575 resultaten.
Al weer een jaar geleden..
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
1.722 Alweer een jaar geleden,
lopend naast de kist,
bloemen met linten,
Het ligt allemaal weer in het verleden..
En weer sta ik aan uw graf,
voor de zoveelste keer,
Alweer een jaar geleden,
toch doet het nog heel zeer..…
opzienbarend
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.093 daar lig ik opgebaard, ben niet te zwaar
een eikenhouten kist op zeven schragen
kan onbekommerd mijn omhulsel dragen
een laatste liefkozing als stil gebaar
dan zal mijn zuster aan mijn zwager vragen:
wie zijn dat daar, die vrouwen aan de baar?…
Karaktermoord
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
773 het afslachten evenzeer
het maatschappelijk opblazen
van Theo van Gogh is moord
een onheilspellend fenomeen
Theo blijft ook na zijn dood
een man van gelazer
een razende etterbuil die geen
blad voor de mond nam
filmde zoals hij wilde
in deze post-Pim-periode
is iemand blijkbaar pas een Grote
Nederlander als hij monddood
in een houten kist…
"In Uw woning ben ik thuis"
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.831 Ze stonden er in zwart ornaat
-Klaas voorop, die sloeg de maat-
in strakke rijen opgesteld
en zachtjes werd er afgeteld
tot de kist bewegen ging.
Toen werd er héél zacht ingezet
en plechtig klonk het zanggebed
“ In Uw woning ben ik thuis”
en ook nog iets over een kruis.…
De geur van lavendel (1)
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
2.281 geleden
toen waren onze vingers jong
ze roken naar lavendel
en prille tederheid
we vulden onze longen
met dromen in het rood
morsten lentedagen
in ‘t licht zo eindloos lief
wat ik zag
was het begin
vogels daalden
en verzamelden
op je schouder
de zomer verbleekte
in je korte, bruine haar
plots lag je stil
in een helderwitte kist…
Portret van een dode
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
2.268 Terwijl in tijd het koude
lichaam stolt tot lijk
neem ik voor eeuwig
afscheid van de dode
naast de kist prijkt
een oude foto welke lijkt
ten allen tijde leven-
diger dan de dode
wiens vingers blauw
gebogen zijn tot een
misleidend vredig tafereel
vroom gevouwen handen
die de dood omvatten
alsof niet elke laatste
ademtocht een…
'S MORGENS VROEG
poëzie
3.7 met 17 stemmen
5.305 Daar komen rasse stappen nader:
’t Zijn vier soldaten met een kist.
Wie dragen zij zo vroeg ten grave?
Een vreemde knaap, een jong soldaat.
De markt is leeg en toe de huizen,
En niemand, die er achter gaat.…
Ik kom zo..
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
2.639 Het wordt een dichte kist,
zwaar en donkerzwart.
Jij bent gegaan,
verwoest is mijn hart.
Waarom jij?
En niet ik?
Geeft God mij geen antwoord,
omdat ik bidden vertik?
Hoe kan ik je nou nog altijd voelen?
Zal je ziel nog ergens anders schijnen,
tussen hier en hemelpoort?
Of zal je in het vuur verdwijnen?
Waarom moet mijn leven voort?…
Op handen gedragen
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
1.349 met haar glanzende huid is dat wel
je moet even het hoekje om gaan
dan zie je daar in vol ornaat
een rijk beschilderd topstuk staan
soms glijdt een voorzichtige hand
vluchtig langs mijn gebruinde bast
en bemerkt mijn zachte binnenkant
door een mens weloverwogen beslist
wordt ik ooit nog op handen gedragen
want na de dood ben ik zijn kist…
Hoe is het zo kunnen gaan...?
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.084 Ik kijk naar die kist,
Zoveel onbeantwoorde vragen,
Opeens stijgt er in mijn hoofd allemaal mist.
Ik wil het leven terugdraaien,
Terugdraaien naar dat mooie verleden.
Hoe heb je het zo ver kunnen laten komen,
Waren dit al die gekke dromen?
Dat je je altijd al wilde laten verdrinken,
Maar het niet eerst tot je hebt laten bezinken..?…
Nieuwe goden?
