451 resultaten.
Snuif wierook
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
801 de deur
gaat dicht
geeft zicht op
lange gangen die
met gebed en
contemplatie
zijn behangen
draag een pij
die ik gekozen heb
omgord het touw
met knopen die
gestrikt zijn
door een toekomst
zonder jou
ik orgel klanken
voel mijn knieën
op gebedenbanken
laat de knopen
glijden langs het
schaamrood van mijn
ongebruikte dijen…
In spinnentouw verweven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.049 In spinnentouw verweven vlocht
ik duizend draden puur van zilver
met hier en daar een glinster
gekleurder dan de morgenzon
die met gouden haren
onze liefdesweb bereiken kon
het paradijsje van ons saam
was behangen met romantiek
dat wanneer de schemermaan
door de takken scheen onze namen
schreef op muren ondoorzichtig
ik krijtte je…
Laat alle deuren op een kier
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
2.040 En bevroren bloemen op het behang.
En met voorzichtige vingers
blader ik dan door zijn dagen.
Geletterd en geschreven. In sourdine.
Laat het raam maar op een kier.
Zo sijpelt 't licht naar binnen.
Ik drink me dronken aan zijn zinnen.
Ze nipten aan z'n lippen.
Toen hij sabbelend op het leven
woorden prevelde op wit papier.…
rijpen in beslotenheid
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
500 likken in schilfers op mijn tong
maar het rilt onder mijn huid
alles van een masker voorzien
heeft iets tussen de kiezen
dat veel te groot is voor een mens
laat het maar gapen op wat afstand
gaat het tussen de muren en mij net iets luider
ik laat het bij gesloten deuren
want ik heb slechts woorden genoeg
voor afgesloten kamers en het behang…
Zij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
843 Soms, lachte zij, kan ik deze
wereld wel achter het behang
plakken
Je doet maar, werd er dan
gezegd, terwijl de dingen
die haar moeder haar ooit
leerde werden grootgebracht
tot duizend-en-een leugens
Ze was een tegenval, een
vaderskind, ze was alles wat
haar benen konden dragen, tot dat zij
haar adem liet beweren dat
de wereld ieder tussending…
Ik kende ze niet
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
493 het contact en dus
geen communicatie
en voor zover ik weet
is er nooit een
follow up geweest
toch roept dit buiten
de orde meemaken
exceptionele diep voelende
ervaringen in mij op en
gevoeligheden voor dit
soort extravagant ervaren
door meerdere van deze
zintuiglijke prikkels zoals
geuren van lang geleden
uit een andere tijd
behangen…
stormbreker
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
765 Achter de verhalen van vervaagd behang
en onder het vale gangkleed geveegde
naar de ronde tafel waaraan gegeten moest
en zou worden
van de breekbaarste borden
beladen onder het gewicht van verledens
door de steden van weleer
en de graven ten lande
Het waren de kauwen
en de meeuwen evenzeer
zij schreeuwden het uit
door de jaren heen…
je hebt me bewoonbaar gemaakt
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
1.298 ik was gekraakt
maar je hebt me
bewoonbaar gemaakt
muren behangen met
kleurrijk verlangen
in ieder patroon
ik leef in een droom
de deuren vervangen
het piepen en kraken
gestopt door ze strak
af te hangen, gangen
geschoond en gerecht
pannen getrapt en in
lijn op de daken gelegd
ramen doorzichtig
van buiten naar binnen
voorzichtig…
Einde van de dag
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.281 Zachtjes wiegen takken
Die geen takken zijn
Met een scherpe contour
Over de muren en de vloer
Aaien doen ze en de muur
Gloeit er warm van op
Een rode gloed glijdt noodgedwongen
Op koud gesteente en behang
De zonnegloed mag door het raam
Maar de kou moet buiten blijven
Daar blijft ook de vogelzang
En het fluiten naar de wijven
Binnen…
V.V.T.
