Alle inzendingen over woestijn stof

2391 resultaten.

Sorteren op:

Stof

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 294
Als zand verstrooid door vele levens Heeft U mij vanuit stof laten wederkeren Ik ben door Uw vingers geglipt om het licht vanuit Uw duizenden lichtbronnen te weerkaatsen terug naar Uw alziende ogen Laat mijn ego leeg worden als een woestijn Verken de dorre plaats Bewoon het en laat de zandduinen zingen Maar laat Uw voetdrukken daar nooit…
M. Bos25 november 2025Lees meer >

Kan het hen nog bommen?

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 857
Woestijnen worden polen, polen worden water. Stof wordt ijs. Als er genoeg stof heeft gewaaid, zal hun hart dan ook eindelijk smelten?…

Gedachten

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.423
Langzaam vervagen met passeren der dagen stervenden in de dorre woestijn van tijd begraven onder het stof der eeuwigheid.…

rode draad

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 887
door de wolken stof dans ik in de vergetenheid suikerspinnen kleuren de zoetigheid van wonden stoplichten zijn enkel rood een teken om eens stil te staan het web te overdenken en een rode draad te vinden de wegen in de woestijn onvindbaar door de storm en denk je het te zien dan leek het even zo te zijn…

Verstikkende banden

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 266
Belangrijk is dat je niet in de put gaat zitten als je geen kracht meer hebt om de verstikkende banden te verbreken die je gevangen houden zonder dat de liefde voorspoed en geluk je op de aarde zijn ten deel gevallen eenzaam maar niet alleen hier beneden is het niet maar doe als zij die wedergeboren verjongd…

Zijn ware aard

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 508
ik wil oogsten maar de velden zijn leeg in schraalheid nog restanten venijnig stuift de droge wind het zand op duinenrijen het groen dat welig tierde is al decennia lang aan het verdwijnen als het oog van een orkaan is de woestijn ontstaan zijn strijd woedt op de flanken als het stof is neergedaald toont het eindelijk zijn…
wil melker21 september 2012Lees meer >

Uitzicht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
kiezelstranden omzomen mijn water in de woestijn gesloten in ogen gevouwen, zuchtend naar een mond vloeibaar naar weiden of een verworpen stad bevangen aan uiterste randen van trillende lucht op een morgen ontwaakt nog beschonken van donker de volgende dag na vandaag met daarboven eeuwig hemel het zicht ontnomen, in kluwen tot stof vergaan…

Onstilbaar

poëzie
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 4.377
Waar ik mij wendde is heel het woud betoverd: Onder de stammen spreidt een glanzig trijp Van ijsmos en de ruiselende rijp Heeft wonderlijk weer boom en struik geloverd. Roerloze rust omfloerst het wit gewemel: Kristalbos op een dik-bevroren ruit Gelijkt het woud, en wind noch één geluid Beweegt de bleke stilte van de hemel. De grauwe berg…

sterke motor

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.282
vanaf vandaag geen stof meer onder het kleedje want weet je ik ben nog niet jarig geweest maar`t was een feest in plaats van bloemen met hulpstukken extra zakken, én.. een vijf meter lang snoer hoe blij kan je een vrouw maken met zo`n aankoop plus garantiebewijs…
klavier2 maart 2008Lees meer >

stof

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 534
nachtgedachten eens zit ik hier niet meer lichtzinnige prikkels vinden hersendood tussendoor plet ik een motje op een wit scherm, licht trekt klaarblijkelijk aan hoever kun je gaan…

Door het stof

gedicht
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 9.119
ik stuif melig door de gangen die vandaag nog zijn behangen met wat schamele restjes jou fladder een stofdoek langs gedachten aan de afgelopen nachten, nog ver voor je vertrekken zou nooit eerder was je deelbaar zo weergaloos ongrijpbaar als in het stof dat nu verwaait dromerig verschoon ik de lakens verzet met liefde enkele bakens…

er zijn dagen

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 546
het goud aan m'n vinger blijkt roestvolstaal laat bruine kringen ik blik je lik de laatste druppel bubbels uit je glas, ik ga ik moet het stof nog sorteren m’n verliezen tellen m’n was binnenhalen m’n tranen drogen de vuilnis buiten zetten en m’n dromen overboord…
Else13 februari 2010Lees meer >

stof

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 613
hij was er aan toe, de boekenkast na duimendik afstoffen zag ik mijn jeugd terug, science fiction, mijn tijd voorbij Jack Vance, Keith Laumer zomaar twee namen fantasie geprikkeld, het overdenken waard ik ga de kast weer in…
Fred18 maart 2010Lees meer >

