Alle inzendingen over behang

451 resultaten.

Sorteren op:

Snuif wierook

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 801
de deur gaat dicht geeft zicht op lange gangen die met gebed en contemplatie zijn behangen draag een pij die ik gekozen heb omgord het touw met knopen die gestrikt zijn door een toekomst zonder jou ik orgel klanken voel mijn knieën op gebedenbanken laat de knopen glijden langs het schaamrood van mijn ongebruikte dijen…
wil melker28 januari 2007Lees meer >

In spinnentouw verweven

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.049
In spinnentouw verweven vlocht ik duizend draden puur van zilver met hier en daar een glinster gekleurder dan de morgenzon die met gouden haren onze liefdesweb bereiken kon het paradijsje van ons saam was behangen met romantiek dat wanneer de schemermaan door de takken scheen onze namen schreef op muren ondoorzichtig ik krijtte je…
elze30 januari 2006Lees meer >

Laat alle deuren op een kier

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.040
En bevroren bloemen op het behang. En met voorzichtige vingers blader ik dan door zijn dagen. Geletterd en geschreven. In sourdine. Laat het raam maar op een kier. Zo sijpelt 't licht naar binnen. Ik drink me dronken aan zijn zinnen. Ze nipten aan z'n lippen. Toen hij sabbelend op het leven woorden prevelde op wit papier.…
Pp1 september 2006Lees meer >

rijpen in beslotenheid

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 500
likken in schilfers op mijn tong maar het rilt onder mijn huid alles van een masker voorzien heeft iets tussen de kiezen dat veel te groot is voor een mens laat het maar gapen op wat afstand gaat het tussen de muren en mij net iets luider ik laat het bij gesloten deuren want ik heb slechts woorden genoeg voor afgesloten kamers en het behang…

Zij

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 843
Soms, lachte zij, kan ik deze wereld wel achter het behang plakken Je doet maar, werd er dan gezegd, terwijl de dingen die haar moeder haar ooit leerde werden grootgebracht tot duizend-en-een leugens Ze was een tegenval, een vaderskind, ze was alles wat haar benen konden dragen, tot dat zij haar adem liet beweren dat de wereld ieder tussending…
Meeske29 oktober 2014Lees meer >

Ik kende ze niet

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 493
het contact en dus geen communicatie en voor zover ik weet is er nooit een follow up geweest toch roept dit buiten de orde meemaken exceptionele diep voelende ervaringen in mij op en gevoeligheden voor dit soort extravagant ervaren door meerdere van deze zintuiglijke prikkels zoals geuren van lang geleden uit een andere tijd behangen…
wil melker25 september 2025Lees meer >

stormbreker

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 765
Achter de verhalen van vervaagd behang en onder het vale gangkleed geveegde naar de ronde tafel waaraan gegeten moest en zou worden van de breekbaarste borden beladen onder het gewicht van verledens door de steden van weleer en de graven ten lande Het waren de kauwen en de meeuwen evenzeer zij schreeuwden het uit door de jaren heen…

je hebt me bewoonbaar gemaakt

netgedicht
3.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.298
ik was gekraakt maar je hebt me bewoonbaar gemaakt muren behangen met kleurrijk verlangen in ieder patroon ik leef in een droom de deuren vervangen het piepen en kraken gestopt door ze strak af te hangen, gangen geschoond en gerecht pannen getrapt en in lijn op de daken gelegd ramen doorzichtig van buiten naar binnen voorzichtig…
wil melker15 oktober 2003Lees meer >

Einde van de dag

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.281
Zachtjes wiegen takken Die geen takken zijn Met een scherpe contour Over de muren en de vloer Aaien doen ze en de muur Gloeit er warm van op Een rode gloed glijdt noodgedwongen Op koud gesteente en behang De zonnegloed mag door het raam Maar de kou moet buiten blijven Daar blijft ook de vogelzang En het fluiten naar de wijven Binnen…
Jeroen Zwaal10 december 2002Lees meer >

V.V.T.

