968 resultaten.
de hoop voorbij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.215 ze plukt ijsbloemen van de ramen
poot sneeuwklokjes in november
maar haar tijd staat stil
en als ze schreeuwt
bevriest haar adem
ijskristallen sterren
vallen in de nacht
maar ze wenst niets
ze loopt haar pad
alleen in maanlicht
mijdt de zonnestralen
ze wil niet dat haar hart ontdooit
een bevroren hart doet minder pijn…
De klas is kaal
gedicht
2.5 met 352 stemmen
59.688 De klas is kaal, de paar tekeningen
aan de wand zijn stuurs gekleurd
met een bevroren hand.
Een kluizenaar die wacht op een
verschijning, zo staart hij op uit
het correctiewerk.
Zij zijn de vogels die niet in
zijn landstreek horen - dwaalgasten
met geesten om de geest te
storen.…
Rêverie
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
1.009 Kom dan kleine melodie
speel nog eenmaal je maanlicht
op mijn bevroren vingers
geef je nachtkrijt aan mijn dromen
bedek het wit, het wit van stilte
op maat gezwegen, eenzame
uren van voorbije levens
laat de geplooide tijd weer spreken
tot de essentie in mijn adem rust
bewaar me.…
Gemis
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.404 De kroeg was leeg
jij was er niet
De muziek zweeg
jij was er niet
Kaarsen brandden
het licht zo kil
mensen praatten
de ruimte stil
Koud mijn handen
bevroren mijn hart
kleurloze wanden
mijn hoofd verward
Wijn was water
gezelligheid koel
vooraf de kater
emotieloos gevoel…
Einde van de liefde 3
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.221 De kou trad binnen
In mijn
Uitgebluste lichaam
Beetje bij beetje
Bevroor
Mijn innerlijke ik
Ik vocht niet meer
Maar liet
Mijn angst langzaam gaan
Vallend in een dieper gat
Wist ik
Dat er geen begin of einde meer was
Doch ergens in al die pijn
Zag ik
De scherven van mijn ziel
Zoekend naar elkaar
Om mij
Een nieuwe kans te bieden…
geef
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
895 leef
als haar geluk
als een bloem
die de winter overleeft
het water
koud en bevroren
ontdooit
groeit
en daarna weer bloeit
teder groen
haar kwetsbare blaadjes
opent ze
traag
een licht brandend hart
als een vraag
middenin
haar leven
als mijn spiegelbeeld
in jou
zoek ik
vind ik
haar evenbeeld…
Met vriezend licht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
526 zie de spiegel groeien
waar golfjes net nog
water bloeiden
verstillen zij tot ijs
ingelijst door
wit bevroren riet
met als decor de
dicht berijpte bomen
koning winter is gekomen
nog liggen meer en vaarten open
maar de nachtvorst streelt ze dicht
rimpelloos met vriezend licht…
Ruimtepijn
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
472 ver keken
je ogen in het
heldere blauw
waarvan de kou
op onze huid
tintelde en
woorden al
bevroren
voordat hun
tonen
twinkelden
de grootsheid
van ruimte
maakte ons klein
gelukkig brandde
vuur tussen ons
een heerlijke
warmte oase
als deken van
liefde tegen
het verlaten zijn
en ruimtepijn…
Mannah uit de hemel
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
519 als klaver vier
wolkt geluk
de hemel blauw
ploegt rijkdom
door het arme land
haar nieuwe voren
mannah uit
de hemel wuift met
dikke aren in het koren
maar herfstig sparen
was vergeten toen
winter zich liet weten
de klavers zijn bevroren
geluk is geen lang
leven meer beschoren…
Bij de kladden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
525 Toen ik eindelijk besloot
te gaan genieten van de zomer
bleek deze over datum
dus nam ik me voor herfst
bij de kladden te grijpen
maar waar zaten die eigenlijk
winter waaide aan mij voorbij
daar 't leek of ik bevroren was
gelijk 'n ijskristal
nu hou ik mijn adem in
onverhoopt wachtend
tot lente haar entree doet…
de hand van Morpheus
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
578 aangekomen bij de achterdeur
plakt hij met kunst en vliegwerk
de dagen aan elkaar
als een dode vogel
zijn vleugellamme armen
bevroren aan het lijf
houdt hij vuur en zwaard
zorgvuldig tegen het licht
legt hij de breekijzers in de schaal
de stilte sluit zich om hem heen
als hij de hand van Morpheus voelt
ijskristallen verstrooien het…
Corona_Kerst
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
533 kon ik je maar vangen
mijn lieve droomprinses
je immer rode wangen
geen huis of thuisadres
ik lig hier maar te draaien
te woelen maar 'k wil slapen
mijn geest blijft twijfel zaaien
dus tel ik dan maar schapen
de ochtend valt me zwaar
en Jezus werd geboren
geen feest tesaam dit jaar
want 't leven werd bevroren!…
LAIS CXCVI
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
416 Het wordt een zee die niet wil ebben,
strandt bevroren in een karst van de tijd,
bevrijd van licht en zonder helderheid.
