876 resultaten.
bermtoerisme
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
577 hoofdschuddend doekje
voor het bloeden
dat zij zal begaan,
de dood bij voorbaat
waarom zij weent
bij de baard van de profeet,
verscheurd een meiske van negen
jaren duurt het al
te lang
en dan ploft een vergeten bom
aan de rand
van de samenleving
het gebeurt, zomaar
binnen de dijken en duinen
staat men elkaar naar het leven
sluipend…
Polder gedicht
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.868 Ik heb de waterkruik
niet laten vallen hoor
maar laat soms graag
de scherven bloeien
mijn zinnen laat ik
met het water stoeien
dat ik op de trappen
heb gemorst
dan wandel ik
op blote voeten
op de stenen boorden
langs de dijken
van de polder
langs de rand
van de grijze zee
de blauwe lucht
de groene weegbree
waar…
Ganzenvlucht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
860 In volle vlucht
door de vroege lucht
als jachttoestellen in een formatie
vliegen ze in het vredesteken
elke vleugelslag met een gratie
die de kribben doen verbleken
Het kale water
weerkaatst gesnater
de sonar van de ganzengroep
de uiterwaarden liggen leeg
langs de rivier een groene stoep
de dijken als lange rollen deeg
Eén schamel schot…
katjes onder ons
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
880 hoe mooi nu
te dansen
op de dijken
gestorte steenslag
niet verklonken
verend op matten
katjes van voorheen
gevlochten scheuten
knot en teenwilg
bezonken twijgjes
aan de takken
uit de grienden
keringen krijgen
milimeters ruim
geven mee met stromen
voor overleven
bij storm hoogtij vloed
valse onderstroom
danst nu
lieve vrienden…
Het Wad gebaart
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
763 Gehuld in een zwartig laken
het nest van kaviaar
brandhout brakend
maakt van het wad
een eeuwig levend altaar
de som van eeuwigheid
loost het water van en naar de dijk
en in ’t smal getij
waar het leven bruist
is de dood de ader
die de kwelder doorkruist
soms stokt mijn adem
wanneer ik de meeuwen
zie nestelen in de kelk
van een…
Is niet meer
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
524 'Laat niet over je lopen'
sarren de verwonde wolken
Dwingen kleuren op
aan het zeezieke meer
etsen hun schaduw in de ondiepte
Het licht dicht geen leed
het scheurt en sleurt
het blauw in smalle gele repen
vurig en angstig
naar het verdronken onderwaterhuis
Tussen tijden en dijken gevangen
rolt het water over mijn sokkel
met branie…
Regen, een Zegen.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
605 Een fietser op de dijk, eenzaam,
Door en door nat.
Uitgestorven lijkt de stad, harde regen,
De natuur doet zijn werk, planten,
Bomen en ook mensen zij hebben het nodig.
Ook al zouden zij anders wensen...
Nog steeds kijk ik uit het raam, dan
Beginnen naargeestig de klokken te luiden
Van de kerk in Gods naam.…
Het Nieuwe Koningslied
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.205 Wilhelmus van Nassouwe
Die delen aaneen bond,
’t Schild waarachter ik kan bouwen
De dijken temmen de zee.
