377 resultaten.
Die man
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
1.391 Ik vond hem nogal statig
zo echt een heer van stand
z'n zwarte pak ietwat verkreukeld
een wandelstok in z'n rechterhand
En het gleufhoedje op z'n hoofd
had ook zijn beste tijd gehad
het hondje naast hem was nog jong
z'n vacht was dof en nat
En hoe dichter ik hem naderde
hoe bekender hij me leek
't was alsof hij voelde dat iets achter hem…
het zeeuwse paard
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
733 zwermende horzels dazen fel en ongemeen gemeen
brutaal over de vacht van mijn trouwhartig ros
zijn machtig paardenvel trekt samen, krimpt ineen
de bremzen vallen aan en steken erop los.…
Soepel
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
2.519 Die ander heb je al verjaagd:
Groot machtsvertoon van blazen
en gegrom
Je flanken golven lijnend waar je nagels ingetrokken
sluiks kussen door het scherpe gras
Ik reuk je geur Beleef je geur
Intens
Ik doe alsof
Hoewel mijn warme vacht zich
spinnend wuivend spant
over vezels
van een wonderlijk verlangen
Doe ik alsof
Je bent er niet…
Pauline
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
632 Niet dat je niet mooi bent,
zoals een kat die zichzelf
spiegelend om mijn voeten draait,
en haar zwarte vacht
kieskeurig aan mijn handen aanbiedt.
Of zoals een vrouw uit
verre en warme landen
haar rug met
kleurig geweven patronen naar
me toedraait, en over haar schouder
naar me kijkt, om me haar
glanzend rode lippen te bieden.…
Hamsterende eekhoorn..
hartenkreet
5.0 met 8 stemmen
1.119 Huppelend over het groene gras,
noot per noot, heel verdacht,
ik glimlachte "wat 'n grapjas",
met zijn mooie uiterlijke vacht.
Je nam alles wat jou toe behoort,
om in koude toch te overleven,
niets of niemand die je erin stoort,
je zou bang zijn, snel toegegeven..…
Zoom aan de overkant
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
456 tot een gehoornde hengst de
merrie van de nacht verleid
zal ik dat spoor volgen en de
duivelskunsten vullen in hun vacht.
ik dool om te willen zwerven
langs de seizoenen aan de wand
van de inmiddels gestorven tijd
met z'n steeds uitbottende hand.…
Dit zou een afrekening kunnen zijn..
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
966 Hij mag dan patent zijn, maar mij zie je liever
Zijn vacht is schurftig, ik ben een retriever.
Ik geur naar lavendel, hij eerder naar kak
hij heeft het charisma van een wandelende tak
blijf aan hem haken, de catch van de eeuw
maar als je't mij vraagt: één lange geeuw.…
Ik zie in mijn verbeelding de konijnen
poëzie
2.7 met 3 stemmen
799 Gij, mollig diertje, bedeesd is ook uw wezen,
Uw vacht wordt zacht door zon en wind gekoosd,
Uw bout, gekruid, is wellicht onvolprezen,
Gedijen moge steeds uw willig kroost.…
Ze waren me vergeten.
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
277 met bloedende nagels
in toenemende mate
probeerde te beschermen
tegen interspectrale hagelstormen;
maangeuren druppelden van wanden,
waardoor vlammende sporen
van ijzertanden
der wachter dezer krachten
langzaam verzachtten;
onder de vurigste ster der kwadrantenreizigers,
en de warmte die ik daarbij ervoer;
kroelend door de vacht…
winterleven
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
9.784 De velden dromen rustig, gehuld in witte vacht,
en vlokken dansen lustig, als duizend sterren zacht.
Ach stukje aard zo teder, al lijk je stil en dood,
toch komt de lente weder, je draagt hem… in je schoot.
