Alle inzendingen over kristal

383 resultaten.

Sorteren op:

OCHTENDBEDE

poëzie
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.622
De nacht week in het woud, en, bij haar vluchten, Heeft ze op struweel en roos een dauw-kristal Geweend, dat glinstert in de zon, en zuchten Luwt ze uit het woud langs berg en beemd en dal. En dáar, op 't smalle pad, in hoger luchten, Ontwaar ik haar, die wuift, mijn ziel, mijn al...…

DE FRIESCHE POËET V

poëzie
2.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.579
" En als kristal klinkt haar antwoord: "Mijn lieve landgenoot, Gij zit hier in Oud-Staavren, En ge zijt volstrekt niet dood. Gelukkig voor u bewoon ik Hier een waterdicht lokaal, Waar ik versche lucht kan krijgen Door een onderzeesch kanaal. Nog even bijtijds ontdekte ik, Hoe gij spartelde op de stoep ....…

Kristallen

hartenkreet
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.598
Zijn mand is verdwenen, het was een raar geval, belegd met kristal, de hond zal er niet om wenen.…

Fluisterend naar de zee

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 558
Wit besneeuwde bergen, waar hij zijn oorsprong vond, klaterend, vol van zacht kristal de rotsen rond, vol van levenslust ruisend, dromend, tot een machtige rivier samenkomend. Vredig tot rustige stroom verheven, dan weer briesend door dooi omgeven, vloeit hij langs de oevers van het dal, rotsen omhelzend, polijstend na hun val.…
Jan A. Jansen21 februari 2009Lees meer >

Bellen blazen

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.103
Gestrikte tijd, die mij omspon, verstrikt de jaren in spinnenrag, de waan van veiligheid in een cocon, geschoren luiken was alles wat ik zag, om alleen door kieren het morgenrood te vangen, zo weinig, maar zo helder als kristal, de onbewuste kern van het verlangen, rechtvaardige spiegels uit het heelal.…
pama21 april 2009Lees meer >

Gefixeerde banden

netgedicht
1.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 647
Ik kwam raad te kort, koos voor de samenloop van het ongeschoolde sentiment zonder daarvoor te boeten, er was niets omhanden om de tijd te doden, las vlijt en vlucht in de ogen van afstreepte nachten, maant de maan tot vrije val, dof kristal van het verleden, zaait kometen in een mal, om dagen te ontginnen, voordat ze zijn begonnen…
pama11 mei 2010Lees meer >

Vuurkorf

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 672
De winter telt de roest door de ruit en in de nerven van de transparante jaren, waarmee het seizoen vervelt tot in de huid, strekt zich op duizend vleugels uit, warmt zich bij het reinigend vuur van de winterbruid om de herfstmuze uit te luiden, klinkt als vrolijk lied wat op z'n toverfluit de glazen telt, kristalen tonen over bladeren…
pama26 november 2010Lees meer >

Wat de meeuwen van ons zagen

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.605
Zo wij naar de duinen kijken als los zand tussen ons tenen elkaar houden in verlangen om elkaar dichtbij te zijn zo zijn wij kristal geworden tussen afgesleten stenen heller schijnend dan Parnassus lichter dan de volste maan Het duurde alles bij elkaar zo men zou zeggen slechts seconden niet veel langer dan een kus die doorgegeven werd…

Speel

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 619
speel en klim klim in bomen laat de zon maar naar je komen gooi je voeten in de lucht volg je sproeten tot een zucht van jeugdig blij beleven speel maar zie de schittering van vocht een nat verleiden dat jou zocht zo'n zomerspiegel van kristal het kleurt de dag om bovenal zijn diepte door te geven in schaterende rimpels…
John Kroos30 september 2013Lees meer >

Moord

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 586
Máxima's tiara schitterd' kristal in die tijd samen toen wij haar ontmoetten met over en weer hartelijke groeten de Ontmoeting met lach en veel bijval Hoogtepunt in een tijd van eenzaamheid Huilen de grotten echt on and on and on meelijwekkend: Bangeriken van karton de Dikste stapel, nooit meer.…

Niet verstelbaar?

