463 resultaten.
Lentekou
gedicht
3.2 met 48 stemmen
24.179 Herinneringen weggestreken,
een voorhoofd onder pas gewassen
en in een doek gewonden haar.
Zij weigeren te wiegen
in een zo dunne wind
bedriegelijk als in een tijdperk van de rede
doen zij zich gelden in het volle licht en afgewend.…
Droeve Pythia
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
601 ze stamelt geluiden en klanken
waarnaar geen sterveling
met aandacht wil luisteren
haar eigen woord vertelt van pijn
omdat haar hart verscheurd is
en haar ziel voor eeuwig gewond
alles wat zij heeft verloren
brandt gaten in haar wezen,
de taal heeft haar verlaten
ik zie haar dwalen door deze tuin
der dwazen, gelijk de Pythia
spreekt…
Nieuwjaarswens
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
928 Rostropowitch op vier speelt Bach
Apollo zelf stuurt zijn hand
en leidt mijn geest naar dromenland
reeds is het kwart voor middernacht
dra zal de jonge dag, nog blind
gebakerd worden door die nacht
die haar opnieuw, onnozel kind
zal drijven in Athene’s macht
honderd duizend en nog meer
doden en gewonden
door honger, oorlog –keer…
Heksenjachtslot
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
851 Ik zei toen, dat die niet bestonden,
waardoor hij zo op werd gewonden,
dat ik werd verrast,
want hij pakte me vast
en ik werd op z'n stapel gebonden.
Het was in een heel rustig buurtje.
Geslagen leek mijn laatste uurtje.
Hij zei: 'Tot m'n spijt
ben 'k m'n lucifers kwijt,
maar voor mij hebt u vast wel vuurtje.'…
De Pleinen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
539 De taal die ze op dat plein spreken,
De taal van al die pleinen
De pleinen overal ter wereld
Waar we spraken in de
taal van het verzet, de stenen, de opstand
de revolutie, de vrijheid,
Die sprak ik ook, die taal
Dat sprak ik, vroeger
de taal van het plein
Nu spreek ik de taal van de angst
De taal van het misgaan
De taal van de gewonden…
Het ochtendblad.
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
686 Moord, verkrachting en veel discriminatie
vele doden en gewonden door het verkeer,
bedenk, ons land wat is dat voor 'n natie
is er dan werkelijk nergens meer verweer?
Waar is mensen de tijd van pa Pinkelman
van Olivier B. Bommel nou toch gebleven,
daar genoot ik elke morgen steevast van
nu lees ik vaak de ellende van het leven.…
Wonder.
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
1.728 Een schichtig gewond vogeltje omgetoverd tot een trotse pauw
De kleurige staart blij gespreid tot een waaier, wauw!
Wonderen, ze bestaan
Het is me gelukt, alcohol laat ik gewoon ' staan '.…
ik aarzel in dit licht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
576 kostbaar
zeg je
en ik aarzel in dit licht
herinner ieder gebaar
geknield voor mijn engel
zo vroeg in de stad
dun en waterig licht
besprenkelt lege straten
verlaten pleinen en bruggen
stille huizen en winkels
naakt en kwetsbaar
ben ik haar koning van de stad
alles van liefde is kostbaar
zeg je
de pijn van haar glimlach
je hand en gewond…
Gruwzaam
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
505 de medewerkenden
slachthuis/Belgie
horen hen
gillen zien
toch... zij
tonen zich
doodsbang voor
de akelig
aankomende dood
ja roepen
zij kort
tijdsbestek teveel
varkens ik
moet goed
beleg verdienen
op mijn
brood
het hulpeloze
diertje ligt
gekweld op
de bebloede
grond wordt
meedogeloos meegetrokken