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 458
Ik kan geen leegte vullen met wat had kunnen zijn de dagen vragen niets dan verder zonder pijn een leegte, geen herinnering van jaren, die niet waren gewoon achter behang geplakt goed verstopt, tot echt verdwenen dat het verleden niet ook de tijd van heden nog komt lenen. maar leven leeft zonder de spijt van een verloren tijd.…
Chatfant27 september 2009Lees meer >

Tijdloze horizon

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 609
Zon als behang, onbeweeglijk, de wereld is een medaillon, waarin gedachten zijn geborgen als onkruid van de zee, draag ik om mijn nek gehangen, als doolhof met me mee, slaap op stenen veren, drink uit schelpen de hartslag van hun zoute leven, gedolven uit het schuim op de lippen van de golven, zoek toegang tot nieuwe dromen, waar de…
pama29 juli 2010Lees meer >

Aan jou

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 684
Bekleed met somasappen het behang en wilde bloemengeuren, willen mijn wanden veilig je omringen en het een paleis vol zingen zijn.…
Ralameimaar4 augustus 2013Lees meer >

leiden

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 615
zien vallen Kunnen ze lekker lallen lekker je leven verknallen Als ze maar kunnen klagen zeiken roddelen en steken in je rug je kent ze wel van die types vol met haat die vragen hoe het met je gaat en keihard lachen in je gelaat Deze wereld zit vol met slangen ze zitten in een diepe kuil verscholen je herkent ze zo gelijk achter het behang…

KWALLEN

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 705
Pesten is zo oneerlijk en niet fijn Hoop dat op 'n dag jij de gepeste zult zijn Oef nee, dat is geen oplossing ben ik bang Plak je in gedachten wel achter het behang Vrede in mijn groep, niet zeuren bij een nieuwe coupe Laat ieder in zijn eigen waarde Heb respect voor hoe je klasgenoot dat klusje klaarde Hoop dat pesten heel snel niet meer…

luik zonder scharnieren

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 26
mist ontdaan van grijs als verf over behang haar witte mantel is geel bij verse sneeuw een schreeuw van een meeuw ik laat hem plots helder ijs met ijzers glad gegleden de snelheid op de vaart gelijk een schicht als van het licht stabiel en krachtig duwend de één over de ander de herhaling van benen lichtbruin riet telkens bijna plat gewaaid…
Sil Darius16 november 2026Lees meer >

Latent talent

netgedicht
3.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.084
Zo vaak werd behagen met omslagen overwicht behangen om enkel greep op letters aan te dragen.…
WOLF6 april 2005Lees meer >

Mijn verdriet

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.087
Mijn benen zijn te kort en mijn romp te lang, ik plak mezelf het liefste achter het behang. Vrienden heb ik niet. Ik ben een zielepiet. Niemand kijkt naar me om, ze vinden me stom. Soms denk ik ik wil dood. ik beland later toch in de goot. Maar wat heb ik er aan om dood te gaan? Ik weet het niet, daarom blijf ik toch maar bestaan.…

nevels die de stilte droegen

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 729
ik zag handen groeien uit de muur cement viel naar beneden vingers scheurden zachtjes het behang reepjes uit een grijs verleden ze speelden wat met lucht vormden vage klanken waarvan de letters dansten tot een zware zucht het leek een oud verhaal de woorden jankten angst schreeuwde kleuren in de lucht die zwaar geladen neersloeg…
wil melker17 januari 2003Lees meer >

Je hebt me alleen gelaten...

poëzie
3.7 met 339 stemmen aantal keer bekeken 62.776
enige was die mij herkende de enige die zonder mij niet kan leven en ik heb geglimlacht ik was zeker dat je me niet verlaten zou morgen misschien zul je terugkomen of anders overmorgen of wie weet wel nooit maar je kunt me niet verlaten --------------------------------------------------------------------- uit: Het innerlijk behang…

soms zijn ze stil daarboven

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.828
er huilt iets op de gang treden kraken gisteren geritsel achter het behang in hoeken hoor ik knisperen ik ben niet bang en sluit mijn ogen, wat hoorbaar is moet stilte gaan beloven want ze wonen hier allang ik ken mijn vrienden al een tijd soms zijn ze stil daarboven af en toe komt haat en nijd is er weer ruzie uitgebroken dan schreeuwt…
wil melker12 december 2004Lees meer >