Dan zal weer alles groeien, met nieuwe levenskracht,
gaan duizend bloemen bloeien, en ver is dan de nacht.…
Goden van de liefde
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.072 mijn lichaam stromen
geef me de diepte waaruit jij geboren bent
zodat mijn hart zichzelf weer herkent
en mooier dan ooit zal kunnen dromen
Geest van het vuur temper je pracht
laat je gloed mij niet verschroeien
maar mijn kil gevoel verwarmen
dat mij drijft naar zachte armen
en een lief die mij kan boeien
Geest van de aarde schenk je vacht…
De oude speeltuin
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.068 De harde werkelijkheid klinkt zacht
in de speeltuin uit mijn jeugd,
klanken van het zwarte schepsel
weerklinken tot oude mechanismen
-de lach van toen en van alles wat ik thans mis-
echoën tezamen samen in haar zwarte vacht.…
Schemeruur,
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
430 De avond keert terug naar oude
waarden, de kikkers blaten in
hun glorieuze vuur, geen tijd
voor vroege nachtegalen, waarin
de hazen ruimer ademhalen, het
schemeruur verzamelt de uilen
en geluiden op de zachte treden
van de nacht, de wind verlegt
z’n schreden in de vertrouwde
zomen van z’n rijke vacht.…
Zijn
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
708 sluit de luifels, koestert je verlangen
Jouw binnenzijde is je huid geworden,
schurende schubben tegen ruwe bast
Afgeschaafde korsten,
wonden werden weefsel
Brood is weer deeg en gist
Je behoudt de waarden en vindt niets allang genoeg
Je opent luiken en laat de schaduw binnen
Je bent bekleed met zachte mossen,
de druppels glijden van je vacht…
Nudiste op de duikplank
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
536 Ik dobber ver beneden haar een beetje rond,
ik volg de geschoren lijnen van haar geheimenis
en ik zoek de sterrenhemel in haar zwarte vacht.
Ze lijkt bovenaards, maar ik kijk naar Francien,
die zichzelf vaker van de onderkant beschildert
en het effect is dan ook verbijsterend schoon.
Nog even en ze springt naar me toe.…
gesprek met de vos ( 1 )
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
986 ruik je oude adem en
het gevaar van mensenvlees’
verschroeid ons eigenlijke
mijn paleis is het marmer
van de golven uit zeeschuim
`ik ben de vos’, terwijl hij
likkebaardend het zonlicht
verwelkomd en sterfelijkheid
aan mij uitlegt alsof het zou
moeten ontroeren, ik breek
het gesprek en kijk in zijn
diamantzuiver geslepen ogen
zijn vacht…
Rouwkrans
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
2.196 Smoor het loos geblaat van de dwaas
Ik wil stil blijven
Knip zijn stembanden tot rafels
Hoor
Zwerfkatten sluipen door de tuin
Loom en lager dan anders
Onheilsboden in een vale vacht
De prooi is al gaan vliegen
Het is gebeurd
In haar slaap zwaaide de zeis
En sneed haar adem doormidden
Sus het blaasorkest
Wring een prop in de koperen…
trompet
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.372 breken
het ingetoetst ventiel verkort, verlengt de kegel
die uitvloeit in een beker van koper
de slome sloper haalt de bebop onderuit
lange, toonvaste bogen blaast hij van de lage Fis naar de hoge C
een draalsprong van twee octaven, van dal naar top
dan val ik als een ganzenveer
springt de vlo in mij op
zuigt zich vast in de smeulende vacht…
Alleen voor kinderen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
632 vriend die ritueel verlangde
naar zoutwaterzoenen
terug gingen wij naar zuiver
koestering met goede smaak
Ach aankijken deed ik je niet
wij zagen met andere ogen
wij waren deel, zonken samen
als geheel, dieper nog dan glans
van irissen reikten wij naar
bodem bron, verloren waren wij
in initiatiedans van samen zee
waterzacht was onze vacht…
tijger Tim eet gras
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
579 binnen lopen
zij pikken zijn tanden en kiezen weg
en dat is voor Tim echt pure pech
niet langer kan Tim op botten kauwen
en op de kracht van zijn kiezen vertrouwen
geen korstjes meer met harde randen
want verdwenen zijn die sterke tanden
tijger Tim eet nu groen, groen gras
en weet, zoals het vroeger was
dan komt niet terug en likt zijn vacht…
Dorst naar meer?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
447 Avonden keren terug naar oude
waarden, de kikkers blaten in
hun glorieuze uur, waarin ook
de hazen ruimer ademhalen,het
schemeruur verzamelt uilen,hun
geroep op de zachtste treden
van de nacht, de wind verlegt
haar schreden in de trouwste
tonen in de smetteloze vacht
van veulens bij een waterbak
koppen bij elkaar, ogen kool getint…
Ontvangen moet je leren
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
915 Aarzelend accepteert zij het geschenk
draait het om en om blaast zachte wolkjes
langs een prachtige lila strik een glimlach
verheldert haar getekend gezicht
dansend gaan gekrulde lintjes over
haar blauw geaderde handen nogmaals
kijkt zij hem aan en vraagt heel zacht
of het wel echt voor haar bestemd is
terwijl zij bijna de verpakking…
MIJN BLEKE DENKEN
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.619 Mijn bleke denken dwaalt tot u door diepe nachten
Als moede schapen naar haar eindelijke stal;