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 543
Mijn mantel, het doodskleed, door de zon verbleekt als het tot mij spreekt, ik stond aan het weefgetouw te luisteren, in wat voor linnen de boodschap was verpakt, berooft de zin in elk schaduwwoord dat verkleurt, doorbreekt het prisma van kristal, de eenvoud van het onbeladen beeld, kenmerk van een zwaan, die z’n ware veren steelt…
Pama11 april 2014Lees meer >

Een biezen hart?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 383
gelopen herinneringen het glimmende harnas van de toekomst blijft bereikbaar tot aan de motten van een te lang gedragen jas waarin ik mij thuis voelde, geroeste sleutels van de tijd om mijn hals van een gedroomde wereld waar alles blinkt, waar hoop niet liegt op de paden van teleurstelling , maar ook een glazen loper, van kristal…
Pama31 oktober 2019Lees meer >

In een oogopslag?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 376
In een blik als je mij met je ogen raakt wordt ik als kristal doorzichtig, transparant, tranen licht die hun oorsprong vinden in het moment van evenwicht, ze meanderen langs de hals en in de welvingen van de ziel, het voedt bloedbanen in een herontdekt gevoelsgebied, mondt uit in de levende delta’s van aller dromen, maakt euforisch…
Pama6 februari 2020Lees meer >

Wanneer Sterren Fluisteren

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 876
Het zachte fluisteren van sterren in dit onmetelijke heelal, waar hun licht mij vreugde schenkt met een glans van kristal. Zij dwalen in kosmische vreugde door wolken van gas en stof. Een beeldende compositie ontvouwt zich in een uitgebreid galactisch doolhof. Uit sterrenstof zijn wij opgemaakt, in bewustzijn ontsproten.…

GEDWONGEN KEUZE

snelsonnet
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.696
Het Bijbels Openluchtmuseum kiest een bijdetijdse naam: Orientalis. De bisschop vindt dat dat toch niet normaal is, omdat het zijn identiteit verliest. Intussen, in het Heilig Land, besluit men nu te kiezen voor de Rode Ruit.…

Beweeglijk bloemperk op stil blauw kanaal (1919)

poëzie
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.522
Vijand'ge, grauwborst'lige huiv'ringvlek Schiet toe, om met kwaadaard'ge schaduwbek 'T fanatisch fonkelende feest te storen: Matzilv'ren klokjes dobb'ren overal, Een gouden-regen drijft op 't blauw kristal; En 't bloemperk danst, gedruischloos, als te voren.…

Zwarte nacht

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 766
Deze nacht verdonkert en kleurt mijn gevoel als gedachten vertranen in nachtelijk dauw en staar wezenloos, verlamt voor me uit bevangen door sterke innerlijke kou Een eenzame traan zoekt langzaam haar weg schurend door een ijzig landschap van bitter verdriet Mijn gelaat verkrampt, gehard als kristal en toont versleten trekken die niemand…

MAAR 'T ALLERZOETST ...

poëzie
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 6.979
Mijn kunst is als een fijn-geslepen kelk Van klaar kristal, waarin een purpren wijn Als vol robijnen fonkelt .... Zie, wanneer Mijn lippen, laafziek, licht de rand van 't glas Beroeren, koost de smaak mij als een kus ...…

Sluipende winter

netgedicht
4.0 met 28 stemmen aantal keer bekeken 874
bruin poreus Aderen in het blad kalende reus apoptotisch Als spinnenweb vertakt Bladeren sterven af necrotisch Het park wordt chaotisch Skelet van een vogel Glinsterend web Ochtendkou morgendouw en lippenblauw Zwarte kauwtjes, christenoudjes De toren laat klokken horen Kristallen glas ochtenddauw Jenever tegen kou Zingende kelk, kristal…

Langs 't meer schitterde 't vuurwerk, knal na knal

poëzie
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.409
't meer schitterde 't vuurwerk, knal na knal: De plots'ling blauwverlichte bergen schrokken, Toen om hun scherpe toppen donderblokken Versplinterden tot klankbonken naar 't dal; En gouden-regens klommen naar 't heelal, Naar de aarde wierp clematis paarse klokken; 'T leek of apotheozen samentrokken Om ons, brandpunt van dubbel hol kristal…

we groeien weer

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.415
overal is braak van landschap boerderij natuur pleinen geschiedenis vaak nog in wording nauwelijks nog kristal geen vorm in herinnering men ziet 's anderen daags aanleg van grote leegten voor de toekomst grote kantoren glas grote planten men wurmt zich door storm en wervelwind glazen draaigevallen die mensen vangen onzichtbaar daar…

Bloedbaan?