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
458 Ik kan geen leegte vullen
met wat had kunnen zijn
de dagen vragen niets
dan verder zonder pijn
een leegte,
geen herinnering
van jaren, die niet waren
gewoon achter behang geplakt
goed verstopt,
tot echt verdwenen
dat het verleden niet ook de tijd
van heden nog komt lenen.
maar leven leeft
zonder de spijt
van een verloren tijd.…
Tijdloze horizon
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
609 Zon als behang, onbeweeglijk,
de wereld is een medaillon,
waarin gedachten zijn geborgen
als onkruid van de zee, draag
ik om mijn nek gehangen,
als doolhof met me mee,
slaap op stenen veren, drink
uit schelpen de hartslag van
hun zoute leven, gedolven
uit het schuim op de lippen
van de golven, zoek toegang
tot nieuwe dromen, waar de…
Aan jou
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
684 Bekleed met somasappen het behang
en wilde bloemengeuren,
willen mijn wanden veilig je omringen
en het een paleis vol zingen zijn.…
leiden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
615 zien vallen
Kunnen ze lekker lallen
lekker je leven verknallen
Als ze maar kunnen klagen
zeiken roddelen en
steken in je rug
je kent ze wel
van die types vol met
haat
die vragen hoe het met je gaat
en keihard lachen in je gelaat
Deze wereld zit vol met slangen
ze zitten in een diepe kuil verscholen
je herkent ze zo
gelijk achter het behang…
KWALLEN
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
705 Pesten is zo oneerlijk en niet fijn
Hoop dat op 'n dag jij de gepeste zult zijn
Oef nee, dat is geen oplossing ben ik bang
Plak je in gedachten wel achter het behang
Vrede in mijn groep, niet zeuren bij een nieuwe coupe
Laat ieder in zijn eigen waarde
Heb respect voor hoe je klasgenoot dat klusje klaarde
Hoop dat pesten heel snel niet meer…
luik zonder scharnieren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
26 mist ontdaan van grijs als verf over behang
haar witte mantel is geel bij verse sneeuw
een schreeuw van een meeuw ik laat hem
plots helder ijs met ijzers glad gegleden
de snelheid op de vaart gelijk een schicht
als van het licht stabiel en krachtig duwend
de één over de ander de herhaling van benen
lichtbruin riet telkens bijna plat gewaaid…
Latent talent
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
2.084 Zo vaak werd behagen
met omslagen overwicht behangen om
enkel greep op letters aan te dragen.…
Mijn verdriet
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.087 Mijn benen zijn te kort en mijn romp te lang,
ik plak mezelf het liefste achter het behang.
Vrienden heb ik niet.
Ik ben een zielepiet.
Niemand kijkt naar me om,
ze vinden me stom.
Soms denk ik ik wil dood.
ik beland later toch in de goot.
Maar wat heb ik er aan om dood te gaan?
Ik weet het niet, daarom blijf ik toch maar bestaan.…
nevels die de stilte droegen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
729 ik zag handen
groeien uit de muur
cement viel naar beneden
vingers scheurden
zachtjes het behang
reepjes uit een grijs verleden
ze speelden wat met lucht
vormden vage klanken
waarvan de letters dansten
tot een zware zucht
het leek een oud verhaal
de woorden jankten
angst schreeuwde kleuren
in de lucht die zwaar geladen
neersloeg…
Je hebt me alleen gelaten...
poëzie
3.7 met 339 stemmen
62.776 enige was die mij herkende de enige die
zonder mij niet kan leven
en ik heb geglimlacht
ik was zeker dat je me niet verlaten zou
morgen misschien zul je terugkomen
of anders overmorgen of wie weet wel nooit
maar je kunt me niet verlaten
---------------------------------------------------------------------
uit: Het innerlijk behang…
soms zijn ze stil daarboven
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.828 er huilt iets op de gang
treden kraken gisteren
geritsel achter het behang
in hoeken hoor ik knisperen
ik ben niet bang en sluit
mijn ogen, wat hoorbaar
is moet stilte gaan beloven
want ze wonen hier allang
ik ken mijn vrienden al een tijd
soms zijn ze stil daarboven
af en toe komt haat en nijd
is er weer ruzie uitgebroken
dan schreeuwt…
Vuurwerk
hartenkreet
4.9 met 8 stemmen
2.282 Laat vuurwerk het heelal behangen,
Met pijlen van passievol verlangen,
Die zinnenprikkelend beminnen.