Vuurwerk

hartenkreet
4.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.282
Laat vuurwerk het heelal behangen, Met pijlen van passievol verlangen, Die zinnenprikkelend beminnen. Sterren, klokken, duizend bellen, Nemen je volkomen in hun macht. Voel het ritme steeds versnellen En geef je over aan deze nacht.…
Eric Martens28 december 2006Lees meer >

Verre ster

netgedicht
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.182
een zucht verraadt mijn intens verlangen droom al je woorden met m’n ogen dicht het is jouw ster die de hemel verlicht de schittering heeft mijn hart gevangen het firmament met glinsters behangen jouw stralen glundert nu in mijn gezicht toont de schoonheid waarvoor ik zwicht nooit gedacht dat ik dit mocht ontvangen het donker en licht…

ze speelden wat met lucht

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 693
ik zag handen groeien uit de muur cement viel naar beneden vingers scheurden zachtjes het behang reepjes uit een grijs verleden ze speelden wat met lucht vormden vage klanken waarvan de letters dansten tot een zware zucht het leek een oud verhaal de woorden jankten angst schreeuwde kleuren in de lucht die zwaar geladen neersloeg…

stil verlangen

hartenkreet
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.933
ome Klaas Nou, da's een heel relaas Achter baard en vrolijke lach Zit verborgen wat niet zijn mag Alleen voor wie echt ziet Diep in ooghoek stil verdriet Eeuwen geleden was zijn leven compleet Denk maar niet dat hij dat zomaar vergeet Kado's deelt hij makkelijker dan gevoel Je weet vast wel wat ik bedoel Liefst had Sint je met goud behangen…

Schuld

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 774
Mijn kleine wereld werd met wit behangen, het sneeuwde in de Taco Mesdagstraat. Ik keek vanuit het souterrain, ’t was laat, naar buiten langs het hekje met de stangen. De ochtend kwam: met roodgekleurde wangen stond ik met overjas en muts paraat.…

Erfenissen 1

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.020
Een tafel, uitgerold behang, de witte achterkant naar boven, de lijm in waaiers uitgestreken. En staande op het keukentrapje reikt zij omhoog met nat en zwaar papier vol roze veldboeketten. Zij schuifelt naar de recreatie. Zij krijgt penselen, waterverf en donkerblauwe tekenvellen.…

Chemokuur

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 709
Ze hoort hakken klakken door de gang de melodie lijkt doelloos te verzwerven om hol langs kale muren uit te sterven voor ze verstommen tot een stil behang ze voelt de leegte pijnlijk in zich kerven onzekerheid en onmacht maken bang haar uren schuilen diep in dagenlang voor ze de adem van voorbij verwerven dan klinkt een kinderlach door peinzen…
sacrajewa19 februari 2016Lees meer >

een ordinaire morgen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 461
geur van verse koffie ruiken, twee muggen spelen op het behang. een boterham komt uit de kast zacht eitje met gerookt spek, ontbijt dat telkenmale wat verrast mijn maag grolt, ik heb zo'n trek. nu klaar om te vertrekken, te voet naar het station. ik kan geen tijd meer rekken, de trein komt aan op het perron.…
Jonhy Donovan27 december 2018Lees meer >

het minderwaardigheidscomplex

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 831
als behang met ogen weten we alles van de jochies die nu mannen zijn, waar onze vingertoppen overheen willen glijden. wisten we eerder niet hoe we zwelgen in hun lach? hoe we kijken door onze wimperharen naar het irreële slag? op geeltjes zingen we hen hymnen toe, naast een bord vol fastfoodzwijn.…

Herfstochtend

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 454
Ochtendgloed verdrijft duistere nacht En kleedt de velden met kleuren Een deken van het zuiverste smaragd Overal begint men herfst te bespeuren De takken zijn behangen met zirkoon Struiken gehuld in beparelde tooi Boven de kim stijgt als gouden kroon Een stralende zon in vol allooi Over het water hangt nog een witte mist Een sluier voor…