Het staat vernietigd in haar zwarte vuur,
het kent geen waar meer, wat of om welk uur,
want niets vangt er nog als gebeuren aan.
Haar voelen is moment van zulk een duur
dat er millennia tot tel vergaan.…
meidagen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 de sluimering die lijkt te ontwaken in
een figuurlijke windstilte van
bevroren tijd
een weten dat verborgen gaat achter zwijgen
het verlangen naar een onbetreden landschap
vrij van belastend gewicht
niets is onbeschreven, alles ongeheeld en
vervlochten met geheugenweefsel
vroeg in de ochtend, een naderend moment
als kind stel je soms…
als een trein
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
620 zachtjes glijdend door het landschap
doch duidelijk waarneembaar
de schaars verlichte trein door
een ietwat donkere decembermaand
in gindse verte de warme klank
van midwinterhoorns over de stijf
bevroren oude Twentse grond
op radio oost een prettige stem
van een omroeper die ons in dialect
vertelt dat kerstmis onderweg is…
Hibernia regina
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
499 NACHTVORSTIN
wonderlijk ongerept maagdelijk wit blinken geluidloos voorbij-ijlende ijspaleizen ijl tot in eindeloos indigoblauw
op zwarte lakens van hemelse zuiverheid in het universum
ener sterrenwemelende
vrieskraakheldere rozevingerige
polaire dageraad op een wintertintelende ochtend
in de zuidelijke hemisfeer
van een bevroren planeet…
Lelieblank
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
747 'n Slaapdronken lelie volgt
moederloos haar onredelijkheid
met onbeholpen pasjes
dobbert ze langs
de blanke melkweg
Vol moedeloze rebellie
schreeuwt ze
luidkeels in gedachte
haar ontregelde lot
uit
Toen spiegelde bevroren paniek
als een lijkgele aureool
haar de toekomst van
gevallen ster voor
en droop ze
afwezig de kosmos
uit…
Nocturne
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
428 Nachtelijke wolken hangen
als bevroren meren in de lucht,
vormen een zilverwerk van ijle sluiervelden
waar de volle maan vergeefs achter vlucht.
De nacht laat zich niet in het duister vangen,
geen wolk kan de maan het schijnen beletten.
Tot de dageraad zich laat gelden,
die maakt van de vriesnacht korte metten.…
Huilebalk!
netgedicht
4.0 met 24 stemmen
1.186 Ik zie de stralen
van regen
de kou
van jouw herinnering,
het liefdeloze
dat jou vormde
tot gekwetst
mishandeld wezen
dat daar slechts
nog schemert
in de ijskou
van het bevroren gevoel
achter tranenblauwe ogen.…
Suites voor Annemieke XXXII
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
486 rode bladeren
uit de bevroren nevel
een gevallen mes
je gaat door die deur
maar je verlaat me nooit meer
praat in mijn dromen
let op problemen
als dit foutbericht verschijnt
sluit het programma
het stille water
en de dode bladeren
luidkeels barbara
met een zwerm spreeuwen
een koor van vrouwenkelen
in oud hollands groen…
Warm vlees.
