925 resultaten.
Om orakel vroeg in delphi
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
817 ik strakte
in het dorische zuilen droeg
sterk het uitgaan van je dak
jij spande bogen
in het helleense licht
wist arcadisch je verschuilen
voelde speelse decadentie
toonde schoonheid die potentie
om orakel vroeg in Delphi
in de schuine falanx haalden
we het paard van Troje binnen
nu gaan we Olympus weer beklimmen…
Adamsappel
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
2.040 De boog naar zonde gespannen
verdichten zich nakende eeuwen;
ik zal de roede niet sparen,
ons wachten de lust en het weten.…
Liefdevolle ogen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.899 Ik zie twinkelende diamanten
in pigmenten der boog met kleurenspel
zij laten mij meer voelen
dan de zoetste woorden.
Vol overgave verdrink ik
in die blik, die mij verstenen doet
ik staar en tril, uit mijn lood geslagen
blijf ik in die ogen gevangen.…
Rode loper
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
1.179 Verschoppeling van de schavuit
die mij om een gunst komt vragen
ik rol de rode loper uit
in het licht van zwarte dagen
praat me moed in met een knipoog
recht mijn rug in barre tijden
ontwijk mij nimmer in de boog
die ons naar elkaar zal leiden
ik leef in de verdroogde bron
waar onze liefde is gescheurd
gestoken door een felle zon
alsof…
Jouw gratie
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
433 in de lieftallige
boog die jouw oog
beschreef als een
hoela hoep voelde
jij je eindeloos goed
in de cirkel
van bewegend
verlangen weet
jouw gratie zich
nooit gevangen
wat uitdagend leek
bleek een tot in de
puntjes geregisseerd
spel van kan ze het niet
of lukt het haar wel
waar souplesse
overheerst zal jij toch
eens de bocht…
Skylight
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
521 Er hangt iets astronomisch in de lucht
wat tussen nebula en cumulus
en stratocirrus in gaat radiëren
de spanning tussen hemel en de boog
van gas en nevel in de atmosfeer
zal in 't polaire noorderlicht
verdampen
het is de derailleur der circonflex
die spaceship earth met al z'n kosmonauten
koers doet zetten naar het licht
der zon…
Het Kwaad
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.272 Langzaam drijft het kwaad naar boven
Als de geest naar de bodem zakt
Ik loop met mijn hoofd gebogen
Door kwaadheid gepakt
Het drukt tegen mijn schedel
Het loopt tegen de schedelmuur
Het kwaad is soms de hemel
Slechts bitterheid smaakt zuur
Ik spuug wilde frustratie
Schiet de pijlen van mijn boog
Kwaad verdwijnt in concentratie…
De regenboog
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
820 Een wonder om te zien,
een boog van mijmerende pastellen.
Ze smelten samen,
van licht naar donker.
Zij spannen zich uit,
ze rekken zich,
van de ene kant
naar de andere.
Het duurt niet lang,
de vervaging begint.
In onze ogen,
blijft het mooie.
De heerlijkheid van
onze natuur.…
Oogden eindelijk orkaan
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
687 ik waaide vleugels
jij loste nog wat engelen
wij droomden vrijheid
op een warme wind
thermiekten samen
naar een ongekend hoogt
tot de cumulus zich
boos over ons boog
draaiden door de luchten
konden onweer en
de storm nog ontvluchten
en oogden eindelijk orkaan
in zijn stilte
konden we weer rusten
en langzaam aardwaarts gaan
maar…
Zwaluw
netgedicht
3.7 met 29 stemmen
7.712 Zij heeft haar nest gemaakt
op enkele verdiepingen hoog
waar naald de zeebodem raakt
zij spant de pees van de boog
De vogels zijn weer weggegaan
de warmte roept, geur van eten
verdeelt herfst het bestaan
weven spinnen het vergeten
De avond glinstert van het raam
licht weerkaatst een halve maan
zij fluistert zacht haar naam…
jouw vlammen op de muur
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
790 kom maar
in mijn cirkel
breek niet uit
in rechte hoeken
rond de lijn en
laat de scherpte
achter je, kom
en kijk vooruit
ik speel niet
met de graden
van je vuur
jouw vlammen
op de muur
spannen mijn boog
in kaarsrecht
gaan omhoog
de pijl die harten
tracht te breken uit
nooit kunnen vergeten
maar gelassood
is als straal…
Vuurzee
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.243 De avond opent zich
met kruimels maanlicht
sterren als kastanjes
vallend uit alle bogen van de horizon.
Het vuur laat zich niet vangen
de nacht rust in haar handen
lilalinten strijken door de nacht
een onzichtbare schaduw houdt de wacht.