Kiwi en stof

netgedicht
1.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 505
Blijkbaar ben je wakkerder dan ik zei ik ze lachte luid eet je ook een kiwi vroeg ze zo word je niet rap oud De cd-speler viel stil stof op de plaat riep ik Andsnes speelde Haydn Leif had ook wel eens pech…
delius22 augustus 2012Lees meer >

en anders niet

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 658
begon zonder achterklap zonder pijn ik wil leren kennen wat de lust is kijkend in een spiegel door bronzen engeltjes omrand ik wil leren weten of het een gunst is wanneer je ziel al is verbrand ik wil leren te vertrouwen in een roze vingerige dauw ik wil de wereld leren zien zoals jij haar ziet de spiegel toont jou wij zijn allen stof…

[ Ik doe het licht aan ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 405
Ik doe het licht aan en zie: de wereld bestaat – uit niets dan stofjes.…
Zywa9 mei 2019Lees meer >

Stof stof stof

gedicht
3.6 met 44 stemmen aantal keer bekeken 13.697
wat maakt het ons uit of ook het stof tot stof vergaat? wij zijn de douche-generatie, ordelijke gel-gebruikers, wij laten niets aan het toeval over. wij shockeren de pillenslikkers van de bestbeprijsde kwis. wij houden van de doofpot der sterren en kometen. wij zijn allergies voor knarsende sloten want wij roesten niet.…
Pieter Boskma24 november 2025Lees meer >

Meer dan stof alleen.….

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 445
Gelaten in het wachten, van wie het stof wordt verstrooid, waarmee de aarde is vernist, met levenshouding getooide mist, verfrist de aangeboden beelden, wind verscheurt het zout in een vervilte zee, verbleekt of kleurt de zon en maan, naar gelang we dichter bij het licht gaan staan, de belichaming van troost, stuwt levenskracht van…
Pama3 juni 2020Lees meer >

woestijn

hartenkreet
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.427
alleen in de zon de vlakte zonder branding een sterk visioen misschien een luchtspiegeling groeiend verlangen naar water stikkend in het koude zand zonder later…

in de woestijn

netgedicht
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 768
als ik roep hoor jij mij niet het zijn jouw vroegste oren waar in ik blijkbaar dode klanken schiet wat kan ik nog zeggen als ik niet in het heden kleuren kan schilderen dan raak ik toch verloren of wordt mijn tong van woorden afgesneden schoonheid dreigt bij voorbaat te verwilderen…

Woestijn

hartenkreet
4.4 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.957
perfectie van deze drieëenheid Handen gespreid ontvankelijk voor de zon lichaam in de wind met een luisterend oor Je wereld die ik kan zien tot aan de horizon wanneer ik wil elke dag een toneel in metafoor Onderwijs mijn begrip voor dingen die ontgaan duw je wind in mijn rug zodat ik niet verdwaal Schitter je zon naar me toe en vertel me woestijn…
Marcel10 september 2008Lees meer >

Woestijn

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 713
Verdwaalde tranen doorkruisen uitgedroogd zand, vermoeid en eenzaam…

woestijn

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 557
blik op oneindig en verstand op nul zwerf ik doelloos langs de vluchtlijn naar de einder: lusteloze grens tussen grijze lucht en braakland in het zand verwaait mijn spoor in de verte is de laatste luchtspiegeling reeds verzwonden tot leegte…

het erven van de dood

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 823
de hitte loeit in as van vele dagen myriaden zingen hoog een droog geluid vibrerend in de stekels van verdorde distels de laatste tranen blinken in het zout van witte meren, het verdriet is hier al eeuwen oud dit leven lijkt gedoemd te sterven maar het erven van de dood is weer herboren worden uit de schoot van de woestijn…
wil melker29 augustus 2003Lees meer >

Onverstaanbaar

hartenkreet
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.189
Een warme stille woestijn sluipt langzaam in haar hoofd Mensen staren en gebaren Alsof geen van hen gelooft dat zij kletterende watervallen voelt niet hoort.…

Het leven.

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 852
In het noordelijkste dorp op aarde In het graf van een stad De gerafelde brand van de woestijnen Waar niemand kan leven besta ik En besta ik alleen Mijn voedsel maak ik uit niets Water uit marmer, vuur uit een rots Gebrand, verhard, gelooid In het lege blazoen van de wereld Besta ik, het leven.…
vogh27 februari 2006Lees meer >

Stilleven

netgedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.056
in volheid van leegte vormt een opgerekte schaduw smalle strakke strepen over zand, in uiteinden verbonden, wijzend naar een verhoogd terras daar, verder, onder azuur waar zicht in ongrijpbaarheid landt een transparant glas, verguld met aangeslagen licht, reikt over eigen lengte heen opweg naar een bindend slot echter door de zonnestand…