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
580 Loop over enkeldiepe mossen
langs door wortels gebonden
en onder door klimop bestegen
bossen, waar de zon elke morgen
zichzelf en de kim bestijgt om
’s avonds in een onverlaat uur
het heilig vuur vermorst, geregen
in het duister en het licht tot
heilzame korst van natte zoden, een
nachtelijk deksel van een nog te
ontdekken loden kist…
voor Nicole
hartenkreet
3.6 met 20 stemmen
1.774 Vanuit je rouwkoets
je het leven verliet
Al die mensen samen
zou je ze omhelzen of wenen
Nog een keer aanraken
om dan afscheid te nemen
Zou je stil luisteren
naar het tranengefluister
Of schijnen als een zon
het licht zijn in het duister
Zou je iedereen knuffelen
verwarmen met jouw lach
Meezingen met de muziek
terwijl je in je kist…
Stukwerksters
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
516 Uit de kist klonk een droevig geluid,
want z'n zuster, een maagd,
had-ie écht doorgezaagd
en twee halfzusters kwamen eruit.
De halfzusters trachtten als stukken
een bronstige man te verrukken.
'n Volledige baan
kon het tweetal niet aan,
maar een deeltijdbaan zou hun wel lukken.
Ze vonden de werkgever Koen.…
Weilanden hebben avond
gedicht
3.5 met 6 stemmen
6.383 Elke ochtend is een morgue,
elk woord in dit gedicht een kist.
En daarboven, zwart op witte lucht,
fladderen de doodsbrieven, die kraaien
blijken te zijn, zo slordig vliegen ze:
god laat z'n correspondentie maar waaien.
-----------------------------------------
Uit: De hectaren van het geheugen', 1985.…
Vreemde stilte
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
582 beeldkunstenaars
reik ik een spiegel zonder achterbeeld
ik keer weer ontboden terug
naar het vertrouwde begin
toen niemand het waard was
om de beginselen te vertrouwen
ik spreek weer met die vreemde
die nog niets over mij wist
en vertel hem plots in fluister
dat niemand zich heeft vergist
ik voel de vreemde stilte
alsof ik dood ben in een kist…
Toegift
gedicht
4.5 met 2 stemmen
16.948 De bijna-liefde, bijna aandacht die hij straks nog
meekrijgt in zijn kist was misschien nèt dat
kleine beetje dat hem had kunnen redden,
dat hij bij leven heeft gemist.
---------------------------------
uit: 'Liever brieven' (2013)…
The jazzman
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
683 bloemen
geplukt om dood
te versieren met leven
emoties
applaus op de kist
wit gezicht in een glimlach
een leven en drie maten vooraf
gaven toon aan de band ze wiegden
gevoel met familie en vrienden
verstrooiden de dood
zochten troost in hun eigen verhaal
klarinet en sax fluisterden taal
hij was hun ziel zong met elan
hun donkerste…
niets blijft er nog over
netgedicht
4.3 met 22 stemmen
862 vogels vluchten uit
de stilte van het huis
zelfs verborgen zwervers
sluiten 't gemijmer in de ramen
en 't geschrijf naar hun geliefden
die het verleden vulden toen de bomen
nog rechtop hun handen op de horizon legden
planten verdorren vanuit alle hoeken
hun geroep wordt niet meer beantwoord
en zelfs de buien worden naar een botte kist gedragen…
ZO DOODS, ZO DOOD!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
711 Ik waande mij in het dodenrijk
En naar ik er langer was
Werd mijn waan meer werkelijkheid
Er stond een familiegraf open
Er zou een kist aan worden toegevoegd
De vierde, de laatste; vol
Ik keek in dat keldergraf
Ik keek te diep in de diepte
Het roerde de diepste dood in mij
De bloemstukken vierde het leven
In al haar pracht en uitbundigheid…
Begrafenis
poëzie
3.1 met 302 stemmen
44.064 De schuif is van licht notenhout;
Uit donker is de kist gebouwd,
Als passend voor een man van stand.
Plechtstatig wordt de stoet geschikt.
In de rijtuigen màg gesnikt.
Krijtwit gehandschoend, in de vormen,
volgen de dragers, zwart en zacht.