Daarachter ligt de wereld open.…
ogen tekenden voor schuld
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
587 ik zag nog
hoe je was
je boog
jezelf overgaf
woorden hoorde
je niet meer
je koos voor stilte
deze keer
in zwijgen
gaf je opening
ogen tekenden
voor schuld
je schouders
waren al gebogen
je houding was
in straf gehuld
voor mij
was alles klaar
een kus een aai
over je haar
ruzies waren
snel vergeten
bij jou bleef er
iets…
De mallemolen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
523 een stil gepeins boog zich dichter
toen geluk toch, nog heel gewoon was
in een kinderhart
voor twee kindervoetjes
zó blij
als je daar dieper over nadenkt
lopen er bij 'wijze'
allerlei zandverhalen door elkaar
gedachten aan vroegere vreugd
vermaak
dat lieflijk in het geheugen
blijft hangen
langs gouden kriebelende zandkorrels
tussen…
De Bradshaw-variaties
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
578 De partituur
van de familiebanden
beschrijft de zoektocht
naar een melodie
die kruisend manoeuvreert
tussen de mollen,
dissonanten overstijgt
om in majeur genomen
levenskeuzes door te nemen
wanneer aaneengeregen bogen
onvermogen aan het licht
doet komen
in facetten van
onoverkomelijke tonen
de aangetrouwde kant
opent een glansrijk…
mijn mooiste goal
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.291 we stonden 0-1 achter
doch ergens in de 2e helft
kreeg ik de bal opspringend
bij toeval op mijn scheenbeen
met een boog ging het leer
over de keeper 1-1
en gejuich alom
wat had ik die goal
graag in de herhaling gezien…
een doodstille schelp
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
604 toen ik nog kind was
tilde ik de zee op
alles lag stil, alles was groots
de mooiste kleuren bogen hun rug
naar de overkant; daar ergens lag Engeland,
Ivanhoe en een leeuwenhart
ik sleepte rivieren mee, legde me neer
tussen kussentjes van duinen en koortsachtige
jongens
hoorde het klapwiekend lichaamgeklater
van de horizon, klaarwakkere…
Hemelse kleuren
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
562 Schitterend over parelend dauw
gevuld met smaragd en edelstenen
en aan de kim tegen somber grauw
een boog in prachtige kleuren.
Ik schilder mijn hemel azuren blauw
met schapenwolk en zonnestralen
zie hoe grauwheid over de kim verdwijnt
als de zon zelfs in mijn hart ook schijnt.…
Vakantie
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.247 Op vakantie moet men zich ontspannen
de boog mag immers niet altijd gespannen
maar de ellende van thuis neem je ongewild in je koffer mee
ook al heb je een prachtig huisje aan zee
maar je bent gewend aan het doen alsof
en zo wordt vrije tijd toch nog net geen sof
maar het is niet anders dan thuis
alleen hoor je hier het zee geruis
je kijkt…
DE VROUW AAN HET VENSTER
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.976 't Raam is zo hoog
Dat zij eerst de aarde ziet in wijde verte:
De stroom omarmt het bos in blauwe boog;
Door 't groen gaan rode vogels, ranke herten.
Niets weet zij van het levensspel daartussen;
Maar het moet schoon zijn, want zij mist het zeer.…
Waternimf
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
575 Ik boog me langzaam voorover,
keek vol spanning naar het onmogelijke,
maar de nimfen waren er niet,
alleen mijn alledaagse ik-beeld.…
De regenboog
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
569 Een wonder om te zien,
een boog van mijmerende pastellen.
Ze smelten samen,
van licht naar donker.
Zij spannen zich uit,
ze rekken zich
van de ene kant
naar de andere.
Het duurt niet lang,
de vervaging begint.
In onze ogen,
blijft het mooi,
die heerlijkheid van
onze natuur.…
Leesgenot
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
501 Ergens voel ik mij diep schuldig, omdat ik niet
voor zwaardere kost heb gekozen, maar de boog
kan niet altijd gespannen staan en een jointje
hier en daar verzacht de stressmodus. Dus lees
ik gerustgesteld verder en doe ik voor de zekerheid
een kaft van een Dostojevski-roman erom heen.…
Eeuwig sopraan
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
606 Bombastisch na een maartse bui
lonk ik door een gekleurde boog
naar de horizon in oranjegloed
nu mijn hart een sprongetje maakt.
Lage zon in hoge sferen
het licht dat duisterheid verlicht
mijn route naar de droom
waar het uitzicht nooit vervaagd.…
Het regenbooglicht
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
400 kleine drupjes
regen bewegen
langs je wimpers
voorzichtig
glijdend op je
wang en neus
waar glinster
zijn spoor trekt is
huid niet ontdekt
nog boffen
voorhoofd en ogen
met eigen bogen
boven deze
kleine watervallen
strepen wenkbrauwen
een lichtende zon
kaatst kleuren
naar overal
pas als jij de
haren schudt groepeert
zich…
HALFHEID.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.146 De dood alleen schenkt eens uw oog
De aanschouwing van de volle boog.…
Ode aan een madeliefje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
371 Hoog boven ‘t laatste wiegen van de bomen,
zag ze, als begeleiding voor een zoet avondlied,
vol dank een kleurrijke boog neerkomen.…
Beklemmend
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.675 Mijn dagboek is volgeklad
Morgen is een open einde
Op de trein volg ik de stroomdraden
De dunne boog neerwaarts
Ze zingen onbestemd eentonig
Sneeuwvlokken smelten op het raam
Shaduwvlakken schuiven over het gelaat
Een donkere woede zet me klem
Snoert de strop om de strot
Tilt me op
Laat me los
Tot ik oplos in een luchtbel
Alles gaat…
waternimf
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
925 Ik boog me langzaam voorover,
keek vol spanning, naar het onmogelijke,
maar de nimfen waren er niet,
alleen mijn alledaagse ik beeld.…
Al jong geknoest
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
819 zag je staan
al jong geknoest
éénzijdig zijn
de takken uitgelopen
ze bogen voor de wind
die heersend waakte
over jonge loten
je wortelde zo diep
na winterslang te wachten
loopt in eerste lente
dan verrassend uit jouw prille
groen heeft niets van doen
met al die oude krachten
zij volgt het licht
in vrijheid door ontplooien
sluit…