Sterren, klokken, duizend bellen,
Nemen je volkomen in hun macht.
Voel het ritme steeds versnellen
En geef je over aan deze nacht.…
Verre ster
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.182 een zucht verraadt mijn intens verlangen
droom al je woorden met m’n ogen dicht
het is jouw ster die de hemel verlicht
de schittering heeft mijn hart gevangen
het firmament met glinsters behangen
jouw stralen glundert nu in mijn gezicht
toont de schoonheid waarvoor ik zwicht
nooit gedacht dat ik dit mocht ontvangen
het donker en licht…
ze speelden wat met lucht
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
693 ik zag handen
groeien uit de muur
cement viel naar beneden
vingers scheurden
zachtjes het behang
reepjes uit een grijs verleden
ze speelden wat met lucht
vormden vage klanken
waarvan de letters dansten
tot een zware zucht
het leek een oud verhaal
de woorden jankten
angst schreeuwde kleuren
in de lucht die zwaar geladen
neersloeg…
stil verlangen
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.933 ome Klaas
Nou, da's een heel relaas
Achter baard en vrolijke lach
Zit verborgen wat niet zijn mag
Alleen voor wie echt ziet
Diep in ooghoek stil verdriet
Eeuwen geleden was zijn leven compleet
Denk maar niet dat hij dat zomaar vergeet
Kado's deelt hij makkelijker dan gevoel
Je weet vast wel wat ik bedoel
Liefst had Sint je met goud behangen…
Schuld
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
774 Mijn kleine wereld werd met wit behangen,
het sneeuwde in de Taco Mesdagstraat.
Ik keek vanuit het souterrain, ’t was laat,
naar buiten langs het hekje met de stangen.
De ochtend kwam: met roodgekleurde wangen
stond ik met overjas en muts paraat.…
Erfenissen 1
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.020 Een tafel, uitgerold behang,
de witte achterkant naar boven,
de lijm in waaiers uitgestreken.
En staande op het keukentrapje
reikt zij omhoog met nat en zwaar
papier vol roze veldboeketten.
Zij schuifelt naar de recreatie.
Zij krijgt penselen, waterverf
en donkerblauwe tekenvellen.…
Chemokuur
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
709 Ze hoort hakken klakken door de gang
de melodie lijkt doelloos te verzwerven
om hol langs kale muren uit te sterven
voor ze verstommen tot een stil behang
ze voelt de leegte pijnlijk in zich kerven
onzekerheid en onmacht maken bang
haar uren schuilen diep in dagenlang
voor ze de adem van voorbij verwerven
dan klinkt een kinderlach door peinzen…
een ordinaire morgen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
461 geur van verse koffie ruiken,
twee muggen spelen op het behang.
een boterham komt uit de kast
zacht eitje met gerookt spek,
ontbijt dat telkenmale wat verrast
mijn maag grolt, ik heb zo'n trek.
nu klaar om te vertrekken,
te voet naar het station.
ik kan geen tijd meer rekken,
de trein komt aan op het perron.…
het minderwaardigheidscomplex
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
831 als behang met ogen weten we alles
van de jochies die nu mannen zijn,
waar onze vingertoppen overheen willen glijden.
wisten we eerder niet hoe we zwelgen in hun lach?
hoe we kijken door onze wimperharen
naar het irreële slag?
op geeltjes zingen we hen hymnen toe,
naast een bord vol fastfoodzwijn.…
Herfstochtend
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
454 Ochtendgloed verdrijft duistere nacht
En kleedt de velden met kleuren
Een deken van het zuiverste smaragd
Overal begint men herfst te bespeuren
De takken zijn behangen met zirkoon
Struiken gehuld in beparelde tooi
Boven de kim stijgt als gouden kroon
Een stralende zon in vol allooi
Over het water hangt nog een witte mist
Een sluier voor…