Hij wordt met ongeduld verwacht
Door witte maden, rode wormen.…
beloftes
netgedicht
3.0 met 25 stemmen
3.674 zij beloofde hem kastelen
ridders om mee te spelen
een kast met hoge deuren
een kist vol oude kleren
een tooi met echte veren
en krijt in alle kleuren
een garage voor zijn auto’s
een album voor zijn foto’s
een cool, wreed spijker jack
een zak met duizend knikkers
een wand voor al zijn stickers
kortom een eigen plek
hij wilde enkel…
Vele dingen vat ik niet
hartenkreet
3.9 met 26 stemmen
2.419 Onrecht, nee daar kunnen wij niet tegen
maar het komt jammer genoeg teveel nog voor
toch laten wij ons niet kisten, maar
gaan gewoon samen heel stug door.
Vrijheid van meningsuitingen, dat mag
dat is niet verboden in dit land
ik wou dat ik ook eens mijn zegje kon doen
want vele dingen vat ik niet met mijn verstand.…
zonder titel voor jw
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
701 vindt hij vrije hoogten
zijn eigen weg
de blinde vogel zingt
aleen nog in de nacht
de gebalde vuist
omklemt twee penselen
de andere hand
raast heen en weer
op het doek
het rusteloze lichaam
springt, klimt
tijd verstrijkt
minder woestheid
altijd opnieuw vrijheid
tussen tubes olieverf
liggen zijn verdwaalde gedachten
hij hoort de kist…
ZELFMOORD
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.517 Het omgekeerde van het gelijk
is het krijgen van het ongelijk
een martelgang
die in dit leven
een mens soms niet begrijpen kan
alles is hebben
alles is krijgen
van geven wordt men al snel moe
het wordt nemen zonder krijgen
tot men zelfs zijn leven pakt
dat was het laatste
dat nog werd bezeten
nu rest slechts kist en 't muffe zand
een…
59
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
498 schenk u, op de valreep, een verklaring
u wordt van hevig lijden deelgenoot
een jaar nog slechts, dan wacht een wisse dood
of op zijn minst een bijna-doodervaring
ziehier de (ingekorte) openbaring:
artrose, jampotglazen, kraaienpoot
een luier, kunstgebit, genadebrood
rollator, staar en wijkende beharing
daar sta je, wankel, één been in je kist…
In onze kelders
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
452 Er wachten kisten vol ongeleerde lessen.
Kelders zijn donker en heel erg ongezond.
Toch wordt ooit ons levenshuis weer schoon.
En, wie weet, na al dat pijnlijk zwoegen,
is herboren worden ons welverdiende loon.…
KAN JE ME HOREN?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
745 gesproken
de muziek was helemaal mijn keus
terugkomen, dat zou ik wensen
mijn vrienden en kinderen te horen
wat een rijk bezit iedereen te zien
wat een liefde heb ik meegekregen
ook mijn vrouw heeft niet gezwegen
mijn hemelvaart was stil en mooi
zonder lijden ben ik heengegaan
toch wil ik iets bijzonders nog vertellen
liggend in mijn kist…
Stilte die luid klonk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.023 Opzij kijkend naar de kist,
zei ik: 't geen niemand wist:
ze hunkerde naar aandacht, toen
ze die niet ontving, deed ze wat
een ongelukkig persoon als enige
optie ziet: ze benam zich het leven.
Kijkend naar de drie, zei ik: ze heeft
te laat, haar zin gekregen.
Het was en bleef
Oorverdovend stil.…
Zij die het wisten
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
500 Wie zich nooit vergisten
en het zeker wisten
zijn exclusivisten
op twitter en mail
Die nooit kansen misten
of achter 't net visten
die lieten zich nooit
door een bonnetje kisten
Tenzij extremisten
- de falangisten
onder orangisten -
zich vergewisten
Van lagen en listen
en listen en lagen
van duizenden zevende-
dag adventisten…
aan een paarse hemel
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
3.208 kerkklokken
lokken tranen
luiden zacht verdriet
schoppen graven
troostend dieper
naar vergeet me niet
tijd verslaat
de uren trager
leven draagt
de dood ten grave
en geeft moeder aarde
weer haar laatste waarde
regen kabbelt
litanieën
bloemen dalen
op de kist
ergens rolt de donder
weerlicht is vermist.…