Zij maken wit de nacht met schemerblanke vachten,
Weidend de duisternis van het welig donkere dal.…
Marilyn
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
567 Haar zachte vacht gaf me meer liefde dan ooit tevoren.
Ik kuste haar aaibare snoet.
Huilde onuitputtelijk.
Van mijn weinige centen kocht ik ansichtkaarten
van jou, zielsverwante Marilyn, waarop je lief
en aandachtig mijn arme bestaan verlichtte,
alsof je de enige was, die mij nog beminde.…
Recycleren.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
687 mijn laars
Doorbrave dieren zo trouw zijn monddood ook vleugellam dus in een kooi geduwd
De mens hautain met grootheidswaanzin mag stormen veroorzaken nimmer geluwd
Al wat zo oprecht en rein is, echtgenoot, kinderen, ware vrienden
Vormen dat unieke kunstwerk ; mijn immens stuk goud dat niemand kan vinden
Een goed verzorgde straatkat haar vacht…
Zelfbehoud
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
297 Op de trap ligt stof
in grijze vachten.
Het hecht zich aan zijn zolen
zonder verzet.
Boven ligt het laken
in een knoop tussen zijn benen.
Hij volgt de barsten in het plafond,
van lamp naar hoek,
alsof ze ergens uitkomen.
Achter het gordijn
gaat de wereld door.…
Ruimtelijk ontluiken
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
300 geen
veer te zijn
en zo haar tafel bereikt
bereikt haar tafel,haar wortels
en krijgt schors langs
haar poten en fluistert
naar de vloer die
het vergeet zodra het hoort
en in een hoek
mos laat ademen
ademen zonder groen te kiezen blijft zacht fluisteren om niets
te hoeven dragen
en komt de hond door de kamer
met buiten aan zijn vacht…
A Christmas Carol
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
2.073 Vannacht bijt de wind met ijzige tanden
Tekent de bomen met een aura van zilverkille handen
De sterren schitteren fel in de nacht
Er is honger in de ogen van het vogelvolk
Stil schuilt het konijn met witberijpte vacht
Onder de schaduw van een verloren wolk
Deze nacht is maanloos, zonder voedsel voor de pelgrim
De fruitboom staat naakt,…
De poezendokter
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
795 Drie keer in de week had hij spreekuur
Voor alle poezen in de buurt
De dokter was een groot poezen bewonderaar
Stond voor al hun problemen klaar
Er waren poezen die voor ieder kwaaltje kwamen
We noemen even geen namen
Maar drie keer in de week
Kwam Truus die was vaak van streek
Ze had altijd wel wat
Waren het niet haar ogen dan wel haar vacht…
Dag lieve Morris
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 Lieve Morris
Klein en wollig, warm en zacht
Lief en soms lollig, je mooie ogen en je dikke vacht
Rustig maar ook levenslustig
Je ronde snoetje, een schattig toetje
Op je kussen, op de trap, voor het raam of in de tuin
In de zon of voor de haard, lekker languit met je hoofdje schuin
Nieuwsgierig, dagelijkse inspectie van je wereld collectie…