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 550
Als je mij met je donkere ogen raakt word ik vloeibaar, transparant kristal als achtbaan van onze gezamenlijke dromen, vraag ik je om in jouw bloedbaan te mogen stromen, op het gevaar af dat ik mijzelf ook als vluchteling beschouw het water ademt waarvan we allen zijn gemaakt, nog aarzelen onze lippen de vraag is, of we wel van…
Pama18 november 2015Lees meer >

Met jou

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 605
niet mocht zijn Dat het noodloot toesloeg Op een moment Dat we gelukkig waren Ik zou daarna Anders door het leven varen immens verdriet Doordat jij het leven Liet Hoop verdween Een ander licht op het bestaan verscheen Door jou dood stelde ik vragen Waaraan ik mij anders niet had willen wagen Dieper is mijn beleving nu Mijn blik werd Kristal…
ebba31 januari 2018Lees meer >

Weerspiegeling?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 417
aan de kapstok van herinneringen verwaaien aan de waslijn van de wind, in dat prisma zie ik alle kleuren breken in het kristal van het ongebluste kind, dat ik aantoonbaar in mij draag, mijn hersenschors bewaart het hart dat ik ooit in bomen heb gekerfd, waarin de rafels door de jaren heen in de levensringen altijd zichtbaar bleven,…
Pama9 december 2019Lees meer >

Misplaatste grap?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 451
in stromen bloed onderhuids, in de aderen sijpelt de balans in tij van eb en vloed, een verlangen wat nog ontdekt moet worden wat nog niet geschreven of beluisterd werd, fake of niet, voelbaar wordt de tijd te krap, nog van alles overdoen is slechts een misplaatste grap, de littekens blijven zichtbaar in levensscherven van kristal…
Pama9 augustus 2020Lees meer >

de kleine god

netgedicht
4.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 688
de regen, proeft als een mooie, onbekende eeuwigheid, waar paradijs en sterrenhemel samensmelten, ja, waar de kleine god plots een held wordt, de kleine god woont in stille woorden, zijn mantel blauw, zijn stem van zilver, de snaren van zijn tong, zacht en zuiver voor wie echt luisteren, fluisteren wil, hij spant zijn harp van helder kristal…
Tjoke14 mei 2009Lees meer >

DOOI

poëzie
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.529
Droef is de dooi maar als uitgeblomd gesmolten bloeisel gefilterd komt na duistere reizen door wijze grond kristal is voor de ogen, wijn voor de mond, muziek voor de luisteraar, drank voor de plant, dan leer ik de lesse, van dooi in 't verstand.…
Alice Nahon29 januari 2013Lees meer >

Op Maria Magdalena.

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.447
Of zou van ieder haar hier wel het zilver glijden, Waar mede d'ouderdom het sterflijk hoofd bekruipt, 't Geen met dit buigzaam goud eerbiedig niet wil strijden, Maar vloeiende in kristal uit elke vlecht verdruipt?…

Stenen schild

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 455
Ik de bouwer met angst gekroond wend mij af als wapen tegen het geweld van ijs ik ben het weekdier met een stenen schild in een kristal paleis, de steenhouwer eist zijn loon met scherp gerei en beitelt de dubbelhartigheid op de schansen van mijn troon als laatste bewijs.…
Pama28 januari 2014Lees meer >

Mist in de ruimte

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 551
Gedempte stemmen die zij wilde doen weerklinken uit een gelinieerde schrift van kristal verpopte vlinder gedroomde aanzet tot een nieuw begin in een aarzelende kus in een zin de lippen stijf gesloten verdooft het denken.…
Pama20 oktober 2014Lees meer >