Dat ik dankbaar mag blijven,
Mijn hart steeds opengaat;
De tirannie verdrijven
En and’ren binnenlaat.…
Verloren liefde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
722 De grote zee drijft aan het kleine water
waar het leven zich ontbindt en het lijden
zichtbaar wordt aan de voet van de groene dijk
de dood proeft hier haar vruchten en de mens
bepaalt de smaak, doch bitterheid
is de wond des duivels waar geen stem de
eeuwen kent in gelijkheid van alle rechten
wie draagt mijn hart als het oog verloren
het…
De zigzagpijn
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
539 het is pijn
die zigzagt
door mijn zijn
kleur verlept
geur verwaait en
levenslijnen dieper etst
die rafelt aan geluk
vertrouwen breekt en
sprankjes hoop weg veegt
steeds sneller gaat de stroom
langs oevers en dijken
die alsmaar hoger lijken
een boze droom die
kant noch wallen raakt
mij buiten zinnen maakt
tot medicatie
de…
BEGIFTIGD (4)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
554 Om niet aan anderen te bezwijken
Was het dat zij haar huis verliet
Terecht kwam in het soort gebied
Waar vonken op zoet water prijken
Ze leerde hoe zich in te dijken
Er lag nog veel in het verschiet
Maar telkens als zij zich verried
Wilde de dood niet van haar wijken
Gebood haar te reïncarneren
Totdat ze eindelijk ging beseffen
Dat alleen…
Kolkenpad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 langs een pad
getuigen wat
stormvloed vermag
teweeg te
brengen
drie dijkdoorbraken
slepen een
peilloos diep gat
kolken bleven
bomen er omheen
ankerplaatsen
voor vogels, mensen
in de uitgestrekte
kleilanden
van de wiede leegte
bij Midwolda
vertelt na
de binnenzee
die de Dollard was
de mensen die
hem terugdrongen
steeds weer dijken…
OH DIE AMBTENAREN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
575 keien
Van mannen en vrouwen, mensen
Die ambtenaren
Zo tegen het miljoen aan
Ze zijn verwerkt in de 2e Kamer
Als achtergrond
Maar als je goed kijkt
Dan zie je dat ze van klei zijn
En nat, dat ze ook nat gaan
En verpulveren in je handen
Losse aarde, klei, zand: drijfzand
En dat in een waterland
Vechten tegen het water
Steeds hogere dijken…
litanie
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
548 Als de wilde wind
door lege straten raast
het water naar de top
van de dijken reikt
Als wilde ganzen
het luchtruim zoeken
de ekster slechts
oog heeft voor bling
Als zwaluwen laag over
het land vliegen een dansend
muggenleven verdwijnt
in de late avondstilte
Als in de sporen van
de storm de zachtheid
in de smeltende stilte
jouw…
Doen of laten
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
407 Wie dicht de dijken
Vecht met tranen
Wacht op een herinnering
Verzwijgt de bestemming?
Wil iemand de ander vervoeren
Verstenen in dromen
Wachten op de ware
Vergeten de vele vergeefse doden?
Wie wil het leven kneden
Verstijven onder het verveloze verhaal
Wapenen met loze woorden
Verstaan waar leugens zich verbergen?…
Uitzichtloze queeste
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
193 Wat ik zoek, is zoek,
Het ligt in gene hoek,
Ik mis het node,
Al m’n zoeken zet geen zoden
Aan de dijk.
Ik blijf het missen,
Daarin kan ik mij niet vergissen,
Want ik heb ’t niet.
Ik vraag me af,
Heeft mijn zoektocht zin,
Het is hopeloos,
Al vanaf ’t pril begin.…
"O Rhenus,..
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
12 “O Rhenus, U zij geprezen
onze gebeden zijn gehoord
aanvaard en uitgevoerd
Uw bloeden vervult ons
met trots op de steile oever
onze aderen stromen over
van liefde en moed
tegen de ingedroogde
kribbige dijken op
komen wij weer
met de zwaarste laarzen
door klei aanstampen
Of waren het weer
de tranen van Lorelei
wanhoop
over…
wollig popelgezwam
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
612 mee n’n snotvalling de dijken op
winterstorm valt de canadabomen
aan, takken breken onze paden
achter den stal van Sefke liggen ze
al jaren te vermolmen, de reuzen
stoffering van ons weidse landschap
we hebben onderweg al judasoorkes
over de weg zien gaan, ze luisteren
nie zenne, ze smaken naar koteletten
ge hebt geen last van psilocibine…
Zo verbeeld ik mij het graag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
436 Van zachte sneeuw en niet ontwaken
van dijken die nu niet doorbraken.
Ik wil genieten van vogelpootjes in de sneeuw
en hoe ik vogels zelfs een meeuw voeren ga.
Van pinda's rijgen naast ook vetbollen maken
genieten van gevederde die kreetjes slaken.…
Brakke dijken en natte voeten
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
575 de aarde doorweekt, de luchten grijs
zo luidt het verhaal van donkere dagen
het seizoen van regen en wilde vlagen
van brakke dijken en meeuwgekrijs
naaktheid alom, het landschap schraal
de geploegde akkers dromen al
en bomen kleumen in naakt verval
met natte voeten en kruinen kaal
toch hoor je buiten de straffe wind
nog vrij van depressie…
Krijg de klere.....