aan zijn
inmiddels gewonde…
botsen op het slagveld van galop
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
720 vlammen dansen nacht
likken aan het duister
deinen fluweelzacht
net hoorbaar hun gefluister
een vonk ontwaakt in dromen
zet de paarden aan
tot wilde haast, de klaroenstoot
laat de vijand komen
ze botsen op het slagveld
van galop en draaien steigerend
een ronde maar de tijd is al gestopt
er vallen geen gewonden
het vuur brandt Waterloo…
het verbeuren van hoop
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
475 steil aflopende helling
de omsingelde
dorpen branden de
strenge vorst geselt mijn
wonden staat ze niet toe
om te genezen
verder het bos in
geen tijd om uit te rusten
bijna nog erger
dan weggerukte gezichten
opengereten borstkasten
de straaltjes bloed achter het oor
van hen die op hun gezicht
in elkaar zijn gezakt
op de weg ligt een gewond…
Koude rillingen in de ochtend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
461 ik bestudeer de foto's
de boog van een mortier
als een vallende ster
en het grijze puin na de inslag
Overal zijn er camera's
Ik ril van alles
dat ik wel en niet wil weten
maar ik zou niets weten
als ik het niet wist
Ik lees over mensen
die wakker werden en
naar een kelder renden
hun kinderen huilend
in het bleke ochtendlicht
Gewonden…
Aan de oever der rivier
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
551 het de gevoelens weerspiegelde waarvan het
hart sprak verlicht door een glans van liefde
goedheid en waarachtige toewijding
des te sterker voelde de kunstenaar
in het bewogen hart de angel van de
duivelse kwaadaardigheid steken, hier
en daar en overal waar de echo’s
van het kwaad weerkaatst werden daalde
de dichter met het gewonde…
VUUR EN GRUIS
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.008 buurt
Mariahoeve wreed geraakt
door plotselinge brand
in een woongebouw
onder zwaar gedonder
storten muren in elkaar
tussen grauwe steenbrokken
laaien vlammen werend
verbergen hun slachtoffers
vallen rokend ineen
puinhoppen gloeien halsstarrig
dagen elke hulp uit
onmenselijk zware arbeid
en moed die levensgevaar tart
mogen vele gewonden…
WAT ALS
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
263 Wat als Hamas zich echt zou overgeven
Boven met bloed doordrenkte Gazagronden
Vredessymbolen koerend de gewonden
Troost zouden bieden, rust en medeleven
Hun diepste leedwezen zouden betuigen
Met het verlies dat beide kampen leden
Het kroost van de aartsvader en Ismael
Bloedbroeders, koppig, die niet kunnen buigen
Al honderd jaar geen horizon…
"De Eagle is geland"
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
547 Buitenaards
atmos
en stratos
sferisch
fysisch
uit aardse
dampkring
tredend
kosmisch
astro
en nautisch
zwevend
rondt
de Apollo
zijn ruimte
commando
met maanlander
adelaar Eagle
aan boord
de maan
in een baan
ver van Gaia vandaan
obscuur intermezzo
een angstig half uur
aan de duistere
kant van de maan…
Mijn leven
netgedicht
3.2 met 80 stemmen
18.116 De storm die is gaan luwen
heeft mijn schip verbrijzeld
Zwaar gewond lig ik gegijzeld
op wrakhout in de open zee
In de lucht volgen gedwee
twee zwarte zeezwaluwen
Jij bent niet meer of bent
ver weg, van mij heen gedreven
Met jou de helft van mijn leven
Waarom nam de wind mij niet
Nu sterven, is lichter dan verdriet
Ik heb jou te lang gekend…
GEVECHT........