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
716 Je had me warm vlees beloofd-
ik heb er naar uitgezien,
maar de verpakking blijkt slechts gevuld
met bevroren brood
Ga weg, roep ik naar je gezicht-
jij kijkt altijd blij,
laat me toch met rust!…
moraal aan de branding
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
650 ze gieren over dat strand
zesendertig kilometer op de ATB
voor de Egmond Pier Egmond
langs Castricum en Wijk aan Zee
ze voorspelden bevroren zand
blijkt het toch zacht gezond
zak je weg wat dacht je wat
die bikkels gaan harder rijden
achter de finish wacht
een menigte struise meiden…
Maskeren
netgedicht
3.7 met 27 stemmen
1.100 telkens als
mijn tranen vloeien
vries ik ze in
en vorm
figuren van ijs
zelfs de warmte
van mijn adem
tracht ik te verstenen
om daarna alles
te stapelen
tot een standbeeld
van bevroren water
en koudgebakken zand
met hamer en beitel
plooi ik rimpels
tot een gelaat
van een doods bestaan
aan het voeteinde
kras ik nog wat…
ademtocht
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
581 vogels vallen mee
ijzig striemend de wind
takken kraken hard
winterglinster spat
aarde als versteend
ijzig koud bevroren
sneeuw jaagt onvermoeid
alle kieren vol
bomen huilen helse koren
winter blaast z’n wangen bol…
Liefdesdromen
netgedicht
4.6 met 26 stemmen
945 Nu de wind ons heeft verstoven
over de eindeloze zee
overbruggen wij de kloven
tussen het beest en toverfee
boven sneeuwgrenzen bevroren
tot eeuwig innerlijke pracht
kunnen wij de tonen horen
uit zielsverwantschap voortgebracht
bliksem zal ons hier ontdooien
tot de allerwildste stromen
ik zal zoete zaaiers strooien
voor jouw oogst van…
Ontdooid
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
543 Vlokkig dwarrelde bevroren wit
in de ijlheid van ijskoude lucht
en vormde mijn kristallijne adem
die brak in de blanke leegte.
Op het netvlies van mijn oog
schetsen zich de kleuren van een regenboog,
ontdooit het eerste groen.
Voorbij is het witte seizoen.…
Nachthelder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
424 zo duistert het rozenlicht
ingetogen
uitbundig ontvouwt het zich
kraakt nachtelijk naaldwoud
uitgedund over
bevroren toendrablauw
zicht door ogen gedragen
verre nachtdruppels
verblind door navelstaren
omstreeks enige momenten
lijkt de nacht te kort
om aan het donker te wennen
aan stilte die zich ontroert
zich verzwijgt
in onuitsprekelijk…
Beter dan ooit
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
598 Zo zonder mededogen -
Ook al heb ik nog zo veel pijn
Van het schrijnend verdriet,
De leegte die jij achterliet,
De krater in mijn bestaan
Die nooit meer dichten zal
En mijn ik gevoellozer heeft
Gemaakt dan ooit tevoren -
Toch smaken deze mandarijnen
Mij door alle ellende heen
Beter dan ooit, ook al is
Mijn gevoel totaal bevroren…
ademnood
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
824 in een landschap
bevroren tussen mens en huis
legt hij woorden
zijn gebaren van verdriet
gisteren zag hij haar lopen
de dag werd groter
en de rivier
met haar rug naar de wolken
rilde even
het was ook daar
dat hij wegvluchtte, uit een ander beeld
uit een andere tijd
waar hij bedden had samengevoegd
tot een echtpaar
de straat is…
Iets dichterbij
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
730 wis niet alle sporen
laat de toekomst open
één warme stap maar
naar voren lopen
ijs kan smelten
dat, wat is bevroren
wat wil je zien
wat wil je horen?
het is de onmacht
die soms regeert
niet ieder kan geven
wat de ander begeert
het leven is werkelijkheid
vaak even wegdromen
dichterbij het feit
kan ik niet komen…