevreden
Tevreden in leegte
Een gapend gat
Verborgen met een spiegel
Waan, woestijn, waardeloos, waardevol
Een huls
Niet van mij
Mij is vermeden
Mij is versneden
Tot gruis
In stof
Verwijderd, verdrongen, vergeten
Wat is eigen
Wat is ik
Ik is verdwenen…
Sprookje
netgedicht
1.3 met 10 stemmen
1.056 woestijn
een man
een jonk
in die woestijn
een vrouw
een meissie
het jonk het meissie
de man de vrouw
die beiden oud
de rimpels hoog
op een balkon
ze hebben iets
het jonk het meissie
het meissie met het jonk…
vergankelijkheid 2
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
924 het stof kleed er zich op
met een wind
van uitgevlakte stemmen
***
Genomineerd in de stad Dendermonde
n.a.v. gedichtendag georganiseerd door vzw Symbiose.…
Afrikaanse droogte dringt zich op aan Europa!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
722 maar ook de verstikkende natuur is het zat
en zet voet op en zet zich vast bij Europeanen
Dat is het resultaat van de ontwikkelingssamenwerking
die was als 'een druppel op een gloeiende plaat'
niet de mensen de natuur zal het laten voelen
geen druppel regenwater meer; kurk en kurk droog
En de goed gelovigen zingen gestaag door
"De woestijn…
Klik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 Met je ritmestok
raak je mijn gevoeligheid
als in de woestijn…
Woestijn in de polder
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
816 vruchtbare aarde
Aan de andere kant van het hek
Belooft rust en overleving
Hun oase is mijn werkelijkheid
Ik zie een kind een zandtaartje scheppen
En eet vrolijk met haar mee
De storm is iets gaan liggen, daar
In mijn polder en haar woestijn.…
Zonder hoop is er geen leven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
575 ‘Zal de woestijn bloeien als een roos?’…