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.095 eens leerde ik hem kennen
geheel niet tot mijn spijt
domme streken haalde ik toen uit
en daardoor raakte ik hem kwijt
na een tijd van innerlijke pijn en verdriet
was hij diegene die me weer zocht en vond
en wist, zij is diep van binnen gewond
liefdevol bleef hij mij ter zijde staan
en sindsdien zijn we de rest van ons leven
samen verder gegaan…
Vrede
poëzie
4.0 met 30 stemmen
5.436 Vrede, spreid gij uw zachte vleugels
Over de donkere aarde heen -
Over de moeden en de gewonden,
Over de duizenden, die verzwonden,
Over al de snikkende monden,
Die verbleekt zijn van geween!…
Vrede
poëzie
3.4 met 8 stemmen
1.178 Vrede spreid gij uw zachte vleugels
Over de donkere aarde heen -
Over de moede en de gewonden,
Over de duizenden, die verzwonden,
Over al de snikkende monden,
Die verbleekt zijn van geween!…
Herladen haat
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.465 ravijn
wat zich vulde met jouw verbale agressie
Modderstromen van ziekelijke verwensingen
schoonden de richels waarlangs zij omlaag gleden
en nimmer ontsloot jij het dal der minnen
steeds wachtend op de winter voor het excuus
En als ik mijn witte duiven verliefd laat koeren
schiet jij niets ontziend wilt in het rond
om onherstelbaar gewond…
Diepzeeduikster
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
615 De gewonde vlinder is vroegtijdig vertrokken,
alleen en eenzaam, zoals ieder van ons,
jouw Lichtlichaam gebruikt nieuwe toverstokken
met een nog diepere respons.…
Charme
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
1.989 Verliefd gefluit van vogels heeft een luisterend oor,
Jij die mij datzelfde innerlijk gaf fluit evenzo door,
van tak naar tak de vrijheid weer gevonden,
vleugels gespreid voel jij je niet gebonden
eens gewond opnieuw vervlogen in de open lucht,
links en rechts geen raad nodig wederom op de vlucht,
zwevend met blinde ogen naar het vertrouwelijke…
Verloren van "die ander"
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.104 Helse pijnen, ondragelijk verdriet,
gewond tot in het diepste van m'n ziel.
Een waterval van bittere tranen,
sinds de nacht dat het doek voorgoed viel.
De strijd is gestreden...de verliezer bekend,
uitgeput en nauwelijks nog in leven.…
Andere tijden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
703 vuurspuwend hun braaksel afleveren
Op de eindeloze kust
Schreeuwende mannen
Gehaast door het zand
Ontwijkend de fluitende kogels
Uit een rode vuurmond
In de bunkers rijst het stof
Het zicht onttrekkend
En klinken schoenen door het duister
Op weg naar de dood
Dorpen vieren de vrijheid
Niet meer onderdrukt
Niemand bemerkt de gewonden…
Luister zelfs het maanlicht oogt vroom en koel.
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
525 Misschien ben je overstroomd door het licht
gewond door het water,
verdronken door zeeën emoties
nog niet één met de juiste grond geworden.
Ritsel je nog tussen struiken en gras,
worstel je met de kuisheid van het laatste kleed.…
zoals het is
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
674 er komt een dag
waarop de seringenboom zich zal afvragen
waar de wereld is, de halfgewiste paden
met geestverwanten en gewonde stenen
voor wie hij zijn geur nog zal verspreiden
misschien door een enkel beefgebaar
dat zich naar buiten buigt
ik kijk naar hem
en naar de klaarte, rondom verlangen
blijf met mijn hart in zijn oude takken…
De Greppel
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
760 Al zijn kameraden zijn dood, gewond of slecht ter been.
De eenzaamheid in gedachten treedt in.
In deze modderige kuil in een ander land, ligt hij dan.
Ingewanden en bloed, van zijn tenen tot zijn kin.
Op school leerden ze hem te strijden voor zijn vaderland, maar ach; Wat weten zij er nu van?…
Gesloopt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
544 Gewond zonder dekkleed aan
’t is enkel nog geraamte
trillend, onder het geweld
trekken haar wortels samen.
Ze niest en proest en huilt
het hele nest bevuild
bij elke stoot ziet ze rood
haar statigheid verdwenen.…
HERFSTBOS.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
863 Hij is ten dood gewond, maar nag weerklinkt
Zijn wakk're strijdroep, en op steig'rend ros
Rent hij ten aanval aan; en tot den kamp
Zijn krachten strekkend in een laatste vlaag,
Zijgt hij ter aard en spilt zijn schoon rood bloed.…