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
963 Een vlijtige coupeuse uit Almere
was altijd vroeg uit de veren.
Tot de baas haar bij zich riep
omdat ze zich 1 keer versliep.
Ze dacht toen "ach krijg toch de klere"!…
(Klein)kind
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
2.228 "Zijn die andere ook zo?"
Hij steekt zijn vierjarige neusje
in het stukje keukenrol.
Langs de rand dansen
jongetje; meisje; jongetje; meisje.
"Ja, die zijn hetzelfde",
zeg ik; terwijl zijn vierjarige vingertjes
het stukje netjes vouwen.
"Heb je er nog een voor mij?
Er zit lijm op de tafel
deze is voor mijn neus".
Hij ziet dat…
(Oude) liefde
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.461 Haar forse lijf wiegt ruggelings het water.
Ze is weer jong.
Ze is herinnering.
Ze is één ogenblik
niet méér
dan lucht en water.
Niet minder ook.
Ze IS
Hij staat daar maar;
de handdoek in zijn handen.
"Oh God, ze weet toch wat ze doet?!"
Dan voert een golf haar
zacht weer terug naar aarde.
Ze voelt de kiezels,
hard van…
Armoe
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
971 Een eindeloos schudden
Aan kale takken de munten
Nog steeds niet gevallen
De kippen hebben
Geen veren meer van de kat in de zak
en de as van de hond wordt gebeten
Een kwartje en dubbeltje niets
Meer waard de duivel
Schijt steeds op
De hoop is hoog en reeds lang vervlogen
Alleen de portemonnee werd groter!…
Spijt
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
2.717 Hier aan het strand
van de Côte d'Azur
rankt haar lichaam
een loom ballet
op voeten
die zweven.
Ze weet het niet:
denkt dat ze naar de branding loopt
en ingetogen praat
met haar mooie vriend.
Ze wiegt
haar slanke taille
de hoog gedragen hals
de golven van haar heupen.
Manestralen slaan als de bliksem in!
DE DANS
Hier wiegt…
Tranen van zilver
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.254 Bouwval.
Wrokkige muren proberen de vermolmde vensters te dichten.
Haatdragend
roepen ze de straffe wind
om hulp.
Maar niet de wind, een ijle zonnestraal
valt binnen en glanst
een rechthoek van zilver om glas.
Ik pak het lijstje op.
Hartverscheurend zwart-wit,
weerloos, onwetend
het schriele jongenslijfje,
kijkt ze van me weg.…
Zoekend
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.670 Je bent bang om hem te verliezen
en geeft op vele punten toe.
Je krijgt nogal wat voor je kiezen
en het maakt je ontzettend moe.
Je houdt van hem en hij van jou
maar afspraken komt hij niet na.
Wat voor inhoud heeft zijn trouw
naar zijn vrienden en zijn ma?
Toch laat je hem niet vallen,
want hij is je eigen kind.
En het zal nog wel eens…
Lusteloos
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
908 ben ik op zoek
naar wat losse gedachten,
sprank'lende woorden
en ritmische zinnen.
Maar...
In al mijn wandelgangen
blijven de deuren gesloten.
Ik kan niet naar binnen.
Morrel aan bij de eerste,
waarin weinig dagen geleden
nog Koning Winter heerste
kristallen stollend over al mijn leden
en ijspegels smeltend aan de rand
van mijn dak…
De molen van het leven
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
1.238 Het leven zit vol schakels
en jij bent er daar één van.
Ik heb er al een heleboel
en maak er maar een ketting van.
Die zorgt dan voor de aandrijving
van de molen van het leven.
Ik ben best wel benieuwd
wat die mij nog gaat geven.....…
Kunst
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.029 Wat het voor moest stellen was niet te zien,
een verzameling sloopafval bij elkaar misschien.
Echter de kunstenaar was geraakt in zijn ziel
toen een bezoeker ontdaan tegen hem uitviel:
"hier wordt de echte kunst mee vermoord!"
Waar de kunstenaar gekrenkt op antwoordt:
"vind je het niet erg als ik dat verwerp,
want kunst is het verhaal achter…